نظریه شماره 7/98/339 مورخ 1398/03/26 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۸/۳۳۹ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۹۸-۱۶۸-۳۳۹ ک |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۸/۰۳/۲۶ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی کیفری |
| محور نظریه | حوزه قضایی دادگاه کیفری |
نظریه شماره 7/98/339 مورخ 1398/03/26 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره صلاحیت دادگاه کیفری یک در صدور دستور جلب و ورود به مخفیگاه بدون اعطای نیابت: نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه تصریح میکند که تشکیل دادگاه کیفری یک در مرکز هر استان ضروری است و در سایر شهرستانها بسته به تشخیص رییس قوه قضاییه است. بر اساس تبصره ۱ ماده ۲۹۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، پروندههای مربوط به حوزههایی که دادگاه کیفری یک ندارند، در نزدیکترین دادگاه کیفری یک رسیدگی میشوند. در این محدوده قضایی، انجام امور مرتبط نیازی به اعطای نیابت قضایی به دادگاه کیفری دو یا دادگاه بخش ندارد.
استعلام
آیا دادگاه کیفری یک می تواند بدون اعطاء نیابت به دادگاه و دادسرای شهرستان دستور جلب و ورود به مخفیگاه برای دستگیری متهم را بدهد مستدعی است مستند قانونی ذکر شود؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
مستفاد از تبصره ۱ ماده ۲۹۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ آن است که تشکیل دادگاه کیفری یک در مرکز هر استان الزامی و در سایر شهرستان ها موکول به تشخیص رییس قوه قضاییه است و برابر ذیل این تبصره در صورت تشکیل این دادگاه در شهرستان مرکز استان و یا دیگر شهرستان ها، پرونده های مربوط به حوزه هایی که فاقد دادگاه کیفری یک می باشد در نزدیک ترین دادگاه کیفری یک رسیدگی می شود که الزاما حوزه قضایی شهرستان مرکز استان نخواهد بود. بنابراین، محدوده حوزه قضایی دادگاه کیفری یک حسب مورد برابر تبصره یادشده تعیین می گردد و در این محدوده انجام امور مربوط مستلزم اعطای نیابت قضایی به دادگاه کیفری دو و یا دادگاه بخش نمی باشد.