تضامن عقدی در حقوق مدنی ایران

از ویکی حقوق
نسخهٔ تاریخ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۱ توسط امیرمحمد بابو اعظمی (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «{{نشریه مطالعات فقه و حقوق اسلامی|عنوان=تضامن عقدی در حقوق مدنی ایران|نویسنده=سام محمدی|نویسنده دوم=جمشید یحیی پور|محور موضوعی=حقوق خصوصی|سال نشر=1390|دوره=2|شماره=3|دانلود=https://feqh.semnan.ac.ir/article_1870_40c54d61ccdef0ac02df585e49ab632e.pdf}} '''''تضامن عقدی در حقوق مدنی ایر...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مطالعات فقه و حقوق اسلامی
عنوانتضامن عقدی در حقوق مدنی ایران
نویسندهسام محمدی
جمشید یحیی پور
محور موضوعیحقوق خصوصی
سال نشر۱۳۹۰
منتشر شده درنشریه مطالعات فقه و حقوق اسلامی
دوره۲
شماره۳
دانلود مقالهدانلود از سایت نشریه


تضامن عقدی در حقوق مدنی ایران عنوان مقاله ای از سام محمدی و جمشید یحیی پور است که در شماره 3 دوره 3 نشریه مطالعات فقه و حقوق اسلامی منتشر شده است.

چکیده

به‌موجب ماده‌ی 698 ق.م با انعقاد عقد ضمان، ذمه‌ی مضمون عنه بری و ذمه‌ی ضامن در برابر طلب‌کار مشغول می‌شود. هر چند ماده‌ی مزبور تحت تأثیر فقهای امامیه، عقد ضمان را موجب نقل ذمه دانسته ولی با توجه به فهم و چشم‌داشت عرف کنونی از ضمانت که خواهان ایفای نقش تضمینی برای آن است و نیز لزوم حمل الفاظ عقود بر معانی عرفی آن (ماده‌ی 224 ق.م) می‌توان نقل ذمه را خارج از مقتضی ذات عقد ضمان انگاشته و شرط خلاف آن را صحیح دانست لذا در نظر عرف ضمان موجب تضامن طولی است یعنی بعد از انعقاد عقد ضمان مضمون عنه به‌عنوان مدیون اصلی باقی مانده و ضامن مسؤول در پرداخت بوده و حکم وثیقه را دارد.

کلید واژه ها

مواد مرتبط