بدون تاریخ، بدون امضا: حکایت ممنوع‌الکاری اداری/ قضایی هنرمندان در حقوق ایران

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پژوهش های نوین حقوق اداری
عنوانبدون تاریخ، بدون امضا: حکایت ممنوع الکاری اداری/قضایی هنرمندان در حقوق ایران
نویسندهوحید آگاه
محور موضوعیحقوق عمومی
سال نشر۱۳۹۹
منتشر شده درنشریه پژوهش های نوین حقوق اداری
دوره۲
شماره۳
دانلود مقالهدانلود از سایت نشریه


بدون تاریخ، بدون امضا: حکایت ممنوع‌الکاری اداری/قضایی هنرمندان در حقوق ایران عنوان مقاله‌ای از وحید آگاه است که در سال 1399 در شماره‌ی 3 نشریه پژوهش‌های نوین حقوق اداری منتشر شده است.

چکیده

یکی از ابعاد مداخله برخی دولت‌ها در تولید و عرضه آثار هنری از جمله موسیقی، تئاتر و سینما، ممیزی (سانسور) است که فرم و محتوا را دربرمی‌گیرد. اما در ایران، این ممیزی به طرز عجیبی درخصوص شخص هنرمندان نیز وجود دارد که به «ممنوع الکار شدن» مشهور است یعنی آثار هنری، موضوع ممیزی نیست و خالق آن، رأسا مورد ممیزی قرار می‎گیرد. پدیده ای که با اعمال ممنوعیت یا محدودیت در اشتغال هنری افراد، از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی نیز برقرار بوده است. در پژوهش حاضر، این مهم از منظر حقوق موضوعه بررسی شده و نتیجه حکایت از این دارد که منابع حقوق نظام مجوزدهی در ایران، دلالتی بر صلاحیت اداره مبنی بر منع فعالیت هنری اشخاص، فارغ از آثار هنریشان ندارد. لذا مطابق اصول سه‌گانه «قانونی بودن جرم و مجازات و رسیدگی قضایی به آنها» و قوانین و مقررات، صرفاً می توان از طریق مجازات‌های تکمیلی، دستورهای حین تعلیق مجازات، تعویق صدور حکم و آزادی مشروط، آنهم تنها با رای قطعی محاکم ذیصلاح دادگستری، افراد را از شغل هنریشان بازداشت. بنابراین منع فعالیت هنرمندان از طرق اداری و از جمله توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در رویه عملی، جایگاهی در منابع حقوق نداشته و فراحقوقی ارزیابی می شود.

کلیدواژه‌ها

مواد مرتبط

برگرفته از «https://wikihoghoogh.net/w/index.php?title=بدون_تاریخ،_بدون_امضا:_حکایت_ممنوع‌الکاری_اداری/_قضایی_هنرمندان_در_حقوق_ایران&oldid=473998»