نظریه شماره 7/97/2765 مورخ 1397/10/24 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۷/۲۷۶۵ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۹۷-۱۸۶/۱-۲۷۶۵ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۷/۱۰/۲۴ |
نظریه شماره ۷/۹۷/۲۷۶۵ مورخ ۱۳۹۷/۱۰/۲۴ اداره کل حقوقی قوه قضاییه: اولاً : اطلاق صدر ماده ۱۱ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ در مورد مرور زمان، باتوجه به شرایط سهلتر مرور زمان مقرر در قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۰ نسبت به قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲، منصرف از حالتی است که مدت مرور زمان تعقیب یا اجرای حکم بر طبق قانون سابق نسبت به جرایم ارتکابی قبل از اجرای قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ منقضی شده باشد، لذا چنانچه جرمی در زمان حاکمیت مواد ۱۷۳ و ۱۷۴ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی وانقلاب در امورکیفری ۱۳۷۸ و قبل از اجرای قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ مشمول مرور زمان شده باشد، باید حسب مورد، قرار موقوفی تعقیب یا اجرای حکم صادر شود واین امر منافاتی با بند «ت» ماده ۱۱ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ ندارد.
ثانیاً : درخصوص جرایم واقع شده در گذشته که با لازم الاجراشدن قانون فوقالذکر، مواعد مرور زمان آنها کامل نشده است، مواعد قانونی مرور زمان در قانون لاحق نسبت به آنها اعمال می گردد « هرچند شمول مرور زمان در قانون لاحق، بیش از مواعد ذکر شده در قانون سابق باشد؛ زیرا به تصریح ماده ۱۱ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲، قوانین مذکور در بندهای چهار گانه این ماده از جمله قوانین مربوط به مرور زمان نسبت به جرایم سابق بر وضع این قانون، باید اجراء گردد