بی طرفی مقرّ داوری بین المللی در امر اثبات دعوا؛ «مطالعة تطبیقی در حقوق ایران و انگلیس
 | |
| عنوان | بی طرفی مقرّ داوری بین المللی در امر اثبات دعوا؛ «مطالعة تطبیقی در حقوق ایران و انگلیس |
|---|---|
| نویسنده | همایون حبیبی کیوان اقبالی |
| محور موضوعی | حقوق عمومی |
| سال نشر | ۱۳۹۷ |
| منتشر شده در | نشریه پژوهش حقوق خصوصی |
| دوره | ۲۰ |
| شماره | ۶۰ |
| دانلود مقاله | دانلود از سایت نشریه |
بی طرفی مقرّ داوری بین المللی در امر اثبات دعوا؛ «مطالعة تطبیقی در حقوق ایران و انگلیس نام مقاله ای از سهیلا دیبافر و مرتضی شهبازی نیا و فریدون نهرینی بوده که در شماره چهل و یکم دوره یازدهم (زمستان 1401) فصلنامه علمی پژوهش حقوق خصوصی منتشر شده است.
چکیده
رسیدگی بیطرفانه و عادلانه و بهدور از اِعمال تشریفات دادرسی در دادگاههای ملّی، یکی از اهداف اساسی نظام داوری بینالمللی است. مثبِت این نظر مواد 18 و 19 قانون داوری تجاری بینالمللی ایران مصوب1376 و مواد 33 و 34 قانون داوری1996 انگلیس است. در چنین نظام حلّوفصل خصوصی، حاکمیت ارادة طرفین داوری بهطرز چشمگیری در انتخاب قانون حاکم بر قواعد رسیدگی به دعوا پذیرفته شده است. علاوه بر آن، داوران با در نظر گرفتن دو اصل بنیادین رسیدگی صحیح و بیطرفانه (حقّ طرفین باید شنیده شود و بهطور مساوی با آنان رفتار گردد)، در تعیین قواعد رسیدگی به دعوا از ابتکار عمل وسیعی برخوردار هستند. بدین جهت، ایدة بیطرفی مقرّ داوری در امر اثبات دعاوی بینالمللی قابل طرح و پذیرش است. با وجود این، پرسش تحت بررسی این است که در امر اثبات دعوا، مقرّ داوری بینالمللی تا چه حدّی بیطرف است؟ با توجه به قوانین داوری بینالمللی، به نظر میرسد انعطافپذیری شکلی مزبور در مقرّ داوری تا حدی پذیرفتنی است که با الزامات اساسی مربوط به امر اثبات دعاوی بینالمللی معارضه نکند.
کلیدواژه ها
- ادلۀ اثبات
- قانون شکلی
- مقرّ داوری
- ارادة طرفین
- نظم عمومی