ماده 20 قانون تجارت الکترونیکی
ماده 20 قانون تجارت الکترونیکی: ماده (19) این قانون شامل مواردی نیست که پیام از اصلساز صادر نشده باشد و یا به طور اشتباه صادر شده باشد.
مواد مرتبط
توضیح واژگان
- پیام: داده پیام هر نمادی از واقعه، اطلاعات یا مفهوم است که با وسایل الکترونیکی، نوری یا فناوری های جدید اطلاعات تولید، ارسال، دریافت، ذخیره یا پردازش می شود.[۱]
- اصل ساز: منشأ اصلی «داده پیام» است که «داده پیام» به وسیله او یا از طرف او تولید یا ارسال میشود اما شامل شخصی که در خصوص «داده پیام»به عنوان واسطه عمل میکند نخواهد شد.[۲]
- اشتباه:در لغت، یعنی پوشیده شدن، نهفته ماندن، و مانند شدن.[۳] به تصور خلاف واقع از چیزی مادی یا معنوی، اشتباه گویند. اشتباه، یعنی تصورات، نگرش و اعتقادات انسان نسبت به عالم خارج، مطابق با واقع نبوده و حقیقی نباشد[۴]
مطالعات تطبیقی
مبحث مربوط به خطاهای الکترونیکی مندرج در ماده صدرالذکر در بند 2 ماده 11 دستورالعمل تجارت الکترونیکی اروپا نیز پیش بینی گردیده است بدین بیان که «سرویس دهنده باید وسایل فنی لازم و در دسترس را به گونه ای فراهم سازد که شخص مربوطه، بتواند قبل از اعلام سفارش خطاها را شناسایی و اعلام نماید».[۵]
نکات تفسیری دکترین ماده 20 قانون تجارت الکترونیکی
در راستای ماده صدرالذکر شایان ذکر است، درخصوص مسائلی که در قانون تجارت الکترونیکی نیامده است، قواعد عمومی قراردادها حاکم است.[۶]
نکات توضیحی ماده 20 قانون تجارت الکترونیکی
گاهی ممکن است داده پیام ها از سوی اصل ساز ارسال نشده باشند و نیز نتوان طبق مقررات فوق الذکر آنها را به وی منسوب کرد. در این حالت چنانچه مخاطب نتواند انتساب داده پیام ها را به اصل ساز ثابت کند، داده پیام های دریافتی به اصل ساز منسوب نخواهد شد و او هیچ مسئولیت در قبال آن ها ندارد. گاهی مواقع نیز ممکن است داده پیام به طور اشتباهی ارسال شده باشد. در این حالت نیز مخاطب نمی تواند داده پیام ها را منسوب به اصل ساز تلقی کند. طبق اصول کلی حقوقی، مدعی اشتباه باید ارسال نادرست داده پیام را ثابت کند و الا باید به آثار حقوقی احتمالی داده پیام ها ملتزم باشد. ماده ۲۰ قانون تجارت الکترونیکی در مقام بیان این امر می باشد.[۷]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 20 قانون تجارت الکترونیکی
 | محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- ماده 19 قانون تجارت الکترونیکی در مواردی که پیام از سوی اصلساز صادر نشده باشد، اعمال نمیشود.
- در صورتی که پیام به صورت اشتباه صادر شده باشد، ماده 19 قابل اعمال نیست.
- این ماده استثنایاتی را بر اصل اعمال ماده 19 مطرح میکند.
- تأکید بر صحت و اعتبار صدور پیام توسط اصلساز برای اعمال ماده 19 الزامی است.
مقالات مرتبط
- امکان سنجی مسئولیت نرم افزار الکترونیکی هوشمند در فرض وقوع خطا و اشتباه در انعقاد قرارداد الکترونیکی در حقوق ایران و کامن لا
- اعتبارسنجی اسناد الکترونیک
- مبانی و تشکیل قراردادهای الکترونیکی آتی نفت
- جنبه های حقوقی انتساب داده پیام در ارتباطات الکترونیک
- روشهای انصراف از قراردادهای الکترونیکی در قانون تجارت الکترونیکی ایران
منابع
- ↑ محبوبه عبدالهی. دلیل الکترونیکی در نظام ادله اثبات دعوی. چاپ 1. خرسندی، 1391. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6487048
- ↑ ماده 2 قانون تجارت الکترونیکی
- ↑ سیدمصطفی محقق داماد، جلیل قنواتی، سیدحسن وحدتی شبیری و ابراهیم عبدی پورفرد. حقوق قراردادها در فقه امامیه (توافق ارادهها، شرایط متعاقدان و مورد معامله) (جلد دوم). چاپ 2. پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، 1391. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4511156
- ↑ رضا ذاکری. نگرشی تحلیلی و نو بر اشتباه و تأثیر آن در قراردادها (مطالعه تطبیقی در حقوق ایران، انگلیس و آمریکا). چاپ 1. فروزش، 1390. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2710892
- ↑ علی رضایی. حقوق تجارت الکترونیکی (بررسی عهدنامه 2005 سازمان ملل متحد درباره استفاده در قراردادهای بین المللی). چاپ 1. میزان، 1387. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2726088
- ↑ مهراب داراب پور. قواعد عمومی( حقوق تجارت و معاملات بازرگانی). چاپ 1. جنگل، 1391. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2829056
- ↑ ماهنامه کانون سال 48 شماره 66 دی 1385. مهنا، 1385. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1846672