نظریه شماره 2169/95/7 مورخ 1395/08/29 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۲۱۶۹/۹۵/۷ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۱۴۷۵-۲۶-۹۵ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۵/۰۸/۲۹ |
| موضوع نظریه | حقوق اجرای احکام |
| محور نظریه | ورود به مخفیگاه محکومعلیه |
نظریه شماره ۲۱۶۹/۹۵/۷ مورخ ۱۳۹۵/۰۸/۲۹ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره شرایط و ضوابط قانونی برای ورود به مخفیگاه محکومعلیه در اجرای محکومیتهای مالی: در مواردی که برای وصول محکومبه، مطابق ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی، حکم به دستگیری محکومعلیه داده شده و او خود را مخفی میکند، قاضی میتواند دستور ورود به مخفیگاه او را صادر کند. این اقدام قانونی بهمنظور تسهیل در دستگیری و بازداشت محکومعلیه است. اگر ورود به مخفیگاه نیاز به شکستن قفل یا گشودن محل اختفا داشته باشد، این کار باید با کمترین خسارت و طبق ماده ۱۴۵ قانون آیین دادرسی کیفری و ماده 94 قانون اجرای احکام مدنی انجام شود.
استعلام
در صورتیکه درخصوص وصول محکوم به اعمال ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی شده است و حکم به دستگیری محکوم علیه داده شده اما خود را مخفی می نماید و مجدد حکم ورود به منزل داده می شود اما باز هم خود را مخفی نموده آیا می توان اقدام به شکستن قفل با همکاری قفل ساز و ورود به مخفیگاه را نمود؟/
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
در فرض سوال پس از اعمال مقررات ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب ۱۳۹۴، چنانچه محکوم علیه مخفی شده باشد، نظر به اینکه اموالی از او به دست نیامده است، به دستور قاضی مربوط هر اقدام قانونی که لازمه دستگیری محکوم علیه باشد ازجمله اعطای اذن ورود به مخفی گاه، انجام می شود زیرا دستگیری محکوم علیه از لوازم بازداشت وی است و اذن در شیئ اذن در لوازم آن می باشد.و چنانجه ورود به مخفی گاه محکوم علیه مستلزم بازکردن محل اختفا باشد با عنایت به ماده ۱۴۵ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۴ و ملاک ماده ۹۴ قانون اجرای احکام مدنی، محل اختفا با کمترین خسارت باز گشایی می گردد.