امنیت سیاسی افراد و مرجع آن در فقه امامیه

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
حقوق اسلامی
عنوانامنیت سیاسی افراد و مرجع آن در فقه امامیه
نویسندهحسین رحمت اللهی
نجف لک زایی
محمدجواد ارسطا
هادی حاج زاده
محور موضوعیحقوق اجتماعی
فقه
حقوق سیاسی
حقوق بشر
سال نشر۱۳۹۴
منتشر شده درنشریه حقوق اسلامی
دوره۱۲
شماره۴۴
دانلود مقالهدانلود از سایت نشریه


امنیت سیاسی افراد و مرجع آن در فقه امامیه عنوان مقاله ای از حسین رحمت اللهی، نجف لک زایی، محمدجواد ارسطا و هادی حاج زاده است که در فروردین 1394 و در شماره 44 فصلنامه حقوق اسلامی منتشر شده است.

چکیده

مقوله امنیت و به ویژه امنیت سیاسی، در همه جوامع امروزی به عنوان یکی از مؤلفه‌های اصلی حقوق بنیادین افراد مورد توجه قرار می‌گیرد و ماهیتی حقوق بشری به خود گرفته است. نوشتار حاضر با توجه به این اهمیت، درصدد بازشناسی مقوله امنیت سیاسی و مهم‌ترین رکن آن ذیل عنوان «مرجع امنیت» در آموزه‌های فقه سیاسی شیعه است. بدین منظور، ضمن تبیین اجمالی محل بحث در مطالعات امنیتی، معیارها و ضوابطی به منظور تشخیص مرجع امنیت از میان موضوعات امنیت ارائه شده است. سپس سه شاخص به عنوان موضوعات اصلی امنیت سیاسی با عناوین «حق به‌کارگیری و ابراز هر عقیده سیاسی»، «حق بر انتخاب‌شدن برای مناصب سیاسی» و «حق بر انتخاب مقامات و کارگزاران نظام سیاسی»، احصا و مورد بررسی قرار گرفته‌اند و در گام بعد، به بررسی مهم‌ترین ِ موضوع در فقه امامیه، به منظور بازشناسی «مرجع امنیت سیاسی» پرداخته شده است. از این رهگذر، در فقه امامیه، «حق به‌کارگیری و ابراز عقاید سیاسی» به عنوان مهم‌ترین گزاره در امنیت سیاسی افراد و جامعِ دیگر حقوق و آزادی‌های سیاسی در نظر گرفته می‌شود.

کلیدواژه‌ ها

مواد مرتبط