حافظ

حافظ شخص امینی است که مال توقیف شده در اجرای احکام یا اسناد، به دست او به امانت سپرده می‌شود. به عبارت دیگر، کسی است که اموال بازداشت شده توسط مأمورین اجرا به او سپرده می‌شود تا انجام مزایده از آن محافظت نماید. در اجرای احکام قضایی و اسناد لازم الاجرا، حافظ کسی است که مال توقیف شده نزد او به امانت گذارده می شود تا از آن حفظ و نگهداری کند. چنانکه در تعریف قانونی مندرج در بند د ماده یک آیین‌نامه اجرای مفاد اسناد رسمی لازم‌الاجراء و طرز رسیدگی به شکایت از عملیات اجرایی مصوب 1387 چنین آمده است:" کسی است که ادارات اجراء اسناد رسمی مال توقیف شده را نزد او به امانت گذارند تا حفظ و نگهداری کند." همچنانکه در تعریفی دیگر آمده است:" اموال از جانب مقامات رسمی برای نگهداری به نفع مالک به شخصی سپرده می‌شود؛ به چنین شخصی، حافظ گفته می‌شود که مستحق اجرت‌المثل عمل خویش است. به این اجرت‌المثل حق الحفاظه گفته می‌شود."

در لزوم تعیین حافظ گفته شده است که اموال منقول را نمی‌شود با تنظیم صورت‌مجلس، تعیین قیمت و اعلام توقیف، رها ساخت. بلکه لازم است شخصی مسئولیت آن‌ها را به عهده بگیرد. چنین شخصی در اجرای احکام به «حافظ» تعبیر شده‌است. همچنین، اینطور بیان شده‌است که در ماده ۷۸ قانون اجرای احکام مدنی، حافظ عبارت از شخصی مسئول است و مسئول، کسی است که خود را در برابر اموال دیگران پاسخگو و متعهد بداند.

مواد مرتبط

• ماده ۷۸ قانون اجرای احکام مدنی
• ماده ۸۰ قانون ثبت اسناد و املاک
• ماده ۴۵ قانون اجرای احکام مدنی