جستاری فقهی حقوقی در خصوص دفن اموات در املاک شخصی

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پژوهشنامه حقوق اسلامی
عنوانجستاری فقهی حقوقی در خصوص دفن اموات در املاک شخصی
نویسندهسعید محجوب
محمد تقی مرادی
محور موضوعیحقوق اسلامی
حقوق خصوصی
مسئولیت مدنی
سال نشر۱۴۰۳
منتشر شده درنشریه پژوهشنامه حقوق اسلامی
دوره۲۵
شماره۶۴
دانلود مقالهدانلود از سایت نشریه


جستاری فقهی حقوقی در خصوص دفن اموات در املاک شخصی عنوان مقاله ای از سعید محجوب و محمد تقی مرادی است که در تیر 1403 و شماره 64 فصلنامه علمی پژوهش نامه حقوق اسلامی منتشر شده است.

چکیده

از دیرباز، دفن اموات در املاک شخصی، مانند دفن بسیاری از مشاهیر در منازل شخصی خود، در جوامع گوناگون با انگیزه‌های مختلفی صورت پذیرفته است. حکم اولیه اسلام در این خصوص، با استناد به دلایلی هم‌چون «سنت معصوم»، «عدم ردع شارع» و «قاعده تسلیط»، جواز دفن اموات در املاک شخصی است. با این حال، پس از گسترش شهرنشینی و اقتضائات دوران جدید، و با توجه به مفاسد احتمالی فراوان، نمی‌توان حکم اولیه پیش‌گفته مبنی بر جواز دفن را، به صورت مطلق صادر کرد. در نظام حقوقی ایران نیز، اگر چه مطابق با ماده 30 قانون مدنی که با اقتباس از قاعده فقهی تسلیط، به مالک حق تصرف همه‌جانبه بر مایملک خویش اعطاء شده است، لکن با توجه به ماده 132 از همان قانون که قیود تحدیدکننده این حق را برشمرده است، و هم‌چنین ماده 635 از باب تعزیرات قانون مجازات اسلامی، هم‌اینک اصل بر ممنوعیت مطلق دفن اموات در املاک شخصی است. نگارندگان این ممنوعیت مطلق را با ایراداتی مواجه دانسته‌اند و در ضمن پژوهش حاضر پیشنهاد شده است که در صورت متعارف بودن این تصرف، اخذ گواهی رسمی دفن، عدم اضرار به غیر، عدم ایجاد آسیب روانی، عدم شیوع بیماری‌های محیطی، و به‌علاوه جبران خسارت احتمالی توسط مالک در صورت تاثیرگذاری منفی این امر بر ارزش املاک مجاور، دفن اموات در املاک شخصی به‌صورت موردی مجاز دانسته شود.

کلید واژه ها

مواد مرتبط