ماهیت شرط حفظ مالکیت در حقوق ایران و فرانسه

از ویکی حقوق
نسخهٔ تاریخ ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۵ توسط فرشید (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مطالعات حقوق خصوصی
عنوانماهیت شرط حفظ مالکیت در حقوق ایران و فرانسه
نویسندهرضا شکوهی زاده
محور موضوعیحقوق خصوصی
سال نشر۱۳۹۵
منتشر شده درنشریه مطالعات حقوق خصوصی
دوره۴۶
شماره۴
دانلود مقالهدانلود از سایت نشریه


ماهیت شرط حفظ مالکیت در حقوق ایران و فرانسه عنوان مقاله ای از رضا شکوهی زاده است که در دی 1395 و در شماره 4 دوره 46 فصلنامه مطالعات حقوق خصوصی منتشر شده است.

چکیده

این مقاله تلاشی برای معلوم شدن ماهیت شرط حفظ مالکیت است. برای روشن شدن این موضوع باید اعتبار این شرط در چارچوب مبانی فقهی اعتبار شروط ضمن عقد که در مواد 232 تا 234 قانون مدنی نیز به آن اشاره شده است، بررسی شود. به‌موجب شرط حفظ مالکیت، مالکیت مبیع، حتی اگر عین معیّن باشد، تا حلول اجلی معیّن و یا وقوع امری خاص به‌تأخیر می‌افتد. بنابراین، طرفین در مهم‌ترین اثر وضعی عقد، دخل و تصرف می‌نمایند. برای ورود به بحث، ماهیت این شرط در حقوق فرانسه مطالعه خواهد شد، اما هدف اصلی این مقاله، تعیین ماهیت و آثار آن در حقوق ایران است. پذیرش اعتبار این شرط، با توجه به مقررات قانونی مربوط به شروط مبطل و باطل دشوار است، اما به‌نظر می‌رسد که در حقوق ایران راهکارهای قانونی برای توجیه صحت این شرط وجود داشته باشد.

کلیدواژه ها