ماده 23 قانون تجارت الکترونیکی

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ماده 23 قانون تجارت الکترونیکی: اگر اصل‌ساز به طور صریح هرگونه اثر حقوقی «‌داده پیام» را مشروط به‌ تصدیق دریافت «‌داده پیام» کرده باشد، «‌داده پیام» ارسال نشده تلقی می‌شود، مگر آن‌که‌ تصدیق آن دریافت شود.

مواد مرتبط

توضیح واژگان

  • اصل ساز: منشأ اصلی «‌داده پیام» است که «‌داده پیام» به‌ وسیله او یا از طرف او تولید یا ارسال می‌شود اما شامل شخصی که در خصوص «‌داده پیام»‌به عنوان واسطه عمل می‌کند نخواهد شد.[۱]
  • داده پیام: هر نمادی از واقعه، اطلاعات یا مفهوم است که با وسایل الکترونیکی، نوری یا فناوری های جدید اطلاعات تولید، ارسال، دریافت، ذخیره یا پردازش می شود.[۲]
  • تصدیق: یعنی قبول، باور، تأیید، پروانه و گواهی.[۳] همچنین به مفهوم راست و درست داشتن و به درستی امری گواهی دادن می‌باشد که متضاد تکذیب است.[۴]

نکات توضیحی ماده 23 قانون تجارت الکترونیکی

قانون تجارت الکترونیکی مقررات بالنسبه قابل توجهی (مواد 22 تا 49) را به حمایت از مصرف کننده اختصاص داده است. زیرا امضای دیجیتالی نباید در معرض نفوذ و سوءاستفاده دیگران باشد و اشخاص ضعیف و کم توان باید قبل از انجام معامله الکترونیکی از هر نظر توجیه شده و نسبت به ابعاد معامله اطلاع یابند.[۵]برابر ماده ۲۳ قانون تجارت الکترونیکی لازم است که دریافت داده پیام و قبول تاییدیه و تصدیق آن اعلام شود و گرنه عقدی منعقد نخواهد شد.[۶]در بند ب ماده 33 از لزوم مشخص شدن هویت تامین کننده سخن به میان آمده و تشریفات دیگر در ماده مذکور و دیگر مواد برای شفافیت رابطه و جلوگیری از تقلب و کلاهبرداری ذکر شده است. همچنین در ماده 35 قانون تجارت الکترونیکی مقرر شده است که اطلاعات اعلامی و تاییدیه اطلاعات اعلامی به مصرف کننده باید در واسطی با دوام، روشن و صریح باشد.[۷]

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 23 قانون تجارت الکترونیکی

  1. طبق ماده 23 قانون تجارت الکترونیکی، اگر اصل‌ساز تصدیق دریافت داده پیام را به عنوان شرطی برای اثرگذاری حقوقی تعیین کند، داده پیام تا دریافت تصدیق، ارسال شده تلقی نمی‌شود.
  2. تصدیق دریافت داده پیام برای تایید ارسال داده پیام ضروری است و در صورت عدم دریافت تصدیق، هیچ عقدی منعقد نخواهد شد.
  3. اصل‌ساز، منشاء اصلی تولید یا ارسال داده پیام است و واسطه نیست.
  4. داده پیام نمادی از واقعه، اطلاعات یا مفهوم است که با ابزار الکترونیکی تولید، ارسال، دریافت و ذخیره می‌شود.
  5. ماده 23 جزئی از مواد (22 تا 49) قانون تجارت الکترونیکی است که به حمایت از مصرف‌کننده اختصاص دارد و مربوط به شفافیت و جلوگیری از تقلب و کلاهبرداری است.
  6. اطلاعات مؤثر برای تصمیم‌گیری مشتری باید قبل از عقد توسط فروشندگان یا ارائه‌دهندگان خدمات ارائه شود.
  7. حداقل اطلاعات لازم شامل مشخصات فنی کالا یا خدمات، نام و نشانه تامین‌کننده، روش‌های ارتباطی، هزینه‌ها، مهلت اعتبار پیشنهاد و شرایط عقد می‌باشد.

منابع

  1. ماده 2 قانون تجارت الکترونیکی
  2. محبوبه عبدالهی. دلیل الکترونیکی در نظام ادله اثبات دعوی. چاپ 1. خرسندی، 1391.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6487048
  3. مجله قضایی و حقوقی دادگستری شماره 25 زمستان 1377. قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران، 1377.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 587448
  4. ماهنامه کانون سردفتران و دفتریاران سال 43 شماره 13. مهنا، -.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1723192
  5. ماهنامه کانون سال 48 شماره 60 فروردین 1385. مهنا، 1385.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1848744
  6. قواعد حقوق تجارت الکترونیک. چاپ 3. جنگل، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2330116
  7. ماهنامه کانون سال 47 شماره 55 اسفند و فروردین 1383-1384. مهنا، -.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2107304