ماده 89 قانون امور حسبی
ماده ۸۹ قانون امور حسبی: در صورت فوت قیم ورثه کبیر او اگر باشند مکلف هستند به دادستان اطلاع دهند و مادام که قیم جدید معین نشده حفظ و نظارت در اموال صغار و مجانین و اشخاص غیررشید که قیم آنها فوت شده به عهده دادستان خواهد بود.
توضیح واژگان
قیم: به کسی که به سفارش دادستان، برای حمایت از محجور و نگهداری از او و اداره اموال وی تعیین میگردد؛ قیم گویند.[۱]
ورثه: به کسی میگویند که درصورت برخورداری از شرایط ارث و مبری بودن از موانع ارث بری، ترکه میت به او انتقال مییابد.[۲]
مجنون: به شخصی که به عارضه جنون دچار باشد مجنون یا دیوانه گویند.[۳]
فلسفه و مبانی نظری
علت پایان قیمومت به واسطه فوت این است که قیمومت یک منصب و موقعیت قایم به شخص است و قهراً با فوت قیم پایان میپذیرد.[۴]
نکات توضیحی ماده 89 قانون امور حسبی
ماده ۸۹ قانون امور حسبی منافاتی با اختیار و وظیفه دادستان در حفظ اموال محجور ندارد و ورثه قیم میتوانند به دادستان یا شورای حل اختلاف اطلاع دهند و اموال را تحویل آنها دهد.[۵]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 89 قانون امور حسبی
محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- در صورت فوت قیم، ورثه کبیر او وظیفه دارند که به دادستان اطلاع دهند.
- تا زمانی که قیم جدیدی تعیین نشده است، حفظ و نظارت بر اموال صغار، مجانین و اشخاص غیررشید بر عهده دادستان است.
- این ماده درباره وضعیت اموال و اشخاصی است که قیم آنها فوت شده است.
- دادستان مسئولیت نظارت بر این اموال را به عهده میگیرد تا قیم جدید منصوب شود.
رویه های قضایی
مقالات مرتبط
منابع
- ↑ محمدحسین ساکت. حقوق مدنی (جلد اول) (شخصیت و اهلیت در حقوق مدنی). چاپ 1. جنگل، 1386. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1270836
- ↑ حمید مسجدسرایی. ترمینولوژی فقه اصطلاحشناسی فقه امامیه. چاپ 1. پیک کوثر، 1391. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4252640
- ↑ علی عباس حیاتی. حقوق مدنی (جلد اول) (اشخاص و محجورین). چاپ 1. میزان، 1391. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6445452
- ↑ مرتضی یوسف زاده. حقوق مدنی (جلد اول و دوم) (اشخاص، اموال و مالکیت). چاپ 1. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1280040
- ↑ عبداله خدابخشی. تحلیل فقهی-حقوقی قانون امور حسبی و تأثیر آن در رویه قضایی. چاپ 2. خرسندی، 1392. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3455072