بررسی تحلیلی «اعاده دادرسی» در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
قضاوت
عنوانبررسی تحلیلی «اعاده دادرسی» در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392
نویسندهسید علیرضا میر کمالی
سید مهدی کاظمی
محور موضوعیقانون آیین دادرسی کیفری
سال نشر۱۳۹۶
منتشر شده درنشریه قضاوت
دوره۱۷
شماره۸۹
دانلود مقالهدانلود از سایت نشریه


بررسی تحلیلی «اعاده دادرسی» در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 عنوان مقاله ای از سید علیرضا میر کمالی و سید مهدی کاظمی است که در خرداد 1396 و در شماره 89 فصلنامه قضاوت منتشر شده است.

چکیده

قاعده اعتبار امر مختوم از قواعد مسلم در دادرسی است که راه هرگونه اعتراض به رأی را پس از قطعیت آن می‌بندد؛ اما در مواردی ممکن است این قاعده با اصل کشفیت واقع در امور کیفری برخورد نماید. نقطه برخورد قاعده «اعتبار امر مختوم» و اصل «مطابق واقع بودن حکم»، محل تولد نهادی است تحت عنوان اعاده دادرسی. اصولاً یکی از موارد برخورد عدالت و انصاف در دادرسی نیز همین‌جا است. عدالت اقتضا دارد که پس از قطعیت حکم و طی شدن سیر رسیدگی، دیگر هیچ ادعایی نسبت به پرونده استماع نشود؛ اما از طرفی انصاف اقتضا دارد تا شخصی که به ناحق و خلاف واقع محکوم شده است بتواند از خود دفاع نماید. اعتراض به رأی علی‌الاصول خلاف قاعده اعتبار امر مختوم بوده و ممکن است آرای قضایی را متزلزل نماید. از طرفی، هر رأی باید مطابق با واقع و حقیقت باشد و اگر بعداً اثبات شد که خلاف واقع صادر شده است باید راهی برای نقض آن پیش‌بینی نمود، مخصوصاً که هیچ‌کس نمی‌تواند ادعا کند که یک قاضی ولو بسیار عالم هم باشد مصون از خطا و اشتباه است. در این مقاله، موضوع اعاده دادرسی در قانون جدید آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 مطالعه شده است و همه ابعاد آن مورد نقد و بررسی قرار گرفته و در نهایت رویکرد کلی قانونگذار ایران در خصوص این نهاد تبیین شده و پیشنهاداتی درباره اصلاح آن نیز ارائه شده است.

کلیدواژه ها

مواد مرتبط

برگرفته از «https://wikihoghoogh.net/w/index.php?title=بررسی_تحلیلی_«اعاده_دادرسی»_در_قانون_آیین_دادرسی_کیفری_مصوب_1392&oldid=484948»