ماده 10 قانون مدیریت خدمات کشوری: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
* [[«قانون جهش تولید مسکن»، تضعیف مدیریت اموال غیرمنقول دولتی و نقض حاکمیت اراده]] | * [[«قانون جهش تولید مسکن»، تضعیف مدیریت اموال غیرمنقول دولتی و نقض حاکمیت اراده]] | ||
* [[جستاری در بسترهای نظری و رویههای عملی محدودکننده صلاحیت دیوان محاسبات کشور]] | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۱
ماده ۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری: امور زیربنایی: آن دسته از طرح های تملک دارایی های سرمایه ای است که موجب تقویت زیرساختهای اقتصادی و تولیدی کشور میگردد، از قبیل: طرحهای آب و خاک و شبکههای انرژی، ارتباطات و راه.
فلسفه نظری ماده
این دسته از امور با مدیریت، حمایت و نظارت دستگاه های اجرائی توسط بخش غیردولتی ( تعاونی، خصوصی و نهادها و موسسات عمومی غیردولتی) و در موارد استثنایی با تصویب هیأت وزیران توسط بخش دولتی انجام خواهد شد. با توجه به ضوابط فوق اجاری امانی طرح ها تملک دارایی های سرمایه ای دستگاه های اجرایی در امور زیربنایی محدودیت و مشروط به اخذ مصوب از هیأت وزیران خواهد بود.[۱]
مقالات مرتبط
- «قانون جهش تولید مسکن»، تضعیف مدیریت اموال غیرمنقول دولتی و نقض حاکمیت اراده
- جستاری در بسترهای نظری و رویههای عملی محدودکننده صلاحیت دیوان محاسبات کشور
منابع
- ↑ یداله حبیبی. شرحی بر فصول قانون مدیریت خدمات کشوری. چاپ 1. مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1392. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6321236