شرط ارتکازی در فقه امامیه و حقوق ایران
 | |
| عنوان | شرط ارتکازی در فقه امامیه و حقوق ایران |
|---|---|
| نویسنده | محسن اسماعیلی امید توکلی کیا |
| محور موضوعی | حقوق خصوصی فقه حقوق مدنی |
| سال نشر | ۱۳۹۱ |
| منتشر شده در | نشریه حقوق اسلامی |
| دوره | ۹ |
| شماره | ۳۲ |
| دانلود مقاله | دانلود از سایت نشریه |
شرط ارتکازی در فقه امامیه و حقوق ایران عنوان مقاله ای از محسن اسماعیلی و امید توکلی کیا است که در اردیبهشت 1391 و در شماره 32 فصلنامه حقوق اسلامی منتشر شده است.
چکیده
برخی شروط در قراردادها رایج بوده و چنان با آن ملازم اند که تفسیر قرارداد بدون آنها صحیح نخواهد بود؛ این شروط را شروط «غیر صریح» یا «ضمنی» می گویند. گاهی عدم تصریح، به دلیل توافق قبلی طرفین است شروط بنایی، گاهی عرف و عادت وجود شرطی را در قرارداد مسلم میداند شروط عرفی گاهی به حکم قانون وجود شرطی در قرار داد لازم است شروط قانونی و گاهی نیز شرطیت شرط کاملاً روشن است و نیازی به بیان آن نیست. به این شروط در اصطلاح فقهی «شروط ارتکازی» می گویند. در رابطه با اقسام شرط ضمنی بحث شده است؛ ولی درباره شرط ارتکازی هیچ گونه تحقیقی صورت نگرفته و فقط بعضی از فقها در تبیین برخی مسائل فقهی - حقوقی از آن استفاده کرده اند. شرط ارتکازی شرطی است که در اذهان طرفین قرارداد رسوخ و نفوذ یافته باشد و طرفین قرارداد هر چند نسبت به آن آگاه نباشند؛ ولی لازمه عقد است. این شرط از شروط صحیح و لازم الوفاست. برخی از آثار این شرط را میتوان در مسائلی مانند عیوب غير مصرح و شرط بکارت در عقد نکاح خیار غبن، خيار عيب، حق حبس و دیگر مسائل در قلمرو فقه امامیه و حقوق ایران مشاهده کرد.