تعیین مصالح نوعیۀ کودک از منظر فقه امامیه و مبانی آن

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مطالعات حقوق خصوصی
عنوانتعیین مصالح نوعیۀ کودک از منظر فقه امامیه و مبانی آن
نویسندهمصطفی محقق داماد
مریم غنی زاده بافقی
محور موضوعیحقوق خانواده
حقوق کودک
حقوق خصوصی
سال نشر۱۳۹۶
منتشر شده درنشریه مطالعات حقوق خصوصی
دوره۴۷
شماره۱
دانلود مقالهدانلود از سایت نشریه


تعیین مصالح نوعیۀ کودک از منظر فقه امامیه و مبانی آن عنوان مقاله ای از مصطفی محقق داماد و مریم غنی زاده بافقی است که در فروردین 1396 و در شماره 1 دوره 47 فصلنامه مطالعات حقوق خصوصی منتشر شده است.

چکیده

 اصل عدم ولایت در فقه امامیه یکی از اصول مهم و اساسی است که ولایت هر انسانی بر دیگری را نفی می‌کند. در این میان ولایت بر صغیر از استثنائات این اصل است که نظر به شرایط خاص کودک مطرح شده است. با این حال عنصر مصلحت به‌عنوان امر محدود و مقیدکنندۀ ولایت و تصدی امور کودک ضروری است. مصلحت طفل را از نظر عمومیت داشتن یا شخصی بودن می‌توان به نوعیه و شخصیه تقسیم کرد. در متون فقهی مصلحت شخصیه مورد توجه است، درحالی‌که مصالح نوعیه از منابع فقهی قابل استنباط‌‌اند. تعیین این معیارهای نوعیه با توجه به مراحل زندگی انسان و دوره‌های مختلف رشدی و غایت کودک در هر دوره قابل تبیین است. امری که می‌تواند سرپرستان و قضات را در تصمیم‌گیری در مورد طفل و ارزیابی این تصمیمات یاریگر باشد.

کلیدواژه ها

  • متون فقهی 
  • مراحل زندگی انسان مصالح نوعیۀ کودک 
  • منابع فقهی