ماده ۲۸ قانون داوری تجاری بین المللی

ماده ۲۸ قانون داوری تجاری بین المللی: سازش

چنانچه طرفین در جریان رسیدگی، اختلافات خود را از طریق سازش حل کنند، «داور» قرار سقوط دعوای داوری را صادر می‌کند و چنانچه یکی از طرفین تقاضا کند و طرف مقابل اعتراض نکند، موافقتنامه سازش را به صورت رأی داوری بر اساس شرایط مرضی‌الطرفین با رعایت مفاد ماده ۳۰ صادر می‌کند.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده ۳۰ قانون داوری تجاری بین‌المللی
• ماده ۱۰۷ قانون آیین دادرسی مدنی
• ماده ۴۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی

توضیح واژگان

• سازش: سازش هم در معنای یک روش حل اختلاف به کار می‌رود و هم به عنوان یک قرارداد جهت حل و فصل دعاوی. همچنین، اینطور بیان شده است که سازش به مفهوم تراضی طرفین دعوی بر فیصلهٔ نزاع معین در دادگاه و با دخالت دادرسی می‌باشد. در تعریفی دیگر، چنین آمده است که توافق و تسالم دو طرف دعوی در دادگاه یا خارج از آن، به منظور از بین بردن اختلافات و پایان دادن به منازعه خویش را سازش می‌نامند.
• داور: در قوانین ایران و همچنین مقررات بین‌المللی، تعریفی از داور نشده‌است. لیکن می‌توان چنین گفت که در زبان فارسی، به معنای قاضی است. امروزه، به کسی داور گفته می‌شود که سمت قضا در دستگاه دولتی ندارد ولی در مرافعات بالقوه یا بالفعل رسیدگی قضایی کرده، فصل خصومت نموده و رأی می‌دهد. چنین گفته شده‌است که داور، در اصل «دادور» بوده، به معنای صاحب داد و به جهت آسانی تکلم دال دوم آن حذف گردیده‌است. در واقع، داور کسی است که دربارهٔ موضوعی که به او ارجاع شده قضاوت می‌کند و در خصوص این که حق با چه کسی است، اظهارنظر می‌نماید.
• قرار سقوط دعوا: قرار سقوط دعوا در مواردی صادر می‌شود که دعوا پیش از صدور حکم زائل گردد. لیکن در قانون آیین دادرسی مدنی تنها حالتی که منجر به صدور این قرار می‌گردد، بند ج ماده ۱۰۷ قانون مزبور می‌باشد و استرداد دعوا پس از ختم مذاکرات اصحاب دعوا می‌باشد و آن درصورتی که خوانده راضی باشد و یا خواهان از دعوای خویش به طور کلی صرفنظر نماید. به عبارت دیگر در صورتی که مدعی، به کلی از دعوا خود صرف نظر کند قرار سقوط دعوا صادر می‌شود.
• داوری: داوری را می‌توان صرف نظر کردن افراد از مداخله مراجع رسمی، در قطع و فصل دعاوی مربوط به حقوق خصوصی خودشان و تسلیم شدن آن‌ها به حکومت خصوصی اشخاصی که از نظر معلومات و اطلاعات فنی یا شهرت به رستگاری و امانت مورد اعتماد آن‌ها هستند، دانست.
• رأی داوری: تصمیم قاطع و الزام‌آور داور یا داوران در خصوص اموری که به آن‌ها ارجاع شده و جنبه نهایی با قضیه اعتبار امر مختومه را دارد، رأی داوری نام دارد.

نکات تفسیری دکترین ماده 28 قانون داوری تجاری بین المللی

چنین بیان شده‌است که سازش و میانجی‌گری هفت مرحله دارد:

1. معرفی و ایجاد اعتماد بین طرفین،
2. تشخیص مسائل مورد اختلاف و جدا کردن آن از سایر مسائل موجود میان طرفین،
3. خلاقیت در ارائه‌ی پیشنهادات و گزینه‌های گوناگون جهت حل و فصل اختلاف،
4. انجام مذاکرات و اتخاذ تصمیم،
5. تهیه‌ی پیش‌نویس سازش‌نامه،
6. تعیین تکلیف پرونده در مراجع داوری یا قضایی،
7. اجرا، بررسی و اصلاح سازش‌نامه.

چنانچه متعهد به اختیار تعهدات ناشی از سازش را اجرا نکند، این امکان برای متعهدله فراهم است که از طریق اجرای آرای داوری، الزام متعهد را از دادگاه صالح تقاضا نماید.

نکات توضیحی ماده 28 قانون داوری تجاری بین المللی

علاوه بر موارد پیش‌گفته، موارد ذیل در خصوص ماده ۲۸ قانون داوری تجاری بین المللی، حائز اهمیت است:

اولاً، باید توجه داشت که بر خلاف داوری، قواعد چندانی در خصوص سازش در روابط بین‌المللی، وجود ندارد. ثانیاً، برخی از حقوقدانان بر این باورند که وظیفه‌ی ابتدایی داور یا داوران، تشویق طرف‌های اختلاف به سازش است. چراکه، منافع طرفین این است که در زمان و هزینه صرفه‌جویی کنند. ثالثاً، چنانچه داور تلاش کرده‌است که طرف‌ها را سازش دهد، لیکن مؤثر نبوده‌است، شایسته‌است که در رأی ذکر گردد. رابعاً، امکان درخواست صدور رأی مرضی‌الطرفین از داوری تا پیش از صدور رأی نهایی فراهم است. در نهایت، شایان ذکر است که رأی سازشی، اختلاف را سریع‌تر و طبق خواست طرفین حل می‌کند و هزینه‌ی کمتری دارد. اجزای رأی سازشی از قرار ذیل است:

1. مشخصات طرف‌ها و وکلایشان،
2. مشخصات داور یا داوران،
3. نام سازمان داوری (چنانچه داوری سازمانی باشد)،
4. توافق طرف‌ها،
5. محل و تاریخ صدور رأی،
6. صلاحیت داور یا سازمان داوری،
7. قسمت اجرایی رأی،
8. امضای رأی.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 28 قانون داوری تجاری بین المللی

1. در صورت سازش طرفین در جریان رسیدگی، داور مسئول صدور قرار سقوط دعوای داوری است.
2. اگر یکی از طرفین سازش را درخواست کند و طرف دیگر اعتراضی نداشته باشد، داور می‌تواند موافقتنامه سازش را به‌عنوان رأی داوری صادر کند.
3. صدور رأی داوری بر اساس سازش باید بر مبنای شرایط توافقی طرفین و با رعایت مفاد ماده ۳۰ انجام شود.
4. سازش طرفین می‌تواند به حل و فصل اختلافات در جریان داوری منجر شود و به این ترتیب روند دادرسی مختومه می‌شود.

مقالات مرتبط

• ماهیت حقوقی کدخدامنشی عرفی و تفاوت آن با نهاد داوری و انصاف از دیدگاه قواعد داوری تجاری بین المللی
• چالش‌های حمایت اجرایی از سازش‌نامه‌های منعکس در رای داوری با مطالعه تطبیقی در کنوانسیون سنگاپور 2019