یکپارچه سازی نهادهای کارشناسی، یک ضرورت فوری
یکپارچه سازی نهادهای کارشناسی، یک ضرورت فوری عنوان مقاله ای از محمد رسول آهنگران و جمال الدین ناصری است که در اسفند 1399و در شماره 104فصلنامه قضاوت منتشر شده است.
 | |
| عنوان | یکپارچه سازی نهادهای کارشناسی، یک ضرورت فوری |
|---|---|
| نویسنده | محمد رسول آهنگران جمال الدین ناصری |
| محور موضوعی | آیین دادرسی مدنی |
| سال نشر | ۱۳۹۹ |
| منتشر شده در | نشریه قضاوت |
| دوره | ۲۰ |
| شماره | ۱۰۴ |
| دانلود مقاله | دانلود از سایت نشریه |
چکیده
یکی از نقاط اتکای دادرسی در هر نظام قضایی بهره بردن از نظریات تخصصی و حرفه ای در رشته های مختلف است. به همین جهت دادرس در اموری که واجد جنبه فنی و تخصصی است اندیشه، توان، مهارت و تخصص افراد صاحبنظر را به کمک میگیرد. ضرورت وجود نظر اهل فن و دانش تخصصی در حل و فصل دعاوی و همچنین در مناسبت های اجتماعی امری بدیهی است. این نیاز از گذشته های دور در بازار کسب و کار و همچنین در ساختارهای مختلف سیستمهای قضایی در همه کشورها و طبعاً در کشور ما، به اشکال مختلف متجلی شده و در ادوار مختلف با سازوکارهای متفاوت و با پیشرفت و توسعه حکومتها، شکل سازمان یافته و اجرایی به خود گرفته است. روند تکامل، سازماندهی و اصلاح نظام کارشناسی مانند شئون حرفه ای دیگر نیازمند رفع نواقص و معایب آن در طی زمان است، اما تشکیل سازمانهایی با شرح وظایف یکسان و به صورت موازی در خصوص امر کارشناسی، به جای اصلاح و رفع مشکلات سازمان فعال موجود، آثار و نتایج نامطلوب و شرایط پیچیدهای در تحقق اهداف تعریف شده برای آن نهاد اثرگذار ایجاد میکند. در این مقاله سعی شده است با بیان جایگاه کارشناسی و سبقه تاریخی آن، نمایی از وضعیت نهادهای کارشناسی موجود در ایران بیان گردد و با نقد نهادهای فعال در امر کارشناسی و تشریح تبعات وجود نهادهای کارشناسی موازی، ضمن ارائه پیشنهادهای عملیاتی، ضرورت یکپارچه سازی نهادهای کارشناسی برای اصلاح عملکرد و بهینه سازی نظام کارشناسی تبیین گردد.