نظریه شماره 7/1402/139 مورخ 1402/04/17 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
 | چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۱۴۰۲/۱۳۹ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۱۴۰۲-۲۶-۱۳۹ح |
| تاریخ نظریه | ۱۴۰۲/۰۴/۱۷ |
| موضوع نظریه | حقوق مدنی |
| محور نظریه | اهلیت قانونی و حبس محکوم علیه محجور |
نظریه شماره ۷/۱۴۰۲/۱۳۹ مورخ ۱۴۰۲/۰۴/۱۷ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره عدم امکان حبس اطفال و نوجوانان در چارچوب ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب ۱۳۹۴: نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه به بررسی موضوع حبس اطفالی که محکوم به پرداخت بدهی هستند میپردازد. بر اساس این نظریه، افرادی که محجور محسوب میشوند از جمله اطفال و نوجوانان، به دلیل ممنوعیت قانونی از مداخله در امور مالی خود، اهلیت قانونی برای پرداخت دیون را ندارند. از این رو، این افراد به عنوان ممتنع از پرداخت شناخته نمیشوند و نمیتوان آنها را بر اساس ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب ۱۳۹۴ حبس کرد. حتی اگر فرد محکوم، صغیر ممیز و یا نوجوان باشد، بازداشت آنها مجاز نیست مگر آنکه حکم رشد صادر شده باشد که در این صورت مانند سایر افراد رشید مورد بررسی قرار میگیرد.
استعلام
آیا مقرره مربوط به ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب ۱۳۹۴ در خصوص حبس محکوم علیه، به اطفال و یا نوجوانان نیز قابل تسری است؟ آیا بین طفل غیر ممیز و ممیز و نوجوان در این زمینه تفاوت است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
از آن جا که محجور از مداخله در امور مالی خود ممنوع و فاقد اهلیت قانونی برای پرداخت محکوم به است و پرداخت محکوم به از اموال محکوم علیه محجور بر عهده ولی یا سرپرست قانونی و یا نماینده قضایی وی می باشد، ممتنع از پرداخت محسوب نمی شود و بازداشت محجور به استناد ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب ۱۳۹۴، فاقد موجب و محمل قانونی است؛ هرچند محکوم علیه، صغیر ممیز و یا نوجوان باشد؛ بدیهی است در فرضی که حکم رشد محکوم علیه صادر شده باشد، موضوع تابع عمومات حاکم بر افراد رشید خواهد بود.