مسئلهیابی حقوقی در ناآرامیهای ۱۴۰۱ ایران: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
*[[اصل ۵۷ قانون اساسی]] | *[[اصل ۵۷ قانون اساسی]] | ||
*[[ماده ۳۰ قانون نظارت بر رفتار قضات]] | *[[ماده ۳۰ قانون نظارت بر رفتار قضات]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۶
مسئلهیابی حقوقی در ناآرامیهای ۱۴۰۱ ایران نام مقاله ای از سید حسین صفائی و سید مصطفی محقق داماد و محمد درویش زاده و ابوالفضل احمدزاده و محمد علی اردبیلی و داریوش اشرافی و محمد علی اخوت و غلامحسین الهام و محمدمهدی انجم شعاع و علیرضا آبین و مسلم آقایی طوق و سیدعلیرضا آوایی و حسن بادینی و تهمورث بشیریه و محمود براتی نیا و بهرام بهرامی و محمد باقر پارساپور و جعفر پوربدخشان و زینب تعالی و محمدجواد جاوید و عبدالرضا جوان جعفری بجنوردی و محمد هادی جواهر کلام و محمدجعفر حبیب زاده و سید محسن حسینی پویا و علی عباس حیاتی و محمدرضا خسروی و مهراب داراب پور و هما داودی و ولی رستمی و بهزاد رضوی فرد و سید قاسم زمانی و محمدمهدی ساقیان و محمدحسین ساکت و غلامعلی سیفی زیناب و حسین سیمایی صراف و محمدجواد شریعت باقری و عباس شیخ الاسلامی و سید محمد صدری و جواد طهماسبی و محمد عابدی و محمود عباسی و علی اصغر عربیان و بدیع فتحی و حجت الله فتحی و رقیه فراهانی و علیرضا فیض و عباس کریمی و محسن محبی و حسن محسنی و حمزه محمدی و حسن مرادی و فهیمه ملک زاده و سیدعباس موسوی و سیدفاضل نوری و ابوالفضل نیکوکار و علیاکبر همتیان است که در شماره ۱۶ ام ( اسفند ۱۴۰۱) فصلنامه علمی دانشنامه های حقوقی منتشر شده است.
چکیده
پژوهشهای مسئلهیاب[1] بهدنبال شناسایی سؤالها[2] و مسئلههایی[3] است که پیرامون یکموضوع سازمانی یا رخداد اجتماعی قابل طرح و بررسی است. این مقاله بهعنوان یک پژوهش مسئلهیاب به دنبال کشف و شناسایی سؤالها و مسئلههای حقوقی در ارتباط با ناآرامیهای ۱۴۰۱ ایران است. شناسایی و تعریف این مسئلهها و سؤالها زمینه مساعدی را فراهم میکند که پژوهشگران حقوقی در قالبمقاله، پایاننامه، کرسی علمی و حتی رساله علمی به پژوهش در ابعاد حقوقی ناآرامیهای ۱۴۰۱ ایران بپردازند. علاوه بر این، نتایج این تحقیق میتواند برای سیاستگذاران، برنامهریزان، قانونگذاران نیز قابل استفاده و راهگشا باشد. ویژگی مسئلهیاب بودن این پژوهش موجب شده که این مقاله با مشارکت 80 نفر از صاحبنظران حقوق و قضاوت ایران تهیه شود که از این تعداد، 56 نفر از آنها با درج نامشان نیز -بهعنوان نویسنده همکار- موافقت کردندو به این ترتیب شاخص «نویسندگان پرشمار» در مقالههای حقوقی نیز رکورد جدیدی به جای میگذارد. ابزار و روش جمعآوری اطلاعات در این پژوهش با دو شیوه کتابخانهای و میدانی بوده و تحلیل اطلاعات مزبور به روش «تحلیل محتوا» انجام شده است. در این پژوهش صدها سؤال یا مسئله حقوقی شناسایی شده که مستقیماً قابلیت انجام پژوهش را دارد.
کلیدواژه ها
- ناآرامی
- اعتراضهای1401
- مسئلهیابی
- آشوبهای خیابانی
- چالشهای حقوقی
- حق اعتراض