ماده 47 قانون تجارت الکترونیکی

ماده 47 قانون تجارت الکترونیکی: در معاملات از راه دور آن بخش از موضوع معامله که به روشی غیر از‌ وسائل ارتباط از راه دور انجام می‌شود مشمول مقررات این قانون نخواهد بود.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده 37 قانون تجارت الکترونیکی
• ماده 49 قانون تجارت الکترونیکی

توضیح واژگان

• معامله از راه دور: (Distance Contract) ايجاب و قبول راجع به كالاها و ‌خدمات بين تأمين كننده و مصرف كننده با استفاده از وسائل ارتباط از راه دور است.
• معامله: در اصطلاح شایع عصر ما عقدی است معوض و مالی که در آن دو مال با یکدیگر مبادله می شوند. مانند بیع، اجاره، صلح.
• وسائل ارتباط از راه دور: (Means Of Distance Communication) عبارت از‌ هر نوع وسيله ‌اي است كه بدون حضور فيزيكي همزمان تأمين كننده و مصرف كننده جهت‌ فروش كالا و خدمات استفاده مي‌ شود.

نکات تفسیری دکترین ماده 47 قانون تجارت الکترونیکی

ویژگی خیار حق انصراف این است که اگر موضوع معامله قابل تفکیک باشد، به طوری که بخشی از موضوع معامله با روش الکترونیکی تحقق یابد و بخشی دیگر از موضوع معامله با روشی، غیر وسایل ارتباط از راه دور تحقق یابد، در این صورت جریان خیار حق انصراف، نسبت به هر کدام از دو صورت تفکیک خواهد گردید و طبق ماده 47 قانون تجارت الکترونیکی ایران، خیار حق انصراف، تنها در آن بخش از موضوع معامله از راه دور، جریان دارد که روش الکترونیکی، عقد را محقق ساخته است و آن بخش از موضوع معامله که به روشی، غیر از وسایل ارتباط از راه دور تحقق یافته است، مشمول مقررات این قانون نخواهد بود.

نکات توضیحی ماده 47 قانون تجارت الکترونیکی

قواعد IT نسبت به اموری که به روشی غیر از ارتباط از راه دور انجام می شود حاکمیت ندارد.

در حقوق ایران نظریه منصفانه بودن عوضین و ارزش های مبادله شده مورد پذیرش قرار نگرفته است زیرا نهاد خیار غبن در صورت اختلاف فاحش بین عوضین قرارداد به عنوان قاعده عمومی قراردادی در نظر گرفته شده است.

در ماده ۴۷ قانون تجارت الکترونیکی با بیان اینکه در معاملات از راه دور آن بخش موضوع معامله که به روشی غیر از وسایل ارتباط از راه دور انجام می شود، مشمول مقررات این قانون نخواهد بود. این قانون انحصارا معاملاتی را شامل می شود که در دنیای مجازی انعقاد یافته باشد.

مواد 37 و 47 قانون تجارت الکترونیکی ایران، به صراحت خیار حق انصراف را مختص معاملات از راه دور می دانند.

قرارداد غیر منصفانه، قراردادی است که شروط مندرج در آن با حسن نیت در معاملات منافات داشته و نابرابری فاحشی را بین حقوق و تعهدات طرفین بوجود می آورد و به ضرر یکی از طرفین قرارداد به ویژه مصرف کننده می باشد.

اگر موضوع معامله قابل تفکیک باشد؛ به طوری که بخشی از موضوع معامله با روش الکترونیکی تحقق یابد و بخشی دیگر از موضوع معامله با روشی، غیر وسایل ارتباط از راه دور تحقق یابد. در این صورت، جریان خیار حق انصراف، نسبت به هر کدام از دو صورت تفکیک خواهد گردید و طبق ماده 47 قانون تجارت الکترونیکی ایران، خیار حق انصراف تنها، در آن بخش از موضوع معامله از راه دور، جریان دارد که روش الکترونیکی، عقد را محقق ساخته است و آن بخش از موضوع معامله که به روشی، غیر از وسایل ارتباط از راه دور تحقق یافته است، مشمول مقررات این قانون نخواهد شد.

قراردادی غیر منصفانه تلقی می گردد که شروط مندرج در آن با حسن نیت در معاملات منافات داشته و نابرابری فاحشی را بین حقوق و تعهدات طرفین بوجود می آورد که به ضرر یکی از طرفین قرارداد بویژه مصرف کنندگان باشد و این امر ناشی از قدرت و موقعیت اقتصادی و معاملی برتر فروشنده یا عرضه کننده حرفه ای و عدم درک صحیح از شروط، عدم حق انتخاب و غیره در این قراردادها است.

آیین دادرسی مدنی در امور تجاری، قواعدی دارد که مرتبط با IT تغییراتی را نشان می دهد. در مسائل اقامتگاه نیز IT قواعد سنتی را با اصول خاص خود تفسیر و توصیف نموده است.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 47 قانون تجارت الکترونیکی

1. معاملات از راه دور شامل استفاده از وسائل ارتباط از راه دور می‌شود.
2. بخشی از معاملات که به روش‌های غیر از وسائل ارتباط از راه دور انجام می‌شود، تحت پوشش قانون تجارت الکترونیکی نیست.
3. مقررات قانون تجارت الکترونیکی تنها به اعمالی که از طریق وسائل ارتباط از راه دور صورت می‌گیرد، اعمال می‌شود.
4. تشخیص بخش‌های تحت پوشش قانون نیازمند تمایز بین روش‌های ارتباطی مورد استفاده در معامله است.