نظریه اعتماد و تأثیر آن بر قواعد حاکم بر نمایندگی (مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و حقوق اروپایی)
 | |
| عنوان | نقد استقلال ارزش آزادی قراردادی |
|---|---|
| نویسنده | ابراهیم عبدی پور فرد و عبدالرضا پرهیزگار |
| محور موضوعی | حقوق قراردادها حقوق تجارت حقوق تطبیقی |
| سال نشر | ۱۳۹۷ |
| منتشر شده در | نشریه مطالعات حقوق تطبیقی معاصر |
| دوره | ۹ |
| شماره | ۱۷ |
| دانلود مقاله | دانلود از سایت نشریه |
نظریه اعتماد و تأثیر آن بر قواعد حاکم بر نمایندگی (مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و حقوق اروپایی) عنوان مقاله ای از ابراهیم عبدی پور فرد و عبدالرضا پرهیزگار است که در مهر 1397 و در شماره 17 نشریه مطالعات حقوق تطبیقی معاصر منتشر شده است.
چکیده
در حقوق قرارداها نظریه اعتماد در جهت عکس نظریه اراده قرار میگیرد و بر اساس آن، در بسیاری موارد مبنای تعهد و مسئولیت شخص، نه اراده او، بلکه اعتماد معقول طرف مقابل به رابطه حقوقی ایجادشده است. مساله اصلی این مقاله تاثیر نظریه اعتماد بر قواعد نمایندگی بویژه راهحلهای نظام های حقوقی در موارد نمایندگی افشاء نشده، تظاهر به نمایندگی و نمایندگی یا اختیار ظاهری است. نظریه اعتماد بر لزوم برآورده شدن انتظارات مشروع اشخاص تاکید میکند تا از بروز رفتارهای فرصت طلبانه جلوگیری شود و ثبات، امنیت و کارآمدی در روابط حقوقی ناشی از نمایندگی امکانپذیر گردد.
نتایج این پژوهش نشان میدهد که برخی نظامهای حقوقی برپایه قاعده یا نظریه اعتماد راهحلهایی ارائه کردهاند تا اشخاص نتوانند بدون تحمّل مسئولیت، به ظاهر به نام خود و در واقع به نیابت از دیگری قرارداد بسته و به همین بهانه از ایفای تعهداتی که به گردن گرفتهاند، شانه خالی کنند. یا در جهت عکس، با تظاهر به داشتن سمتی که واقعیت ندارد، خود را نماینده دیگری جلوه داده و بیآنکه پروای پایبندی داشته باشند، دیگران را به بستن قراردادی بیاعتبار تشویق نمایند. همچنین، در مواردی که شخص زمینه ای فراهم میآورد تا دیگران به ثالثی بهعنوان نماینده او اعتماد کرده و بر همین اساس به انعقاد قرارداد با نماینده ظاهری ترغیب شوند، ملتزم به آثار و نتایج عمل حقوقی او باشد. در حقوق ایران، قواعد نمایندگی در خصوص وکیلی که به نام خود معامله میکند، به نظریه اعتماد نزدیک میشود و در مواردی همانند شرکتهای سهامی برمبنای اختیار ظاهری، مدیران شرکت را به اعمال حقوقی ملتزم میداند.