ماده ۱۸۸ قانون تجارت

ماده ۱۸۸ قانون تجارت: هر کس به عنوان شریک ضامن در شرکت نسبی موجودی داخل شود به نسبت سرمایه که در شرکت می‌گذارد مسئول قروضی هم خواهد بود که شرکت قبل از ورود او داشته اعم از اینکه در اسم شرکت تغییری داده شده یا نشده باشد.

قرار شرکاء برخلاف این ترتیب نسبت به اشخاص ثالث اثر ندارد.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده ۱۵۵ قانون تجارت
• ماده ۱۸۳ قانون تجارت

توضیح واژگان

• شرکت نسبی:«شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوصی بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه‌ای است که در شرکت گذاشته».
• سرمایه: سرمایه شرکت یا دارایی شرکت عبارت است از مجموعه آورده‌های نقدی و غیر نقدی شرکا که با عنوان سرمایه در اداره ثبت شرکت‌ها و مالکیت‌های صنعتی و اداره ثبت اسناد و املاک اظهار و ثبت شده باشد. سرمایه شرکت، ممکن است به صورت نقدی یا غیر نقدی باشد.
• قرض: منظور بدهی است. دین یا بدهی تعهدی است که بر ذمه شخصی به نفع کسی وجود دارد از حیث انتساب آن به بستانکار، طلب نامیده می‌شود و از حیث نسبتی که با بدهکار دارد دین یا بدهی نام دارد.
• شریک: عضو شرکت مدنی یا تجاری را گویند.
• اشخاص ثالث: کسی است که مستقیما و یا توسط نماینده صلاحیتدار خویش در معامله دخالت ندارد. همچنین، اینطور بیان شده است که شخص ثالث یعنی شخصی که غیر از اصحاب دعوی که مدعی و مدعی علیه می‌باشند. شخص ثالث در قانون اجرای احکام مدنی، هر شخص حقوقی یا حقیقی غیر از طرفین اجرائیه، شخص ثالث محسوب می‌شود.همچنین طبق بند ت ماده 1 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه ، شخص ثالث هر شخصی است که به سبب حوادث موضوع قانون مذکور دچار خسارت بدنی و یا مالی شود به استثنای راننده مسبب حادثه.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 188 قانون تجارت

1. شریکی که به شرکت نسبی اضافه شود، مسئول بدهی‌های شرکت قبل از ورودش است به نسبت سرمایه‌ای که می‌آورد.
2. مسئولیت شریک جدید نسبت به بدهی‌های پیشین شرکت تحت تأثیر تغییر نام شرکت قرار نمی‌گیرد.
3. توافق شرکاء نمی‌تواند مسئولیت شریک جدید نسبت به اشخاص ثالث را کاهش دهد.
4. مسئولیت شریک جدید براساس نسبت سرمایه‌گذاری او تعیین می‌شود.
5. هرگونه تغییر در قرارداد شرکاء نمی‌تواند حقوق اشخاص ثالث را نقض کند.

انتقادات

• از آنجا که با بقای مسئولیت شریکی که با انتقال سهم خود، از شرکت نسبی خارج می‌شود؛ نسبت به بدهی‌هایی که در زمان او، برای شرکت حاصل شده‌است؛ مقرراتی در قانون تجارت مشاهده نشده‌است، ظاهراً به نظر می‌رسد که شریک مزبور، نسبت به بدهی‌های مذکور مسئولیتی ندارد. دراینصورت، راه برای شریکی که بخواهد دارایی خود را، از وثیقه بودن طلب طلبکاران شرکت خارج سازد؛ مفتوح می‌شود.
• به نظر می‌رسد که استعمال لفظ «شریک ضامن»، در متن ماده ۱۸۸ قانون تجارت صحیح نیست؛ زیرا هر جا که قانونگذار، این کلمه را به کاربرده؛ مقصود او شریکی بوده که به نحو تضامنی مسئول است؛ یعنی مسئولیتی نامحدود و برای تمام بدهی‌های شرکت. درحالی که شریک نسبی، فاقد چنین مسئولیتی است.