ماده ۴۸۹ قانون مدنی: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ماده ۴۸۹ قانون مدنی''': اگر شخصی که مزاحمت مینماید مدعی حق نسبت به عین مستأجره یا منافع آن باشد مزاحم نمیتواند عین مزبور را از ید مستأجر انتزاع نماید مگر بعد از اثبات حق با طرفیت مالک و مستأجر هر دو. | '''ماده ۴۸۹ قانون مدنی''': اگر شخصی که مزاحمت مینماید مدعی [[حق]] نسبت به [[عین مستأجره]] یا [[منفعت|منافع]] آن باشد مزاحم نمیتواند عین مزبور را از [[ید]] [[مستاجر|مستأجر]] انتزاع نماید مگر بعد از اثبات حق با طرفیت مالک و مستأجر هر دو. | ||
* {{زیتونی|[[ماده ۴۸۸ قانون مدنی|مشاهده ماده قبلی]]}} | * {{زیتونی|[[ماده ۴۸۸ قانون مدنی|مشاهده ماده قبلی]]}} | ||
* {{زیتونی|[[ماده ۴۹۰ قانون مدنی|مشاهده ماده بعدی]]}} | * {{زیتونی|[[ماده ۴۹۰ قانون مدنی|مشاهده ماده بعدی]]}} | ||
== مواد مرتبط == | |||
== نکات | * [[ماده ۴۸۸ قانون مدنی]] | ||
دلیل تصریح این ماده به امکان اقامه | * [[ماده ۴۹۰ قانون مدنی]] | ||
== نکات تفسیری دکترین ماده 489 قانون مدنی == | |||
تصرف مستأجر در عین مستأجره، با دو عنوان قابل توجیه است: یکی به صورت استقلالی و اصالت، که ناشی از مالکیت او نسبت به منافع مورد اجاره | دلیل تصریح این ماده به امکان اقامه [[دعوی|دعوا]] علیه مالک و مستأجر، این است که هر دوی آنان در دعوا [[ذی نفع|ذینفع]] هستند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=تفسیر قانون مدنی اسناد آرا و اندیشههای حقوقی (با تجدیدنظر و اضافات)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=سمت|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=361976|صفحه=|نام۱=سیدمرتضی|نام خانوادگی۱=قاسمزاده|نام۲=حسن|نام خانوادگی۲=ره پیک|نام۳=عبداله|نام خانوادگی۳=کیایی|چاپ=3}}</ref> | ||
[[تصرف]] مستأجر در عین مستأجره، با دو عنوان قابل توجیه است: یکی به صورت استقلالی و اصالت، که ناشی از [[مالکیت]] او نسبت به منافع مورد اجاره میباشد، و دیگری به عنوان امانت و [[نمایندگی]] از سوی صاحب ملک، اگر شخص ثالث، با ادعای حقی نسبت به عین یا منفعت مال، بخواهد آن را از ید مستأجر خارج سازد؛ فقط در صورتی حکم [[خلع ید]]، علیه مستأجر اجرا میگردد که دعوا، به طرفیت [[موجر]] و مستأجر به اثبات رسیده باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)|ترجمه=|جلد=|سال=1375|ناشر=اسلامیه|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=305840|صفحه=|نام۱=سیدحسن|نام خانوادگی۱=امامی|چاپ=12}}</ref> | |||
== | == نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 489 قانون مدنی == | ||
به موجب دادنامه شماره ۱۳۰۳ مورخه ۱۳۲۶/۸/۶ شعبه ۴ دیوان عالی | {{هوش مصنوعی (ماده)}} | ||
# شخص مزاحم ادعای حق نسبت به عین یا منافع مستأجره دارد. | |||
# مزاحم نمیتواند بدون اثبات حق، عین مستأجره را از دست مستأجر بگیرد. | |||
# اثبات حق باید با حضور و طرفیت مالک و مستأجر هر دو صورت گیرد. | |||
# حقوق مستأجر تا زمان اثبات حق مزاحم حفظ میشود. | |||
# دعاوی باید به صورت قانونی و بر اساس اثبات مدارک و مستندات پیش بروند. | |||
== رویه های قضایی == | |||
* به موجب [[دادنامه]] شماره ۱۳۰۳ مورخه ۱۳۲۶/۸/۶ شعبه ۴ [[دیوان عالی کشور]]، ماده ۴۸۹ قانون مدنی، نسبت به مواردی که ثالث، خواستار انتزاع از ملک نبوده؛ و فقط منافع آن مورد اختلاف است؛ قلمرو شمول ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون روابط موجر و مستأجر در نظم حقوقی کنونی (بانضمام قوانین و آییننامههای مرتبط و نمونه اجاره نامه محلهای مسکونی)|ترجمه=|جلد=|سال=1385|ناشر=خرسندی|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5519728|صفحه=|نام۱=منصور|نام خانوادگی۱=اباذری فومشی|چاپ=1}}</ref> | |||
* [[نظریه شماره 7/1401/1297 مورخ 1402/05/08 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره دعوای خلع ید دارنده پروانه بهره برداری معدن علیه غاصب ملک]] | |||
== انتقادات == | == انتقادات == | ||
این ماده، ناظر به نحوه رسیدگی بوده؛ و باید در قانون آیین دادرسی مدنی ذکر میگردید.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مدنی (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=237320|صفحه=|نام۱=سیدعلی|نام خانوادگی۱=حائری شاه باغ|چاپ=3}}</ref> | این ماده، ناظر به نحوه رسیدگی بوده؛ و باید در [[قانون آیین دادرسی مدنی]] ذکر میگردید.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مدنی (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=237320|صفحه=|نام۱=سیدعلی|نام خانوادگی۱=حائری شاه باغ|چاپ=3}}</ref> | ||
== مقالات مرتبط == | == مقالات مرتبط == | ||
* [[مفهوم قرارداد دانش فنی و ماهیت حقوقی آن]] | * [[مفهوم قرارداد دانش فنی و ماهیت حقوقی آن]] | ||
* [[آثارانتقال تبعی عقد اجاره در فقه، حقوق ایران و انگلیس]] | |||
* [[عقد اجاره و ارتباط آن با حق سرقفلی در حقوق ایران و مصر]] | |||
* [[تمییز ملغی الأثرشدن حکم تخلیه مستاجر مشمول قانون روابط موجر و مستاجر مصوّب 1356]] | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
| خط ۲۵: | خط ۳۳: | ||
[[رده:اجاره اشیاء]] | [[رده:اجاره اشیاء]] | ||
[[رده:اجاره]] | [[رده:اجاره]] | ||
{{DEFAULTSORT:ماده 2450}} | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۱
ماده ۴۸۹ قانون مدنی: اگر شخصی که مزاحمت مینماید مدعی حق نسبت به عین مستأجره یا منافع آن باشد مزاحم نمیتواند عین مزبور را از ید مستأجر انتزاع نماید مگر بعد از اثبات حق با طرفیت مالک و مستأجر هر دو.
مواد مرتبط
نکات تفسیری دکترین ماده 489 قانون مدنی
دلیل تصریح این ماده به امکان اقامه دعوا علیه مالک و مستأجر، این است که هر دوی آنان در دعوا ذینفع هستند.[۱] تصرف مستأجر در عین مستأجره، با دو عنوان قابل توجیه است: یکی به صورت استقلالی و اصالت، که ناشی از مالکیت او نسبت به منافع مورد اجاره میباشد، و دیگری به عنوان امانت و نمایندگی از سوی صاحب ملک، اگر شخص ثالث، با ادعای حقی نسبت به عین یا منفعت مال، بخواهد آن را از ید مستأجر خارج سازد؛ فقط در صورتی حکم خلع ید، علیه مستأجر اجرا میگردد که دعوا، به طرفیت موجر و مستأجر به اثبات رسیده باشد.[۲]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 489 قانون مدنی
 | محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- شخص مزاحم ادعای حق نسبت به عین یا منافع مستأجره دارد.
- مزاحم نمیتواند بدون اثبات حق، عین مستأجره را از دست مستأجر بگیرد.
- اثبات حق باید با حضور و طرفیت مالک و مستأجر هر دو صورت گیرد.
- حقوق مستأجر تا زمان اثبات حق مزاحم حفظ میشود.
- دعاوی باید به صورت قانونی و بر اساس اثبات مدارک و مستندات پیش بروند.
رویه های قضایی
- به موجب دادنامه شماره ۱۳۰۳ مورخه ۱۳۲۶/۸/۶ شعبه ۴ دیوان عالی کشور، ماده ۴۸۹ قانون مدنی، نسبت به مواردی که ثالث، خواستار انتزاع از ملک نبوده؛ و فقط منافع آن مورد اختلاف است؛ قلمرو شمول ندارد.[۳]
- نظریه شماره 7/1401/1297 مورخ 1402/05/08 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره دعوای خلع ید دارنده پروانه بهره برداری معدن علیه غاصب ملک
انتقادات
این ماده، ناظر به نحوه رسیدگی بوده؛ و باید در قانون آیین دادرسی مدنی ذکر میگردید.[۴]
مقالات مرتبط
منابع
- ↑ سیدمرتضی قاسمزاده، حسن ره پیک و عبداله کیایی. تفسیر قانون مدنی اسناد آرا و اندیشههای حقوقی (با تجدیدنظر و اضافات). چاپ 3. سمت، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 361976
- ↑ سیدحسن امامی. حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …). چاپ 12. اسلامیه، 1375. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 305840
- ↑ منصور اباذری فومشی. قانون روابط موجر و مستأجر در نظم حقوقی کنونی (بانضمام قوانین و آییننامههای مرتبط و نمونه اجاره نامه محلهای مسکونی). چاپ 1. خرسندی، 1385. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 5519728
- ↑ سیدعلی حائری شاه باغ. شرح قانون مدنی (جلد اول). چاپ 3. گنج دانش، 1386. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 237320