ماده 72 قانون تجارت الکترونیکی: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{برای کتاب}} '''ماده 72 قانون تجارت الکترونیکی''': هر گاه [[جرایم]] راجع به «[[داده پیام شخصی|داده پیام»های شخصی]] توسط [[دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی|دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی]] و سایر نهادهای مسئول ارتکاب یابد، مرتکب به حداکثر مجازات مقرر در [[ماده 71 قانون تجارت الکترونیکی|ماده (71) | {{برای کتاب}} '''ماده 72 قانون تجارت الکترونیکی''': هر گاه [[جرایم]] راجع به «[[داده پیام شخصی|داده پیام»های شخصی]] توسط [[دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی|دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی]] و سایر نهادهای مسئول ارتکاب یابد، مرتکب به حداکثر [[مجازات]] مقرر در [[ماده 71 قانون تجارت الکترونیکی|ماده (71) این قانون]] محکوم خواهد شد. | ||
* [[ماده 71 قانون تجارت الکترونیکی|مشاهده ماده قبلی]] | * [[ماده 71 قانون تجارت الکترونیکی|مشاهده ماده قبلی]] | ||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
== توضیح واژگان == | == توضیح واژگان == | ||
* [[ | * [[جرم]]: هر رفتاری اعم از [[فعل]] یا [[ترک فعل]] که در قانون برای آن مجازات تعیین شده است ،جرم محسوب میشود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=دانشنامه حقوقی امور گمرکی|ترجمه=|جلد=|سال=1384|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6321276|صفحه=|نام۱=عبداله|نام خانوادگی۱=احمدی|چاپ=-}}</ref> | ||
* [[داده پیام شخصی]]: داده ها و اطلاعات زمانی با نام یا شخصی تلقی می شوند که، به طور مستقیم شناسایی افراد حقیقی را ممکن سازد. داده هایی که مستقیما شخصی تلقی می شوند عبارتند از: نام و نام خانوادگی اشخاص، و داده هایی که به طور غیر مستقیم شخصی تلقی می شوند عبارتند از: ادرس جغرافیایی یا پستی، شماره ملی، شماره گواهی نامه رانندگی، شماره حساب بانکی.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=معارف اسلامی و حقوق (اندیشه صادق سابق) شماره 25بهار و تابستان 1386|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=دانشگاه امام صادق(ع)|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1482740|صفحه=|نام۱=دانشگاه امام صادق (ع)|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref> | |||
* [[دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی|دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی:]] واحدهائی هستند که برای ارائه خدمات صدور [[امضای الکترونیکی]] در کشور تأسیس میشوند. این خدمات شامل تولید،صدور، ذخیره،ارسال، تأیید، ابطال و به روز نگهداری گواهیهای اصالت (امضای)الکترونیکی میباشد.<ref>[[ماده 31 قانون تجارت الکترونیکی]]</ref> | * [[دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی|دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی:]] واحدهائی هستند که برای ارائه خدمات صدور [[امضای الکترونیکی]] در کشور تأسیس میشوند. این خدمات شامل تولید،صدور، ذخیره،ارسال، تأیید، ابطال و به روز نگهداری گواهیهای اصالت (امضای)الکترونیکی میباشد.<ref>[[ماده 31 قانون تجارت الکترونیکی]]</ref> | ||
* [[مجازات]]: در لغت به معنی جزا دادن، پاداش و [[کیفر]] آمده است. در اصطلاح حقوقی، آزاری است که [[قاضی]] به علت ارتکاب [[جرم]] به نشانه نفرت جامعه از عمل مجرمانه و [[مرتکب جرم|مرتکب آن]] برای شخص [[تقصیر|مقصر]]، مطابق [[قانون]] تعیین میکند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=تحولات کیفرشناسی در قانون جزایی ایران|ترجمه=|جلد=|سال=1397|ناشر=فصلنامه قانونیار شماره 6 تابستان 1397|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6656432|صفحه=|نام۱=مهدی|نام خانوادگی۱=شهرکی|چاپ=}}</ref> | |||
== نکات توضیحی ماده 72 قانون تجارت التکرونیکی == | == نکات توضیحی ماده 72 قانون تجارت التکرونیکی == | ||
چنانچه متولیان دفاتر خدمات الکترونیکی مرتکب نقض [[عمدی]] حمایت از داده پیام های شخصی شوند، بر اساس [[ماده 71 قانون تجارت الکترونیکی|مواد 71]] و '''72 قانون تجارت الکترونیکی''' به حداکثر [[مجازات]] محکوم می شوند. ولی، اگر [[جرم]] به واسطه [[بی احتیاطی]] و [[بی مبالاتی]] دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی روی دهد، [[مجازات]] مرتکب طبق ماده 73 سه ماه تا یک سال حبس و [[جزای نقدی نسبی|جزای نقدی]] معادل پنجاه میلیون ریال است. در نظر گرفتن حبس برای [[جرم غیر عمدی]] موضوع [[ماده 73 قانون تجارت الکترونیکی]] چندان مناسب به نظر نمی رسد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجله حقوقی دادگستری شماره 59 تابستان 1386|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1189664|صفحه=|نام۱=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref> | چنانچه متولیان دفاتر خدمات الکترونیکی مرتکب نقض [[عمدی]] حمایت از داده پیام های شخصی شوند، بر اساس [[ماده 71 قانون تجارت الکترونیکی|مواد 71]] و '''72 قانون تجارت الکترونیکی''' به حداکثر [[مجازات]] محکوم می شوند. ولی، اگر [[جرم]] به واسطه [[بی احتیاطی]] و [[بی مبالاتی]] دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی روی دهد، [[مجازات]] مرتکب طبق ماده 73 سه ماه تا یک سال حبس و [[جزای نقدی نسبی|جزای نقدی]] معادل پنجاه میلیون ریال است. در نظر گرفتن حبس برای [[جرم غیر عمدی]] موضوع [[ماده 73 قانون تجارت الکترونیکی]] چندان مناسب به نظر نمی رسد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجله حقوقی دادگستری شماره 59 تابستان 1386|ترجمه=|جلد=|سال=1386|ناشر=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1189664|صفحه=|نام۱=قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۱۱
ماده 72 قانون تجارت الکترونیکی: هر گاه جرایم راجع به «داده پیام»های شخصی توسط دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی و سایر نهادهای مسئول ارتکاب یابد، مرتکب به حداکثر مجازات مقرر در ماده (71) این قانون محکوم خواهد شد.
مواد مرتبط
توضیح واژگان
- جرم: هر رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل که در قانون برای آن مجازات تعیین شده است ،جرم محسوب میشود.[۱]
- داده پیام شخصی: داده ها و اطلاعات زمانی با نام یا شخصی تلقی می شوند که، به طور مستقیم شناسایی افراد حقیقی را ممکن سازد. داده هایی که مستقیما شخصی تلقی می شوند عبارتند از: نام و نام خانوادگی اشخاص، و داده هایی که به طور غیر مستقیم شخصی تلقی می شوند عبارتند از: ادرس جغرافیایی یا پستی، شماره ملی، شماره گواهی نامه رانندگی، شماره حساب بانکی.[۲]
- دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی: واحدهائی هستند که برای ارائه خدمات صدور امضای الکترونیکی در کشور تأسیس میشوند. این خدمات شامل تولید،صدور، ذخیره،ارسال، تأیید، ابطال و به روز نگهداری گواهیهای اصالت (امضای)الکترونیکی میباشد.[۳]
- مجازات: در لغت به معنی جزا دادن، پاداش و کیفر آمده است. در اصطلاح حقوقی، آزاری است که قاضی به علت ارتکاب جرم به نشانه نفرت جامعه از عمل مجرمانه و مرتکب آن برای شخص مقصر، مطابق قانون تعیین میکند.[۴]
نکات توضیحی ماده 72 قانون تجارت التکرونیکی
چنانچه متولیان دفاتر خدمات الکترونیکی مرتکب نقض عمدی حمایت از داده پیام های شخصی شوند، بر اساس مواد 71 و 72 قانون تجارت الکترونیکی به حداکثر مجازات محکوم می شوند. ولی، اگر جرم به واسطه بی احتیاطی و بی مبالاتی دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی روی دهد، مجازات مرتکب طبق ماده 73 سه ماه تا یک سال حبس و جزای نقدی معادل پنجاه میلیون ریال است. در نظر گرفتن حبس برای جرم غیر عمدی موضوع ماده 73 قانون تجارت الکترونیکی چندان مناسب به نظر نمی رسد.[۵]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 72 قانون تجارت التکرونیکی
 | محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- جرایم مرتبط با «داده پیام»های شخصی مورد توجه قرار گرفته است.
- دفاتر خدمات صدور گواهی الکترونیکی و نهادهای مسؤول میتوانند مرتکب این جرایم شوند.
- در صورت ارتکاب جرم توسط واحدهای مذکور، حداکثر مجازات قانونی اعمال میشود.
- ماده (71) قانون تجارت الکترونیکی مرجع تعیین میزان مجازات است.
مقالات مرتبط
- مطالعۀ اجمالی حمایت از دادههای شخصی در نظام حقوقی ایران و سند مقررات عمومی حفاظت از دادههای اتحادیۀ اروپا
- تنظیمگری حریم خصوصی در فضای مجازی (مطالعه تطبیقی در حقوق ایالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا و ایران)
- اصول بنیادین مقررات گذاری اینترنت
منابع
- ↑ عبداله احمدی. دانشنامه حقوقی امور گمرکی. چاپ -. میزان، 1384. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6321276
- ↑ معارف اسلامی و حقوق (اندیشه صادق سابق) شماره 25بهار و تابستان 1386. دانشگاه امام صادق(ع)، 1386. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1482740
- ↑ ماده 31 قانون تجارت الکترونیکی
- ↑ مهدی شهرکی. تحولات کیفرشناسی در قانون جزایی ایران. فصلنامه قانونیار شماره 6 تابستان 1397، 1397. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6656432
- ↑ مجله حقوقی دادگستری شماره 59 تابستان 1386. قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران، 1386. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1189664