ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
== نکات تفسیری دکترین ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی == | == نکات تفسیری دکترین ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی == | ||
[[قانون تجارت الکترونیکی | [[قانون تجارت الکترونیکی]] در دو ماده که یکی لحن امری دارد و دیگری نهی کننده است بر ضرورت قابل شناسایی بودن [[شخص|اشخاص]] تبلیغ کننده بر روی اینترنت تاکید کرده است. هر دو [[ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی|ماده 53]] و [[ماده 54 قانون تجارت الکترونیکی|54 قانون تجارت الکترونیک]] در حقیقت بیانگر یک موضوع هستند. اینکه باید هویت تبلیغ کننده و محل کسب او برای کاربران روشن و صریح باشد و قالب الکترونیکی بهانه ای برای مخفی کردن هویت تبلیغ کننده و بنگاه او قرار نگیرد. دلیل وضع چنین قاعده ای روشن است. در حقیقت [[قانونگذار|مقنن]] در پی حمایت از [[مصرف کننده|مصرف کنندگان]] سایبری است. بدیهی است زمانی که [[مصرف کننده]] از طریق اینترنت در نتیجه تبلیغات، کالا یا خدماتی را می خرد باید از هویت تبلیغ کننده که می تواند [[تاجر]] یا واسطه باشد، همچنین از محل کسب و بنگاه وی اگاه باشد تا در صورت عدم دریافت کالا یا خدمات، عدم رضایت از کالا یا خدمات عرضه شده یا ورود [[صدمه|صدمات]] در نتیجه مصرف کالا یا خدمات بتواند علیه تبلیغ کننده یا تامین کننده اقدامات حقوقی و قضایی لازم را انجام دهد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق تجارت الکترونیک همراه با تحلیل قانون تجارت الکترونیکی ایران|ترجمه=|جلد=|سال=1390|ناشر=موسسه مطالعات و پژوهش های حقوقی شهر دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3603196|صفحه=|نام۱=ستار (ترجمه)|نام خانوادگی۱=زرکلام|چاپ=2}}</ref> | ||
== نکات توضیحی ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی == | == نکات توضیحی ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی == | ||
روشن و صریح نبودن هویت شخص یا بنگاهی که تبلیغات به نفع اوست یکی دیگر از مصادیق [[عنصر مادی]] جرم نقض قواعد تبلیغ و حمایت از مصرف کننده است که '''ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی''' به آن پرداخته است. | روشن و صریح نبودن هویت شخص یا بنگاهی که تبلیغات به نفع اوست یکی دیگر از مصادیق [[عنصر مادی]] جرم نقض قواعد تبلیغ و حمایت از مصرف کننده است که '''ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی''' به آن پرداخته است. [[ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی|این ماده]] نیز یکی از مصداق [[ترک فعل]] میباشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=جرایم تجارت الکترونیکی|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=خرسندی|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2474916|صفحه=|نام۱=جواد|نام خانوادگی۱=جاویدنیا|چاپ=2}}</ref> | ||
== نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی == | == نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی == | ||
{{هوش مصنوعی (ماده)}} | {{هوش مصنوعی (ماده)}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۲۱
ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی: در تبلیغات و بازاریابی باید هویت شخص یا بنگاهی که تبلیغات به نفع اوست روشن و صریح باشد.
مواد مرتبط
- ماده 36 قانون تجارت الکترونیکی
- ماده 52 قانون تجارت الکترونیکی
- ماده 54 قانون تجارت الکترونیکی
- ماده 70 قانون تجارت الکترونیکی
توضیح واژگان
- هویت: در لغت به معنای «ویژگی و یا کیفیتی است که موجب تمایز و شناسایی کسی از دیگران میباشد». در اصطلاح به خصلتهایی اشاره دارد که افراد و گروهها را در روابط اجتماعیشان از افراد و گروههای دیگر متمایز مینماید.[۱]
- شخص: در لغت به معنای انسان است. در اصطلاح حقوق، شخص موجودی است که دارای حق و تکلیف میباشد.[۲]
نکات تفسیری دکترین ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی
قانون تجارت الکترونیکی در دو ماده که یکی لحن امری دارد و دیگری نهی کننده است بر ضرورت قابل شناسایی بودن اشخاص تبلیغ کننده بر روی اینترنت تاکید کرده است. هر دو ماده 53 و 54 قانون تجارت الکترونیک در حقیقت بیانگر یک موضوع هستند. اینکه باید هویت تبلیغ کننده و محل کسب او برای کاربران روشن و صریح باشد و قالب الکترونیکی بهانه ای برای مخفی کردن هویت تبلیغ کننده و بنگاه او قرار نگیرد. دلیل وضع چنین قاعده ای روشن است. در حقیقت مقنن در پی حمایت از مصرف کنندگان سایبری است. بدیهی است زمانی که مصرف کننده از طریق اینترنت در نتیجه تبلیغات، کالا یا خدماتی را می خرد باید از هویت تبلیغ کننده که می تواند تاجر یا واسطه باشد، همچنین از محل کسب و بنگاه وی اگاه باشد تا در صورت عدم دریافت کالا یا خدمات، عدم رضایت از کالا یا خدمات عرضه شده یا ورود صدمات در نتیجه مصرف کالا یا خدمات بتواند علیه تبلیغ کننده یا تامین کننده اقدامات حقوقی و قضایی لازم را انجام دهد.[۳]
نکات توضیحی ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی
روشن و صریح نبودن هویت شخص یا بنگاهی که تبلیغات به نفع اوست یکی دیگر از مصادیق عنصر مادی جرم نقض قواعد تبلیغ و حمایت از مصرف کننده است که ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی به آن پرداخته است. این ماده نیز یکی از مصداق ترک فعل میباشد.[۴]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 53 قانون تجارت الکترونیکی
 | محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- هویت شخص یا بنگاه باید در تبلیغات و بازاریابی شفاف و صریح بیان شود.
- تبلیغات باید بهنفع شخص یا بنگاه مشخصی انجام شود.
- شفافیت هویت تبلیغکننده یک عنصر ضروری در تجارت الکترونیکی است.
- تبلیغات نباید مبهم باشد و باید بهوضوح نشان دهد که بهنفع چه کسی است.
- روشن بودن هویت بنگاه یا شخص در تبلیغات به اعتمادسازی کمک میکند.
مقالات مرتبط
- بررسی مقررات ناظر بر تبلیغات الکترونیکی؛ مطالعه تطبیقی نظام حقوقی ایران و انگلستان
- قرادادهای منعقده در محیط اینترنت در حقوق ایران و فرانسه
منابع
- ↑ علی آذری. بررسی الکترونیکی شدن خدمات هویتی و حریم خصوصی افراد در سازمان ثبت احوال. سازمان ثبت احوال، 1392. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6655900
- ↑ سیدابراهیم حسینی و احسان سامانی. وقف از سوی اشخاص حقوقی. فصلنامه اندیشه های حقوق عمومی (معرفت حقوقی سابق) شماره 3 بهار و تابستان 1391، 1391. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6655624
- ↑ ستار (ترجمه) زرکلام. حقوق تجارت الکترونیک همراه با تحلیل قانون تجارت الکترونیکی ایران. چاپ 2. موسسه مطالعات و پژوهش های حقوقی شهر دانش، 1390. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3603196
- ↑ جواد جاویدنیا. جرایم تجارت الکترونیکی. چاپ 2. خرسندی، 1388. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2474916