ماده ۳ قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۹: خط ۲۹:
* [[بررسی ابعاد حقوقی گارانتی]]
* [[بررسی ابعاد حقوقی گارانتی]]
* [[نگاهی نو به شروط استاندارد قراردادهای مصرف از دیدگاه «حقوق و اقتصاد رفتاری»؛ با تأکید بر دستورالعمل‌های اتحادیه اروپا و حقوق ایران]]
* [[نگاهی نو به شروط استاندارد قراردادهای مصرف از دیدگاه «حقوق و اقتصاد رفتاری»؛ با تأکید بر دستورالعمل‌های اتحادیه اروپا و حقوق ایران]]
* [[واکاوی تعهّد به درستکاری در حقوق قراردادهای نوردیک و نظام حقوق اسلامی]]
{{مواد قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان}}
{{مواد قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان}}


[[رده: مواد قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان]]
[[رده: مواد قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان]]
*
*

نسخهٔ کنونی تا ‏۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۹

ماده ۳ قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان: عرضه کنندگان کالا و خدمات و تولیدکنندگان مکلفند:

۳-۱- ضمانت نامه ای را که دربردارنده مدت و نوع ضمانت است همراه با صورتحساب فروش که در آن قیمت کالا یا اجرت خدمات و تاریخ عرضه درج شده باشد به مصرف کنندگان ارائه نمایند.

۳-۲- اطلاعات لازم شامل:نوع،کیفیت،کمیت،آگاهی های مقدم بر مصرف،تاریخ تولید و انقضاء مصرف را در اختیار مصرف کنندگان قرار دهند.

۳-۳- نمونه کالای موجود در انبار را جهت فروش در معرض دید مصرف کنندگان قرار دهند و چنانچه امکان نمایش آنها در فروشگاه وجود ندارد باید مشخصات کامل کالا را به اطلاع مصرف کنندگان برسانند.

تبصره ۱- فروش اجباری یک یا چند نوع کالا یا خدمت به همراه کالا یا خدمت دیگر ممنوع می باشد.

تبصره ۲- داشتن نشان استاندارد در مورد کالا و خدمات مشمول استاندارد اجباری، الزامی است.

تبصره ۳- فهرست انواع کالا و خدمات،نوع اطلاعات،نحوه اعلام آن،سقف ارزش کالا و خدماتی که نیاز به صدور ضمانتنامه و صورتحساب دارد ظرف مدت چهار ماه توسط وزارت بازرگانی و با همکاری وزارتخانه ها،دستگاهها و موسسات ذی ربط تعیین و اعلام می شود.

تبصره ۴- وزارت بازرگانی موظف است فهرست مربوط به اقلام دارویی و تجهیزات پزشکی واحدهای خدمات پزشکی اعم از تشخیصی و درمانی را با همکاری وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکی تهیه و اعلام نماید.

رویه های قضایی

مقالات مرتبط