ماده 158 قانون امور حسبی: تفاوت میان نسخه‌ها

غایب مفقودالاثر: کسی است که از غیبت او مدت بالنسبه مدیدی گذشته و از او به هیچ وجه خبری نباشد.<ref>ماده 1011 قانون مدنی</ref>

حکم موت فرضی بر پایه غلبه عرفی است و هنگامی صادر می شود که ظن مرگ غایب بر زنده بودن وی غالب شود. بنابراین اولا باید دادگاه تاریخ پیدایش این ظن را در حکم تعیین کند. ثانیا ممکن است خلاف آن ثابت شود یا غایب برگردد. در این صورت به دستور ماده 161 [[قانون امور حسبی]]، در هر موقع که موت حقیقی یا زنده بودن غایب معلوم شود، اقداماتی که راجع به فوت فرضی او به عمل آمده است بلااثر خواهد شد، مگر اقداماتی که برای حفظ و اداره اموال غایب شده است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=امور حسبی غایب مفقود الاثر|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2708540|صفحه=|نام۱=سیدمرتضی|نام خانوادگی۱=قاسم زاده|چاپ=1}}</ref>

== منابع ==