جرائم قابل‌گذشت و غیرقابل‌گذشت در نظام کیفری ایران

جرائم قابل‌گذشت و غیرقابل‌گذشت در نظام کیفری ایران مقاله ای از سیامک جعفر زاده ، حمید علیزاده و علی جان نثار کهنه شیری که در شماره 25 دوره 13 (تیر 1401) نشریه پژوهشنامه حقوق کیفری منتشر شده است.

پژوهشنامه حقوق کیفری
عنوانجرائم قابل‌گذشت و غیرقابل‌گذشت در نظام کیفری ایران
نویسندهسیامک جعفر زاده
حمید علیزاده
علی جان نثار کهنه شیری
محور موضوعیحقوق کیفری
سال نشر۱۴۰۱
منتشر شده درنشریه پژوهشنامه حقوق کیفری
دوره۱۳
شماره۲۵
دانلود مقالهدانلود از سایت نشریه


چکیده

در قانون آیین­ دادرسی ­کیفری و قانون مجازات اسلامی رویکرد قانون‌گذار به تفوق جنبه عمومی جرم بر جنبه خصوصی است. به‌طوری‌که قانون‌گذار در ماده 8 قانون آیین­ دادرسی­ کیفری تمام جرائم را واجد جنبه الهی و در قانون مجازات اسلامی اصل را بر غیرقابل‌گذشت بودن جرائم گذاشته است. درواقع در ارتکاب هر جرم تزلزل در نظم عمومی جامعه مفروض است. در این تحقیق به روش تحلیلی - توصیفی جرائم قابل‌گذشت و غیرقابل‌گذشت در نظام کیفری ایران، بررسی‌شده است. درنتیجه، رویکرد مقنن در عدم تعیین ضابطه دقیق در تفکیک این جرائم، ابهام در جرائمی که شرعاً قابل‌گذشت‌اند، توسعه صلاحیت دادگاه کیفری دو، ابهام در نحوه تعیین مجازات شروع به جرم سرقت و کلاهبرداری در ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب 1399، عدم توجه به نظم عمومی در قابل‌گذشت بودن برخی جرائم مهم به‌مانند کلاهبرداری که مخل نظم عمومی­ اند و خصوص سازی عدالت کیفری، ناکارآمد تلقی می­شود.

کلید واژه ها

مواد مرتبط