نظریه شماره 7/96/2643 مورخ 1396/11/03 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
 | چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۶/۲۶۴۳ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۹۶-۲۶-۱۹۴۳ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۶/۱۱/۰۳ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی کیفری |
| محور نظریه | ردیابی مکالمات تلفنی و استعلامات آموزشی |
نظریه شماره ۷/۹۶/۲۶۴۳ مورخ ۱۳۹۶/۱۱/۰۳ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره امکان ردیابی محکوم علیه از طریق مکالمات تلفنی و سوابق فرزندان: استعلام مطرح شده، به بررسی امکان ردیابی محکوم علیه از طریق مخابرات و سوابق آموزشی فرزندان میپردازد. نظریه اداره کل حقوقی قوه قضاییه بر اساس اصول قانون اساسی و قوانین آیین دادرسی کیفری، کنترل ارتباطات مخابراتی افراد را به طور کلی ممنوع میداند، مگر در موارد خاص که قانون تجویز کرده است. همچنین، در صورتی که شناسایی محکوم علیه با دشواری مواجه شود، استفاده از اطلاعات آموزشی فرزندان برای دستیابی به آدرس وی مانعی قانونی ندارد.
استعلام
با عنایت به ماده ۳ از قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی که امکان بازداشت محکوم علیه را مقدر داشته اولا آیا امکان رد یابی محکوم علیه از طریق مخابرات مکالمات تلفنی محل قانونی دارد؟ ثانیا: استعلام از آموزش و پرورش به منظور رسیدن به آدرس محکوم علیه از طریق سوابق فرزندان وی وجهه حقوقی و قانونی دارد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
اولا: مطابق اصل ۲۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اصلاحی ۱۳۶۸، اصولا کنترل ارتباطات مخابراتی افراد، ممنوع است و لذا تجویز کنترل ارتباطات مخابراتی به موجب قوانین عادی امری استثنایی است که در ماده ی ۱۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ و اصلاحات و الحاقات بعدی نیز در موارد خاص و مهم پیش بینی شده است و در سایر موارد و از جمله به منظور اعمال ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی، چنین اجازه ای را مقنن به مقامات قضایی نداده است.
ثانیا: در صورتی که جهت اعمال ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب ۱۳۹۴ به هیچ وجه موجبات شناسائی محکوم علیه فراهم نشود، اجابت درخواست محکوم له مبنی بر استعلام از آموزش و پرورش محل تحصیل فرزند محکوم علیه، به منظور دستیابی به نشانی وی و اجرای مفاد رأی قطعی فاقد منع قانونی است.