نظریه شماره 824/95/7 مورخ 1395/04/08 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
| شماره نظریه | ۸۲۴/۹۵/۷ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۵۹-۸۶۱/۱-۶۴۳ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۵/۰۴/۰۸ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی کیفری |
| محور نظریه | حضوری یا غیابی بودن رأی در حکم برائت |
نظریه شماره ۸۲۴/۹۵/۷ مورخ ۱۳۹۵/۰۴/۰۸ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تعیین حضوری یا غیابی بودن رأی در حکم برائت کیفری: این نظریه به بررسی لزوم اعلام حضوری یا غیابی بودن رأی در احکام برائت متهمان پرداخته است. طبق استعلام صورتگرفته به استناد ماده ۳۷۵ قانون آئین دادرسی کیفری، دادگاه باید در رأی خود حضوری یا غیابی بودن آن را اعلام کند. اما در صورت صدور حکم برائت که حکم برائت غیابی نداریم، لزومی به اعلام آن به عنوان غیابی یا حضوری نیست. نظریه مشورتی تاکید دارد که با توجه به ماده ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲، آرای غیابی تنها ناظر به احکام محکومیت است و برائت یا قرارهای نهایی دادگاهها از این تکلیف مستثنی هستند. در نتیجه، ذکر حضوری یا غیابی بودن در این موارد منتفی است و از الزام مقرر در ماده ۳۷۵ خارج است.
استعلام
به استناد ماده ۳۷۵ قانون آئین دادرسی کیفری دادگاه باید در رأی خود حضوری یا غیابی بودن آن را اعلام کند در صورت صدور حکم برائت متهم الزامی به درج حضوری یا غیابی بودن رأی از سوی دادگاه وجود دارد یا نه؟ در صورت صدور حکم برائت متهم با قید اینکه حکم برائت غیابی نداریم آیا بایستی در رأی نوشته شود که رأی صادره حضوری است؟ چنانچه رأی صادره قرار باشد درج حضوری یا غیابی بودن آن بی معنی است در این صورت چه بایستی کرد.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
باعنایت به ماده ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲، آرای غیابی ناظر به احکام مبتنی بر محکومیت متهم می باشد؛ بنابراین آرای غیابی کیفری منصرف از رأی برائت یا قرارهای نهایی دادگاهها (کیفری) است و لذا ذکر غیابی یا حضوری بودن آراء مذکور در رأی کیفری منتفی به نظرمی رسد و موضوعا از تکلیف مقرر در ماده ۳۷۵ قانون یادشده مبنی بر تصریح به حضوری یا غیابی بودن رأی خارج است.