انصراف

از ویکی حقوق
نسخهٔ تاریخ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۰ توسط Shayesteh.majd (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو


انصراف عبارت است از قطع علاقه، استنکاف، دست برداشتن، رها کردن ادعا، صرف‌نظر کردن از حق، عدم بهره‌گیری از امتیاز و حق تقدم یا هر فرصتی که شخص می‌تواند از کاستی‌ها یا بی‌نظمی یا از هر خطای دیگر بیشترین بهره را ببرد.[۱]

در تعریف انصراف می‌توان گفت:«انصراف از قواعد عمومی قراردادها و به معنی رها کردن و دست کشیدن از حق معین به طور ارادی و اختیاری است که در حقوق دینی به اسقاط و در حقوق عینی به اعراض شهرت دارد».[۲] همچنین، اینطور بیان شده‌است که انصراف با هر گونه رفتاری که بتوان از آن دست برداشتن از حق را استنباط کرد، تحقق می‌یابد. از جمله زمانی که کسی حق دارد انجام چیزی را بخواهد؛ لیکن از خواستن آن صرف‌نظر کند.[۳]

رویه قضایی

مواد مرتبط

انواع

انصراف بر دو قسم است:

  1. انصراف صریح: یعنی ارادی و عمدی بودن ترک حق معین.[۴]
  2. انصراف ضمنی: انصراف وقتی ضمنی است که از یک طرف در برابر طرف دیگر سلسله رفتاری سرزند که دلالت بر قصد او به رها کردن حق یا دست برداشتن از امتیاز استحقاقی اوست، یا رفتاری که معارض با قصد کسب مشروع حق باشد نه معارض با اسقاط آن، مشروط بر این که طرف مقابل با فعل او ترغیب به انجام آن عمل شود و معتقد گردد که انصراف صورت گرفته است.[۵]

منابع

  1. احمد امیرمعزی. داوری بین‌المللی در دعاوی بازرگانی. چاپ 3. دادگستر، 1390.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4624008
  2. احمد امیرمعزی. داوری بازرگانی بین المللی. چاپ 1. دادگستر، 1392.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4924312
  3. احمد امیرمعزی. داوری بین‌المللی در دعاوی بازرگانی. چاپ 3. دادگستر، 1390.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4624004
  4. احمد امیرمعزی. داوری بین المللی در دعاوی بازرگانی. چاپ 3. دادگستر، 1390.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4624032
  5. احمد امیرمعزی. داوری بازرگانی بین المللی. چاپ 1. دادگستر، 1392.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4924328