ماده ۲۲ قانون داوری تجاری بین المللی

ماده ۲۲ قانون داوری تجاری بین المللی: درخواست و دفاعیه

1. خواهان باید ظرف مهلتی که طرفین توافق کرده‌اند یا توسط «داور» تعیین شده‌است، تعهدات یا جهات دیگری که به موجب آن خود را مستحق می‌داند، همچنین نکات مورد اختلاف و خواسته یا خسارت مورد درخواست را ارائه کند، و خوانده نیز باید دفاعیه خود در خصوص موارد مذکور را ظرف مهلت مورد توافق یا تعیین شده توسط «داور» تسلیم کند. طرفین می‌توانند کلیه مدارکی را که مرتبط تشخیص می‌دهند یا فهرست مدارک یا سایر ادله‌ای که در نظر دارند بعداً تسلیم کنند همراه با درخواست یا دفاعیه خود تقدیم دارند.
2. چنانچه بین طرفین ترتیب دیگری مقرر نشده باشد، هر یک از آن‌ها می‌تواند دادخواست یا دفاعیه خود را در طول رسیدگی داوری اصلاح یا تکمیل کند، مگر آن که «داور» چنین اصلاح یا تکمیلی را به علت تأخیر یا تبعیض نسبت به طرف دیگر مجاز تشخیص ندهد.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

توضیح واژگان

• درخواست داوری: این درخواست شامل تقاضای ارجاع اختلاف به داوری، بیان اختلاف و ذکر خواسته می‌باشد. شایان ذکر است که ضرورت بیان جزئیات بیشتر به توافق طرفین بستگی دارد. داوری، معمولاً با تقدیم درخواست داوری شروع می‌گردد. همچنین، اینطور بیان شده‌است که فارغ از شرایط شکلی، درخواست داوری بایستی شرایط ماهوی را هم داشته باشد. توضیح آن که درخواست داوری باید متضمن توضیحات لازم و کافی همراه با دلایل توجیهی و خواستهٔ مشخص باشد. این نظر نیز مطرح شده‌است که در درخواست داوری بایستی موارد ذیل ذکر گردد:
  1. قصد خواهان به شروع داوری،
  2. نشانی طرف‌های قرارداد داوری،
  3. قرارداد مبنای اختلاف،
  4. شرح مختصری از اختلاف حادث شده،
  5. خواسته خواهان.
• خواهان: خواهان به معنای خواستار، کسی که از دیگری چیزی طلب دارد، آرزومند، مشتاق و مدعی می‌باشد و در دادرسی حقوقی کسی است که چیزی را در دادگاه به ضرر دیگری می‌خواهد. در تعریف دیگر چنین آمده است: کسی که بار اثبات دعوا به عهده اوست و قولش خلاف اصل و ظاهر می‌باشد، خواهان نام دارد. همچنین، اینطور بیان شده است که در دعاوی مدنی خواهان به کسی گویند که ادعایی مستند به دلایلی ارائه می‌دهد، این ادعا در ضمن دادخواست، برای رسیدگی و صدور حکم به نفع او، به دادگاه تقدیم می‌شود.
• توافق: توافق به معنای تلاقی و اتحاد اراده‌ی دو یا چند شخص نسبت به امری می‌باشد. تمام عقود و قرارداد ها توافق محسوب می‌شوند.
• داور: در قوانین ایران و همچنین مقررات بین‌المللی، تعریفی از داور نشده‌است. لیکن می‌توان چنین گفت که در زبان فارسی، به معنای قاضی است. امروزه، به کسی داور گفته می‌شود که سمت قضا در دستگاه دولتی ندارد ولی در مرافعات بالقوه یا بالفعل رسیدگی قضایی کرده، فصل خصومت نموده و رأی می‌دهد.
• تعهد: «عهد»، یعنی تعهد، التزام و شرط. تعهد در لغت یعنی تیمار داشتن، پیمان، عهد بر عهده گرفتن و خود را مدیون کردن و در اصطلاح به متعهد شدن یا بر عهده گرفتن فعل یا عملی در برابر دیگری گویند.
• خواسته: خواسته یا مدعی به، آن چیزی است که در مرافعات و امور حسبی از دادگاه بخواهند. به عبارت دیگر، خواسته آن چیزی است که خواهان یا وکیل یا قائم مقام یا نماینده قانونی وی، در دادخواست تقدیمی یا جلسه اول دادرسی آن را مورد مطالبه قرار داده‌است.
• خسارت: خسارت در لغت به مفهوم ضرر کردن، ضرر و زیان و ضد ربح می‌باشد. در اصطلاح حقوقی خسارت در دو مفهوم به کار می‌رود؛ یکی به مفهوم زیان وارد شده و دیگری به مفهوم جبران ضرر وارده.
• خوانده: هر شخص حقیقی یا حقوقی که ادعای خواهان علیه اوست و قول او موافق اصل و ظاهر است، خوانده نام دارد. به عبارت دیگر، در حقوق به مدعی علیه یا کسی که توسط خواهان دعوایی در محاکم دادگستری علیه او طرح شده باشد، از جنبه حقوقی خوانده می‌گویند.
• مدرک: چنین بیان شده‌است که: «منظور از مدرک، هر شیء مادی‌ای است که می‌تواند به عنوان دلیل، برای اثبات ادعا مورد استناد قرار گیرد اعم از: نوشته، طرح، نقشه، علامت، کتاب، فیلم، نوار، کتیبه، اثر تاریخ، فسیل و غیره؛ بنابراین، مدرک نوع خاصی از دلیل نیست، بلکه مفهوم عامی از سند یا سند به مفهوم عام است».
• دلیل: دلیل، هر وسیله‌ای است که در قانون پیش‌بینی شده و اصحاب دعوا برای اثبات یا دفاع از دعوا به آن استناد می‌نمایند، به عبارت دیگر دلیل، به مفهوم نشانه‌ها و موادی هستند که طرفین دعوا برای اثبات رویدادها و حوادثی که پیرامون موضوع مطروحه وجود داشته یا به منظور تعیین قواعد حقوقی که حاکم بر مسئله می‌باشد، استفاده می‌کنند.
• دادخواست: دادخواست در معانی ذیل استعمال می‌شود:

۱) ظلامه، شرح مختصر دعوی در مقام ارائه به دادگاه که در آن نام متداعیین و خواسته و غالباً با ذکر ادله مدعی همراه است.

۲) ورقه رسمی که شرح ظلامه در آن نوشته شده باشد.

همچنین، این تعریف نیز برای دادخواست ارائه شده است:«شکوائیه است که به مراجع قضایی به‌طور کتبی یا به شکل شفاهی عرضه می‌شود».

مطالعات تطبیقی

طبق ماده ۱۸ قواعد داوری آی‌سی‌سی، تغییر، اصلاح و تکمیل درخواست داوری یا دفاعیه تا زمان تنظیم داوری‌نامه، پذیرفته می‌شود.

نکات تفسیری دکترین ماده 22 قانون داوری تجاری بین المللی

تعیین نحوهٔ تبادل لوایح اصولاً در اختیار دیوان داوری است. این امر ممکن است پشت سر هم باشد، بدین ترتیب که ابتدا خواهان لایحهٔ خود را تقدیم کند و سپس خوانده لایحهٔ دفاعیهٔ خود را تسلیم نماید؛ یا به صورت هم‌زمان مبادله شود و سپس به هر کدام فرصت داده شود تا به لایحهٔ طرف مقابل پاسخ دهد. چراکه رعایت حق دفاع از اصول اجباری دادرسی است و تنها مخصوص خوانده نیز نیست. در هر دو صورت، این امکان فراهم است که تبادل لوایح چند دور تکرار گردد.

نکتهٔ دیگر آن که، در صورت حجیم بودن اسناد و مدارک، معمولاً فهرست یا خلاصه‌ای از آن‌ها ارائه می‌گردد. همچنین باید توجه داشت که معمولاً اسناد و مدارک به تعداد داوران و طرف دیگر تکثیر می‌شود. ارائهٔ الکترونیکی یا کاغذی مدارک نیز، بستگی به دستورالعمل دیوان داوری دارد و در صورت عدم وجود چنین دستورالعملی، ارائهٔ آن به هر دو صورت مناسب است.

نکات توضیحی ماده 22 قانون داوری تجاری بین المللی

در خصوص تبادل لوایح، شایان ذکر است که معمولاً در دعوای اصلی، خواهان دوبار می‌تواند لایحه بدهد و خوانده نیز دوبار. لیکن، چنانچه ضرورت داشته باشد تعداد تبادل لوایح می‌تواند بیش از این نیز باشد. در نهایت، شایان ذکر است که مستفاد از ماده ۲۲ قانون داوری تجاری بین المللی، قانون داوری تجاری بین‌المللی ایران، صراحتاً اصلاح درخواست داوری و دفاعیه یا تکمیل آن را در طول رسیدگی داوری پذیرفته‌است. با این استثنا که شرایط ذیل موجب عدم پذیرش این امر خواهد بود:

1. تأخیر غیرموجه باشد،
2. تبعیض در اجرای عدالت میان طرفین را در پی داشته باشد.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 22 قانون داوری تجاری بین المللی

1. خواهان باید در مهلت توافق شده یا تعیین شده توسط داور، تعهدات و نکات اختلافی را ارائه کند.
2. خوانده باید در مهلت توافق شده یا تعیین شده توسط داور، دفاعیه خود را ارائه دهد.
3. مدارک و ادله مورد نظر می‌تواند همراه با درخواست یا دفاعیه ارائه شود.
4. هر یک از طرفین می‌تواند دادخواست یا دفاعیه خود را در طول رسیدگی داوری اصلاح یا تکمیل کند.
5. داور می‌تواند از اصلاح یا تکمیل دادخواست یا دفاعیه به دلیل تأخیر یا تبعیض جلوگیری کند.
6. طرفین می‌توانند در صورت لزوم، فهرست مدارک یا سایر ادله را ارائه دهند.