ماده 27 قانون تجارت الکترونیکی

ماده 27 قانون تجارت الکترونیکی: زمان دریافت «‌داده پیام» مطابق شرایط زیر خواهد بود:

‌الف - اگر سیستم اطلاعاتی مخاطب برای دریافت «‌داده پیام» معین شده باشد‌ دریافت، زمانی محقق می‌شود که:

1 - «‌داده پیام» به سیستم اطلاعاتی معین شده وارد شود؛ یا

2 - چنانچه «‌داده پیام» به سیستم اطلاعاتی مخاطب غیر از سیستمی که منحصراً‌ برای این کار معین شده وارد شود «‌داده پیام» بازیافت شود.

ب - اگر مخاطب، یک سیستم اطلاعاتی برای دریافت معین نکرده باشد، دریافت‌زمانی محقق می‌شود که «‌داده پیام» وارد سیستم اطلاعاتی مخاطب شود.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده 26 قانون تجارت الکترونیکی
• ماده 28 قانون تجارت الکترونیکی

توضیح واژگان

• داده پیام: هر نمادی از واقعه، اطلاعات یا مفهوم است که با وسایل الکترونیکی، نوری یا فناوری های جدید اطلاعات تولید، ارسال، دریافت، ذخیره یا پردازش می شود.
• سیستم اطلاعاتی: (Information System) عبارت است از؛ سیستمی که برای تولید (اصل سازی)، ارسال، دریافت، ذخیره یا پردازش «داده پیام» است.
• مخاطب: شخصی است که اصل‌ ساز قصد دارد وی «‌داده پیام»‌ را دریافت کند، اما شامل شخصی که در ارتباط با «‌داده پیام» به عنوان واسطه عمل می‌کند‌ نخواهد شد.

نکات تفسیری دکترین ماده 27 قانون تجارت الکترونیکی

دقت در مفاد ماده 15 قانون نمونه آنسیترال و مواد 26 و 27 قانون تجارت الکترونیک به ما نشان می دهد که قوانین مزبور درباره زمان ارسال و دریافت، درصدد تعیین ارسال و دریافت حکمی قرار دارند نه ارسال و دریافت واقعی. و بر این اساس فعل متعاقدین را ملاک ارسال و دریافت قرار نداده اند. شایان ذکر است که در بسیاری از موارد لحظه ارسال داده پیام و لحظه وصول آن یکسان و همزمان می باشد. همچنین آنکه در فضای مجازی و الکترونیک ملاک تعیین زمان ارسال «داده پیام» حامل ایجاب و قبول، ورود آن به سیستم اطلاعاتی خارج از کنترل اصل ساز است، نه عمل شخص اصل سازی که در مقام موجب یا قابل بر دکمه ای از صفحه کلید یا موس فشرده است.

نکات توضیحی ماده 27 قانون تجارت الکترونیکی

در ماده 27 قانون تجارت الکترونیکی ایران، نظریه وصول پذیرفته شده است، بر اساس این نظریه، قرارداد الکترونیکی زمانی تشکیل می شود که داده پیام حاوی قبول توسط موجب دریافت گردد که در این زمان عقد محقق می شود. بر اساس نظر عده‌ ای دیگر در مواقعی که از روش های تجارت الکترونیکی برای تشکیل قرارداد استفاده می شود، می توان گفت به محض اینکه متن پیام از دسترس و کنترل و اختیار فرستنده خارج گردید، قبول به طور قاطعی ابراز گردیده است. درخصوص زمان و مکان قراردادهای الکترونیکی از آنجا که معمولا در نامه های الکترونیکی تاریخ ارسال نامه بطور خود به خود توسط رایانه همراه نامه درج می گردد، اثبات تاریخ تشکیل قرارداد به آسانی ممکن است. لیکن از آنجا که شبکه اینترنت، شبکه ای جهانی است و ممکن است نامه الکترونیک از هر کجای دنیا ارسال شده باشد، تعیین مکان ارسال نامه الکترونیک برخلاف پست های سنتی به آسانی ممکن نیست.

شایان ذکر است که قانون تجارت الکترونیکی ایران بین فرضی که مخاطب یک سیستم اطلاعاتی به منظور دریافت داده پیام معین کرده باشد و فرضی که چنین سیستمی از جانب او معین نشده باشد، تفاوت قائل شده است.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 27 قانون تجارت الکترونیکی

1. زمان دریافت داده پیام بستگی به تعیین سیستم اطلاعاتی توسط مخاطب دارد.
2. در صورت تعیین سیستم اطلاعاتی مخصوص، دریافت وقتی محقق می‌شود که داده پیام وارد آن سیستم شود.
3. اگر داده پیام به سیستم غیرمخصص وارد شود، باید بازیافت گردد تا دریافت محقق شود.
4. در صورت عدم تعیین سیستم، داده پیام به محض ورود به هر سیستم مخاطب، دریافت‌شده در نظر گرفته می‌شود.
5. اصول تعیین زمان دریافت به ارسال و دریافت حکمی تأکید دارد، نه واقعی.
6. ورود داده پیام به سیستم اطلاعاتی خارج از کنترل فرستنده به منزله ارسال است.
7. نظریه وصول در ماده 27 قانون تجارت الکترونیکی پذیرفته شده است.
8. تفاوت در فرآیند دریافت با تعیین یا عدم تعیین سیستم اطلاعاتی توسط مخاطب مشخص می‌شود.
9. ماده 27 با ماده 15 قانون نمونه انسیترال مشابهت دارد.
10. در قراردادهای الکترونیکی، خروج پیام از کنترل فرستنده به معنی ابراز قبول است.
11. تعیین مکان ارسال نامه الکترونیک در مقایسه با پست سنتی چالش‌برانگیز است.

رویه های قضایی

• رای شعبه کیفری دیوان عالی کشور درباره مرجع صالح رسیدگی به بزه توهین و افترا در فضای مجازی

مقالات مرتبط

• بررسی تطبیقی امکان سرایت قواعد قبول پستی بر قبول الکترونیکی
• ضرورت ابلاغ اراده و حفظ مصلحت در اعمال حقوقی
• دستور پرداخت در انتقال الکترونیکی وجه به مانند ایجاب انتقال تعهّد
• تعیین مقر در روش‌های جایگزین برخط حل اختلاف