ماده ۹۹ قانون تجارت

نسخهٔ تاریخ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۳۶ توسط راحله تخت روان (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

ماده ۹۹ قانون تجارت: مرور زمان دعاوی ناشی از مقررات فوق ده سال از تاریخ تشکیل شرکت است.

مواد مرتبط

توضیح واژگان

  • مرور زمان: عبارت است از گذشتن مدتی که به موجب قانون پس از آن دعوی شنیده نمی‌شود.[۱]
  • دعوی (دعوا): عبارت است از این که شخصی به عنوان مدعی به دادگاه مراجعه و شخص دیگری را به عنوان مدعی‌علیه، طرف دعوا خود قرار داده و از وی موضوع خاصی را مطالبه نماید.[۲] به عبارت دیگر دعوا عبارت است از طلب اثبات حق در مقابل کسی که منکر آن است و ماهیتی طرفینی دارد. بنابراین بدون تعیین طرف و مخاطب دعوا، طرح دعوا ممکن نیست.[۳]
  • شرکت: منظور شرکت با مسئولیت محدود است یعنی شرکتی که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد - فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.[۴]

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 99 قانون تجارت

  1. دعاوی ناشی از مقررات ماده ۹۹ قانون تجارت شامل مرور زمان می‌شوند.
  2. مهلت قانونی برای طرح دعاوی ناشی از مقررات این ماده ده سال است.
  3. این مهلت ده ساله از تاریخ تشکیل شرکت آغاز می‌شود.
  4. مرور زمان به عنوان یک محدودیت زمانی برای اقامه دعاوی در نظر گرفته شده است.
  5. هدف از تعیین مرور زمان، ایجاد قطعیت و ثبات در روابط حقوقی است.

منابع

  1. بهرام بهرامی. حقوق تجارت کاربردی. چاپ 3. نگاه بینه، 1387.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2181420
  2. محمدجواد صفار. تنفیذ معامله (ماهیت، شرایط و آثار). چاپ 2. جنگل، 1391.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2666444
  3. افتخار جهرمی, گودرز; صفیان, سعید (1401). "مفهوم توجه دعوا". مطالعات حقوق خصوصی. 52 (4): 623–645. doi:10.22059/jlq.2023.346928.1007704. ISSN 2588-5618.
  4. ماده ۹۴ قانون تجارت