نظریه شماره 7/1400/1568 مورخ 1400/12/28 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
 | چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۱۴۰۰/۱۵۶۸ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۱۴۰۰-۲۶-۱۵۶۸ ع |
| تاریخ نظریه | ۱۴۰۰/۱۲/۲۸ |
| موضوع نظریه | حقوق مدنی |
| محور نظریه | مستثنیات دین |
نظریه شماره ۷/۱۴۰۰/۱۵۶۸ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۲۸ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره بررسی مشمولیت مغازه مشاعی به عنوان مستثنیات دین: بند ه ماده ۲۴ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب ۱۳۹۴ تصریح کرده است که وسایل و ابزار کار کسبه و اشخاصی که برای امرار معاش خود و خانوادهشان ضرورت دارد، جزء مستثنیات دین محسوب میشود. اما مغازه به عنوان جزئی از ابزار کار محسوب نمیشود و طبق اصل وجوب ادای دین، مغازه جزء مستثنیات دین نیست. نظریه به این نکته اشاره دارد که شدت ضروری بودن ابزار برای معاش، اهمیت دارد و مغازه به طور خاص مشمول این دسته قرار نمیگیرد.
استعلام
آیا محل کسب ( مغازه )که محکوم علیه بصورتی مشاعی در آن شریک می باشد و تنها ممر در آمد و کسب روزی می باشد جزو مستنیات دین است یا خیر ؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
بند ه ماده 24 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب ۱۳۹۴، وسایل و ابزار کار کسبه، پیشه وران، کشاورزان و سایر اشخاص را که برای امرار معاش ضروری آن ها و افراد تحت تکفل شان لازم است، در ردیف مستثنیات دین قرار داده است؛ با عنایت به این که مغازه جزء وسایل و ابزار کار تلقی نمی شود و با توجه به اصل وجوب ادای دین، مغازه جزء مستثنیات دین محسوب نمی شود.