نظریه شماره 7/1400/364 مورخ 1400/07/21 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره اجرت المثل امورات منزل و قصد تبرع زوجه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات نظریات مشورتی|شماره نظریه=7/1400/364|شماره پرونده=1400-9/16-364 ح|تاریخ نظریه=1400/07/21}} '''استعلام''': وفق تبصره ماده ۳۳۶ قانون مدنی(الحاقی ۱۳۸۵) چنانچه زوجه کارهای منزل را با قصد عدم تبرع و با دستور زوج انجام دهد مستحق جرت المثل است. با توجه به...» ایجاد کرد)
 
(ا)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات نظریات مشورتی|شماره نظریه=7/1400/364|شماره پرونده=1400-9/16-364 ح|تاریخ نظریه=1400/07/21}}
{{جعبه اطلاعات نظریات مشورتی|شماره نظریه=7/1400/364|شماره پرونده=1400-9/16-364 ح|تاریخ نظریه=1400/07/21|موضوع نظریه=[[حقوق مدنی]]|محور نظریه=[[خانواده]]}}


'''استعلام''': وفق تبصره ماده ۳۳۶ قانون مدنی(الحاقی ۱۳۸۵) چنانچه زوجه کارهای منزل را با قصد عدم تبرع و با دستور زوج انجام دهد مستحق جرت المثل است. با توجه به عرف جامعه که اساسا بنای زندگی بر عشق و مودت است، آیا زوجه می باید قصد عدم تبرع یا فقدان قصد را در دادگاه ثابت کند یا آن که بار اثبات تبرعی بودن اعمال زوجه بر عهده زوج است؟
'''چکیده نظریه شماره 7/1400/364 مورخ 1400/07/21 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره اجرت المثل امورات منزل و قصد تبرع زوجه:''' از آنجایی که [[زوجه]] با هدف تداوم زندگی مشترک و مودت، امور منزل را انجام می دهد، سکوت وی در خصوص [[اجرت المثل]] در زمان انجام این کارها به منزله  [[تبرع|قصد تبرع]] وی نیست. [[اثبات]] هر [[ادعا|ادعایی]] از جمله ادعای تبرعی بودن [[امورات منزل]]، تابع [[عموم|عمومات]] است.
 
== استعلام ==
وفق تبصره ماده ۳۳۶ قانون مدنی(الحاقی ۱۳۸۵) چنانچه زوجه کارهای منزل را با قصد عدم تبرع و با دستور زوج انجام دهد مستحق اجرت المثل است. با توجه به [[عرف بلد|عرف جامعه]] که اساسا بنای زندگی بر عشق و مودت است، آیا زوجه می باید قصد عدم تبرع یا [[فقدان قصد]] را در [[دادگاه]] [[ثابت]] کند یا آن که بار اثبات تبرعی بودن اعمال زوجه بر عهده [[زوج]] است؟


== نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه ==
== نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه ==
اولا، از آنجایی که زوجه با هدف تداوم زندگی مشترک و استحکام بخشیدن به آن، امور منزل را انجام می دهد، سکوت وی در خصوص اجرت المثل در زمان انجام این کار ها را نمی توان حمل بر قصد تبرع وی تلقی کرد.
اولا، از آنجایی که زوجه با هدف تداوم زندگی مشترک و استحکام بخشیدن به آن، امور منزل را انجام می دهد، سکوت وی در خصوص اجرت المثل در زمان انجام این کار ها را نمی توان حمل بر قصد تبرع وی تلقی کرد.


ثانیا، قانون گذار در تبصره ماده ۳۳۶ قانون مدنی (الحاقی ۲۳/۱۰/۱۳۸۵) در مقام تغییر مدعی و منکر و تحمیل بار اثبات بر زوجه نبوده است. عبارت با عدم قصد تبرع انجام داده باشد و برای دادگاه نیز ثابت شود مندرج در تبصره یادشده مفید این معنا نیست که بار اثبات بر عهده زوجه است؛ و از آن جایی که قانون گذار عبارت اثبات کند را به کار نبرده است؛ و وفق عمومات نافی را نفی کافی است و اثبات هر ادعایی از جمله ادعای تبرعی بودن اقدامات فرض سؤال بر عهده مدعی می باشد، لذا در فرض سؤال، اثبات تبرعی بودن تابع عمومات است.
ثانیا، قانون گذار در [[ماده ۳۳۶ قانون مدنی|تبصره ماده ۳۳۶ قانون مدنی]] (الحاقی ۱۳۸۵/۱۰/۲۳) در مقام تغییر [[مدعی]] و [[منکر]] و تحمیل بار اثبات بر زوجه نبوده است. عبارت با عدم قصد تبرع انجام داده باشد و برای دادگاه نیز ثابت شود مندرج در [[تبصره]] یادشده مفید این معنا نیست که بار اثبات بر عهده زوجه است؛ و از آن جایی که [[قانون گذار]] عبارت اثبات کند را به کار نبرده است؛ و وفق عمومات نافی را نفی کافی است و اثبات هر ادعایی از جمله ادعای تبرعی بودن اقدامات فرض سؤال بر عهده مدعی می باشد، لذا در فرض سؤال، اثبات تبرعی بودن تابع عمومات است.
 
== مواد مرتبط ==
 
* [[ماده ۳۳۶ قانون مدنی]]
 
== جستارهای وابسته ==
 
* [[اجرت المثل]]
* [[تبرع]]
* [[عرف]]
* [[اثبات]]


[[رده:نظرات مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه]]
[[رده:نظرات مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه]]
[[رده:نظرات مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه سال ۱۴۰۰]]
[[رده:نظرات مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه سال ۱۴۰۰]]

نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۰۸

نظریه مشورتی 7/1400/364
شماره نظریه۷/۱۴۰۰/۳۶۴
شماره پرونده۱۴۰۰-۹/۱۶-۳۶۴ ح
تاریخ نظریه۱۴۰۰/۰۷/۲۱
موضوع نظریهحقوق مدنی
محور نظریهخانواده

چکیده نظریه شماره 7/1400/364 مورخ 1400/07/21 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره اجرت المثل امورات منزل و قصد تبرع زوجه: از آنجایی که زوجه با هدف تداوم زندگی مشترک و مودت، امور منزل را انجام می دهد، سکوت وی در خصوص اجرت المثل در زمان انجام این کارها به منزله قصد تبرع وی نیست. اثبات هر ادعایی از جمله ادعای تبرعی بودن امورات منزل، تابع عمومات است.

استعلام

وفق تبصره ماده ۳۳۶ قانون مدنی(الحاقی ۱۳۸۵) چنانچه زوجه کارهای منزل را با قصد عدم تبرع و با دستور زوج انجام دهد مستحق اجرت المثل است. با توجه به عرف جامعه که اساسا بنای زندگی بر عشق و مودت است، آیا زوجه می باید قصد عدم تبرع یا فقدان قصد را در دادگاه ثابت کند یا آن که بار اثبات تبرعی بودن اعمال زوجه بر عهده زوج است؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

اولا، از آنجایی که زوجه با هدف تداوم زندگی مشترک و استحکام بخشیدن به آن، امور منزل را انجام می دهد، سکوت وی در خصوص اجرت المثل در زمان انجام این کار ها را نمی توان حمل بر قصد تبرع وی تلقی کرد.

ثانیا، قانون گذار در تبصره ماده ۳۳۶ قانون مدنی (الحاقی ۱۳۸۵/۱۰/۲۳) در مقام تغییر مدعی و منکر و تحمیل بار اثبات بر زوجه نبوده است. عبارت با عدم قصد تبرع انجام داده باشد و برای دادگاه نیز ثابت شود مندرج در تبصره یادشده مفید این معنا نیست که بار اثبات بر عهده زوجه است؛ و از آن جایی که قانون گذار عبارت اثبات کند را به کار نبرده است؛ و وفق عمومات نافی را نفی کافی است و اثبات هر ادعایی از جمله ادعای تبرعی بودن اقدامات فرض سؤال بر عهده مدعی می باشد، لذا در فرض سؤال، اثبات تبرعی بودن تابع عمومات است.

مواد مرتبط

جستارهای وابسته