ماده ۵۹۵ قانون مجازات اسلامی: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
* [[تبیین قاعده «ضرورت» در قانون مجازات اسلامی مصوّب 1392]] | * [[تبیین قاعده «ضرورت» در قانون مجازات اسلامی مصوّب 1392]] | ||
* [[جرمانگاری در حقوق فعالیتهای اقتصادی]] | |||
نسخهٔ ۱۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۲
منظور شما کدام ماده بودهاست؟
ماده 595 قانون مجازات اسلامی (1392)
ماده 595 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
رویه های قضایی
- رای دادگاه درباره تعیین وجه التزام در خصوص پرداخت وجه نقد (دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۲۸۰۱۲۹۳)
- رای شعبه کیفری دیوان عالی کشور درباره موجبات اعاده دادرسی
- رای شعبه کیفری دیوان عالی کشور درباره تشدید مجازات در مرحله تجدیدنظر (دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۹۲۵۰۰۰۲۷۰)
- رای دادگاه درباره پرداخت مازاد به عنوان شرط تحقق بزه ربا (دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۵۹۰۰۱۹۰)
- نظریه شماره 7/97/19 مورخ 1397/01/15 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
- نظریه شماره 7/96/2606 مورخ 1396/10/30 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
- نظریه شماره 7/96/1987 مورخ 1396/08/27 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
- نظریه شماره 7/1400/952 مورخ 1401/05/24 اداره کل حقوقی قوه قضاییه در مورد امکان قرارگیری ربا دهنده در جایگاه شاکی خصوصی علیه ربا گیرنده
- نظریه شماره 1987/96/7 مورخ 1396/08/27 اداره کل حقوقی قوه قضاییه