ماده ۳۰ قانون داوری تجاری بین المللی

ماده ۳۰ قانون داوری تجاری بین المللی: شکل و محتوای رأی

۱ - رأی باید به صورت کتبی باشد و به امضای داور یا داوران برسد. در موردی که داور بیش از یک نفر باشد، امضای اکثریت کافی خواهد بود، مشروط بر این که علت عدم امضای دیگر اعضا ذکر شود.

۲ - کلیه دلایلی که رأی بر آن‌ها مبتنی است، باید در متن رأی آورده شود، مگر این که طرفین توافق کرده باشند که دلایل رأی ذکر نشود، یا رأی بر اساس شرایط مرضی‌الطرفین به موجب ماده ۲۸ صادر شده باشد.

۳ - رأی باید حاوی تاریخ و محل داوری موضوع بند ۱ ماده ۲۰ باشد.

۴ - پس از امضای رأی، رونوشت آن باید به هریک از طرفین ابلاغ شود.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده ۲۰ قانون داوری تجاری بین‌المللی
• ماده ۲۸ قانون داوری تجاری بین‌المللی
• ماده ۲۹ قانون داوری تجاری بین‌المللی
• ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی مدنی
• ماده ۴۸۲ قانون آیین دادرسی مدنی

توضیح واژگان

• رأی داوری: تصمیم قاطع و الزام‌آور داور یا داوران در خصوص اموری که به آن‌ها ارجاع شده و جنبه نهایی با قضیه اعتبار امر مختومه را دارد، رأی داوری نام دارد.
• داور: در قوانین ایران و همچنین مقررات بین‌المللی، تعریفی از داور نشده‌است. لیکن می‌توان چنین گفت که در زبان فارسی، به معنای قاضی است. امروزه، به کسی داور گفته می‌شود که سمت قضا در دستگاه دولتی ندارد ولی در مرافعات بالقوه یا بالفعل رسیدگی قضایی کرده، فصل خصومت نموده و رأی می‌دهد. چنین گفته شده‌است که داور، در اصل «دادور» بوده، به معنای صاحب داد و به جهت آسانی تکلم دال دوم آن حذف گردیده‌است. در واقع، داور کسی است که دربارهٔ موضوعی که به او ارجاع شده قضاوت می‌کند و در خصوص این که حق با چه کسی است، اظهارنظر می‌نماید.
• دلیل: در لغت، به معنای راهنما، رهبر و رهنمون، و مرشد است، و گفته شده دلیل، عقل را به سمت واقع هدایت می‌کند. جمع آن «ادله»، «دلایل» و «ادلا» است که همگی برگرفته از فرهنگ و زبان عربی است. دلیل، هر وسیله ای است که در قانون پیش‌بینی شده و اصحاب دعوا برای اثبات یا دفاع از دعوا به آن استناد می‌نمایند، به عبارت دیگر دلیل، به مفهوم نشانه‌ها و موادی هستند که طرفین دعوا برای اثبات رویدادها و حوادثی که پیرامون موضوع مطروحه وجود داشته یا به منظور تعیین قواعد حقوقی که حاکم بر مسئله می‌باشد، استفاده می‌کنند.
• توافق: توافق به معنای تلاقی و اتحاد اراده‌ی دو یا چند شخص نسبت به امری می‌باشد. تمام عقود و قرارداد ها توافق محسوب می‌شوند.
• رونوشت: به سندی که از روی سند دیگر اعم از عادی و رسمی، نوشته شود؛ رونوشت گفته می‌شود.
• ابلاغ: ابلاغ، در لغت یعنی رسانیدن و ایصال، در اصطلاح حقوقی نیز ابلاغ، رساندن و تبلیغ آراء قضایی مثل اجرائیه، احضاریه، دادنامه، اخطاریه و اوراقی است که متضمن تصمیم دادگاه است، گفتنی است ابلاغ توسط مأمورین ذیصلاحی انجام می‌گردد که مأمور ابلاغ نام دارند.

مطالعات تطبیقی

برخی از کشورها مانند ایالات متحده آمریکا، بر این باورند که ذکر دلایل استنادی در رأی داوری، شرط نیست. لیکن در برخی دیگر از نظام‌های حقوقی، از جمله بلژیک، چنین مقرر شده‌است که کلیه‌ی آرای داوری بایستی متضمن دلایلی باشد که به استناد آن‌ها رأی صادر شده‌ است.

نکات تفسیری دکترین ماده 30 قانون داوری تجاری بین المللی

در خصوص ماده ۳۰ قانون داوری تجاری بین المللی، موارد ذیل حائز اهمیت است:

اولاً، توافق طرفین مبنی بر این که رأی داور، مدلل نباشد، در داوری‌های داخلی به لحاظ مخالفت با ماده ۴۸۲ و ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی مدنی، معتبر نیست. لیکن، طبق ماده ۳۰ قانون داوری تجاری بین‌المللی، در داوری‌های بین‌المللی چنین توافقی معتبر است. ثانیاً، با توجه به ماده ۲۹ قانون داوری تجاری بین‌المللی، چنین به نظر می‌رسد که بند ۱ ماده ۳۰ قانون داوری تجاری بین المللی، فاقد جنبهٔ امری است. ثالثاً، در مورد بند سه ماده ۳۰ قانون داوری تجاری بین المللی، چنین مطرح شده‌است که:«مکان صدور رأی در واقع همان مقر داوری است که در متن رأی ذکر می‌شود». رابعاً، شایان ذکر است که زمان صدور رأی داوری به معنای تاریخی است که رأی در آن تاریخ صادر شده‌است.

نکات توضیحی ماده 30 قانون داوری تجاری بین المللی

یک رأی داوری، متضمن موارد ذیل است:

1. معرفی طرفین دعوا، وکلا و نمایندگان آنان و همچنین، ذکر اقامتگاه آنان،
2. معرفی داور یا هیئت داوری،
3. ذکر تاریخ و محل صدور رأی،
4. بیان موضوع اختلاف و خواسته‌ی طرفین،
5. تشریح رابطهٔ حقوقی طرفین،
6. شرح موضع، مستندات و استدلالات خواهان،
7. تاریخ ابلاغ به خوانده،
8. شرح موضع، مستندات و استدلالات خوانده و تاریخ پاسخ وی،
9. شرح بررسی‌ها و تحقیقات دیوان داوری،
10. رأی مستدل و امضا شدهٔ دیوان داوری.

در نهایت، شایسته‌است که در رأی تعداد صفحات و عدم وجود قلم خوردگی تصریح گردد. همچنین، بهتر است اسامی و سمت داوران در پایان رأی ذکر شده و تمامی صفحات رأی امضا شود.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 30 قانون داوری تجاری بین المللی

1. رأی داوری تجاری باید کتبی باشد.
2. امضای داور یا داوران بر روی رأی لازم است.
3. امضای اکثریت داوران در صورت تعدد کافی است، به شرطی که علت عدم امضای اقلیت مشخص شود.
4. دلایل رأی باید در متن آن ذکر شود.
5. در صورت توافق طرفین، نیازی به ذکر دلایل رأی نیست.
6. رأی می‌تواند بر اساس شرایط مرضی‌الطرفین باشد.
7. رأی باید شامل تاریخ و محل داوری باشد.
8. پس از امضای رأی، رونوشت باید به طرفین ابلاغ شود.

مقالات مرتبط

• موجه و مدلل بودن رای داوری داخلی با نگاهی بر رویه قضایی
• بی طرفی مقرّ داوری بین المللی در امر اثبات دعوا؛ «مطالعة تطبیقی در حقوق ایران و انگلیس
• محدودیت های آزادی اراده طرفین در تعیین قانون حاکم بر آیین داوری تجاری بین المللی
• چالش‌های حمایت اجرایی از سازش‌نامه‌های منعکس در رای داوری با مطالعه تطبیقی در کنوانسیون سنگاپور 2019