نظریه شماره 1074/95/7 مورخ 1395/05/06 اداره کل حقوقی قوه قضاییه

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۱۰۷۴/۹۵/۷
شماره نظریه۱۰۷۴/۹۵/۷
شماره پرونده۷۲۴-۱/۱۶۸-۹۵
تاریخ نظریه۱۳۹۵/۰۵/۰۶
موضوع نظریهآیین دادرسی کیفری
محور نظریهقرارهای منع و موقوفی تعقیب

نظریه شماره ۱۰۷۴/۹۵/۷ مورخ ۱۳۹۵/۰۵/۰۶ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره مهلت اعتراض به قرارهای منع و موقوفی تعقیب صادره از دادگاه کیفری ۲: نظریه مشورتی تأکید دارد که در پرونده‌هایی که به‌طور مستقیم در دادگاه کیفری ۲ مطرح می‌شوند و منتهی به صدور قرار منع یا موقوفی تعقیب می‌گردند، باید مقررات مربوط به تحقیقات مقدماتی رعایت شود. این به این معناست که قرارهای مذکور از حیث قابلیت اعتراض و مهلت آن تابع ماده ۲۷۰ قانون آیین دادرسی کیفری هستند و در نتیجه، این موارد از شمول ماده ۴۲۷ قانون که ناظر به رأی در مرحله دادرسی است، خارج می‌باشند.

استعلام

آیا قرارهای منع و موقوفی تعقیب که در راستای مواد ۳۴۰ ( بند الف) و ۳۴۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۹۲ از دادگاه کیفری ۲ صادر می گردد مانند قرارهای صادره از دادسرا ظرف مهلت ده روز پس از ابلاغ قابل اعتراض هستند یا ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مستفاد از قسمت اخیر ماده ۳۴۱ و تبصره ماده ۸۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات و الحاقات بعدی این است که در مواردی که پرونده به طور مستقیم در دادگاه کیفری مطرح می شود، انجام تحقیقات مقدماتی توسط دادگاه و مطابق مقررات مربوط به این مرحله از رسیدگی صورت می پذیرد، ولذا در موارد مزبور علی الاصول مقررات مربوط به تحقیقات مقدماتی همانند مقررات مربوط به تحقیقات مقدماتی در دادسرا (و متفاوت از مقررات مربوط به مرحله دادرسی) صورت می پذیرد و بنابراین چنانچه در مرحله تحقیقات مقدماتی، پرونده ای منتهی به صدور قرار موقوفی یا منع تعقیب گردد، از حیث قابلیت اعتراض و مهلت آن مطابق ماده ۲۷۰ قانون فوق الذکر می باشد و در نتیجه از موارد مذکور در ماده ۴۲۷ قانون یاد شده که ناظر به صدور رأی در مرحله دادرسی می باشد خارج است.

مواد مرتبط