نظریه شماره 7/97/2701 مورخ 1398/08/18 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۷/۲۷۰۱ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۹۷-۱۶۸-۲۷۰۱ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۸/۰۸/۱۸ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی کیفری |
| محور نظریه | صلاحیت دادگاهها |
نظریه شماره ۷/۹۷/۲۷۰۱ مورخ ۱۳۹۸/۰۸/۱۸ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره صلاحیت دادگاههای عمومی و کیفری بر اساس قانون آیین دادرسی کیفری جدید: اولاً، با توجه به این که بر اساس ماده ۲۹۴ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، دادگاههای کیفری به دادگاه کیفری یک، دادگاه کیفری دو، دادگاه انقلاب، دادگاه اطفال و نوجوانان و دادگاه نظامی تقسیم میشود و به موجب این قانون، صلاحیت هر یک از این دادگاهها برای رسیدگی به امور کیفری مشخص شده است؛ و با عنایت به این که به موجب ماده ۵۷۰ این قانون، موادی از قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب از جمله ماده ۱ آن در حدی که مربوط به امور کیفری است نسخ صریح شده است و همچنین نظر به این که تجویز ارجاع پروندههای حقوقی به شعب کیفری دادگاههای عمومی و پروندههای کیفری به شعب حقوقی این دادگاهها در موارد ضرورت، به موجب ماده ۴ قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب به این علت بود که شعب کیفری و حقوقی، هر دو شعبی از دادگاههای عمومی بودند؛ اما با اجرای قانون آیین دادرسی کیفری جدید از تاریخ ۱/۴/۱۳۹۴ و تشکیل دادگاههای کیفری به شرح فوق الذکر، صلاحیت دادگاههای عمومی حقوقی و دادگاههای کیفری، از نوع صلاحیت ذاتی است؛ بنابراین ذیل ماده ۴ قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب نیز نسخ ضمنی شده است؛ ضمن آن که بر دادگاههای کیفری اعم از کیفری دو و یک و... عنوان «شعبه جزایی» مذکور در ذیل ماده ۴ یادشده، اصولاً قابل اطلاق نیست، بلکه بر آنها «دادگاه کیفری» اطلاق میشود. بنابراین ارجاع پرونده کیفری به دادگاه عمومی حقوقی مغایر با موازین قانونی است. ثانیاً، حدود صلاحیت هر قاضی بر اساس ابلاغ قضایی وی مشخص میشود و چنانچه سمت قضایی قاضی، دادرس دادگاه عمومی حقوقی باشد، با توجه به تفاوت صلاحیت دادگاه کیفری دو با دادگاه عمومی حقوقی، ارجاع پرونده مربوط به دادگاه کیفری دو به دادرس مذکور فاقد وجاهت قانونی است. ثالثاً، طبق ماده ۴۴ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب ۱۳۹۲ رسیدگی به جرم قاچاق کالا و ارز سازمانیافته در صلاحیت دادسرا و دادگاه انقلاب است و بر اساس ماده ۳۳ قانون مذکور با لحاظ مواد ۳۰۱ و ۳۰۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، رسیدگی به جرم جعل و استفاده از سند مجعول در صلاحیت دادگاه کیفری دو است اصولاً ارتکاب بزه قاچاق کالا و ارز سازمانیافته با عنایت به تعریف جرم مذکور در بند «س» ماده ۱ قانون قاچاق کالا و ارز ملازمهای با ارتکاب جرم جعل و استفاده از سند مجعول موضوع ماده ۳۳ قانون اخیر ندارد؛ زیرا در حالت مذکور، رکن مادی جرایم یاد شده مختلف بوده و در صورت تحقق، مشمول مقررات تعدد جرم موضوع ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ میباشد. مگر این که قاچاق گمرکی از طریق اسناد مجعول موضوع بندهای «ح» و «خ» ماده ۱۱۳ قانون امور گمرکی مصوب ۱۳۹۰ صورت گیرد که در این صورت رسیدگی به جرم مذکور در صلاحیت دادگاه انقلاب است.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
اولاً، با توجه به این که بر اساس ماده ۲۹۴ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، دادگاه های کیفری به دادگاه کیفری یک، دادگاه کیفری دو، دادگاه انقلاب، دادگاه اطفال و نوجوانان و دادگاه نظامی تقسیم می شود و به موجب این قانون، صلاحیت هر یک از این دادگاه ها برای رسیدگی به امور کیفری مشخص شده است؛ و با عنایت به این که به موجب ماده ۵۷۰ این قانون، موادی از قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب از جمله ماده ۱ آن در حدی که مربوط به امور کیفری است نسخ صریح شده است و همچنین نظر به این که تجویز ارجاع پرونده های حقوقی به شعب کیفری دادگاه های عمومی و پرونده های کیفری به شعب حقوقی این دادگاه ها در موارد ضرورت، به موجب ماده ۴ قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب به این علت بود که شعب کیفری و حقوقی، هر دو شعبی از دادگاه های عمومی بودند؛ اما با اجرای قانون آیین دادرسی کیفری جدید از تاریخ ۱/۴/۱۳۹۴ و تشکیل دادگاه های کیفری به شرح فوق الذکر، صلاحیت دادگاه های عمومی حقوقی و دادگاه های کیفری، از نوع صلاحیت ذاتی است؛ بنابراین ذیل ماده ۴ قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب نیز نسخ ضمنی شده است؛ ضمن آن که بر دادگاههای کیفری اعم از کیفری دو و یک و... عنوان «شعبه جزایی» مذکور در ذیل ماده ۴ یادشده، اصولاً قابل اطلاق نیست، بلکه بر آن ها «دادگاه کیفری» اطلاق می شود. بنابراین ارجاع پرونده کیفری به دادگاه عمومی حقوقی مغایر با موازین قانونی است.
ثانیاً، حدود صلاحیت هر قاضی بر اساس ابلاغ قضایی وی مشخص می شود و چنانچه سمت قضایی قاضی، دادرس دادگاه عمومی حقوقی باشد، با توجه به تفاوت صلاحیت دادگاه کیفری دو با دادگاه عمومی حقوقی، ارجاع پرونده مربوط به دادگاه کیفری دو به دادرس مذکور فاقد وجاهت قانونی است.
ثالثاً، طبق ماده ۴۴ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب ۱۳۹۲ رسیدگی به جرم قاچاق کالا و ارز سازمان یافته در صلاحیت دادسرا و دادگاه انقلاب است و بر اساس ماده ۳۳ قانون مذکور با لحاظ مواد ۳۰۱ و ۳۰۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، رسیدگی به جرم جعل و استفاده از سند مجعول در صلاحیت دادگاه کیفری دو است اصولاً ارتکاب بزه قاچاق کالا و ارز سازمان یافته با عنایت به تعریف جرم مذکور در بند «س» ماده ۱ قانون قاچاق کالا و ارز ملازمه ای با ارتکاب جرم جعل و استفاده از سند مجعول موضوع ماده ۳۳ قانون اخیر ندارد؛ زیرا در حالت مذکور، رکن مادی جرایم یاد شده مختلف بوده و در صورت تحقق، مشمول مقررات تعدد جرم موضوع ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ می باشد. مگر این که قاچاق گمرکی از طریق اسناد مجعول موضوع بند های «ح» و «خ» ماده ۱۱۳ قانون امور گمرکی مصوب ۱۳۹۰ صورت گیرد که در این صورت رسیدگی به جرم مذکور در صلاحیت دادگاه انقلاب است.