ممنوعیت مطلق کاربست سلاح هستهای
ممنوعیت مطلق کاربست سلاح هستهای عنوان مقاله ای از ناصر قربان نیا است که در بهمن 1392 و در شماره 39 فصلنامه حقوق اسلامی منتشر شده است.
 | |
| عنوان | ممنوعیت مطلق کاربست سلاح هستهای |
|---|---|
| نویسنده | ناصر قرباننیا |
| محور موضوعی | حقوق بین الملل فقه حقوق جنگ |
| سال نشر | ۱۳۹۲ |
| منتشر شده در | نشریه حقوق اسلامی |
| دوره | ۱۰ |
| شماره | ۳۹ |
| دانلود مقاله | دانلود از سایت نشریه |
چکیده
جواز یا ممنوعیت کاربست سلاح هسته ای هم در بین دانشیان حقوق محل نزاع و گفتگو است و هم میان عالمان فقه سلاح هسته ای به تعبیر دیوان بین المللی دادگستری این قدرت را دارد که همه تمدن و کل اکوسیستم سیاره را نابود سازد. باز به تصریح دیوان در نظریه مشورتی مشروعیت به کارگیری یا تهدید به کاربست سلاح هسته ای»، در حقوق بین الملل قراردادی یا عرفی قاعده ای که صریحاً بر منع یا جواز به کارگیری سلاحهسته ای در شرایط حاد دفاع مشروع دلالت کند وجود ندارد بر اساس ماده شش معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای دولتهای عضو تعهد نموده اند تا مذاکرات همراه با حسن نیت را به منظور اتخاذ تدابير مؤثر جهت متوقف ساختن تسلیحات هسته ای در سریع ترین وقت ممکن ادامه دهند؛ اما متأسفانه این تعهد مهم هیچ گاه جامه عمل به تن نکرد. در فقه امامیه در کنار برخی ادله گاه سخن از قاعده ای به میان آمده، گویای آنکه شرایط اضطرار و ضرورت و هدف فتح و پیروزی میتواند مایه مشروعیت کاربست ابزاری شود که به کارگیری آن در شرایط عادی و اختیاری جنگ مجاز نیست. در این مقاله مؤلف کوشیده است که ممنوعیت مطلق کاربست سلاح هسته ای را مبرهن سازد. روح حقوق بین الملل و اصول اساسی حاکم بر حقوق بشر دوستانه با کاربرد چنین سلاح هایی در هیچ شرایطی سازگار نیست. اصول عقلانیت عدالت و انسانیت با کاربست سلاحی که استعمال آن از مصادیق بارز اعتدا، تجاوز و فساد است سرسازش ندارد چنان که آیاتی از قرآن کریم و نیز سنت قولی و فعلی دلیلی است بر اثبات این ادعا.
کلیدواژه ها
- سلاح هستهای
- حقوق بین الملل
- فقه امامیه
- مشروعیت
- ممنوعیت مطلق