استقلال قوا و سیاست خارجی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دانش حقوق عمومی
عنواناستقلال قوا و سیاست خارجی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
نویسندهحبیب الله فاضلی
محور موضوعیحقوق عمومی
حقوق اساسی
سال نشر۱۳۹۱
منتشر شده درنشریه دانش حقوق عمومی
دوره۱
شماره۱
دانلود مقالهدانلود از سایت نشریه


استقلال قوا و سیاست خارجی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران عنوان مقاله‌ای از حبیب الله فاضلی است که در سال 1391 در شماره‌ی 1 نشریه دانش حقوق عمومی منتشر شده است.

چکیده

حاکمیت در دو عرصه‌ی داخلی و خارجی جامه‌ی عمل می‌پوشد. سیاست خارجی، مجرای اصلی اعمال حاکمیت خارجی است، به همین دلیل همه‌ی قوانین اساسی با نگاه ویژه‌ای به ترسیم جهت‌گیری‌ها و تعیین نهادهای مجری و ناظر در این عرصه پرداخته‌اند. به‌صورت کلی، می­توان گفت با وجود تنوع در اشکال نظام‌های سیاسی (پارلمانی، ریاستی و...) قوه‌ی مجریه مسئول اصلی سیاست خارجی محسوب می‌شود. قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز با وجود پایبندی به نوعی از تفکیک و توازن قوا، اما در برخی زمینه‌ها از جمله عرصه‌ی روابط خارجی حدود و اختیارات تصمیم‌گیری و قانونگذاری دو قوه‌ی مجریه و مقننه را به ‌روشنی مشخص نکرده و بستر تفسیرهای گاه متضادی را فراهم آورده است. مقاله حاضر می‌کوشد تا ضمن تبیین برخی از علل مشخص نبودن حدود صلاحیت‌ها و با اتکاء بر تفسیر برخی اصول بر این امر تأکید نماید که باید تفسیری مبتنی بر اصل کارآمدی از قانون اساسی در سیاست خارجی صورت گیرد که از جمله شاخصه‌های آن کاهش نهادهای دخیل در سیاست خارجی و تمرکز آنها در قوه‌ی مجریه از طرفی و اتکای مجلس به ابزار مهم نظارتی همانند سؤال، استیضاح‏‏‏ و... از سوی دیگر است.

کلیدواژه‌ها

مواد مرتبط

برگرفته از «https://wikihoghoogh.net/w/index.php?title=استقلال_قوا_و_سیاست_خارجی_در_قانون_اساسی_جمهوری_اسلامی_ایران&oldid=471885»