اصل ۱۵۰ قانون اساسی

از ویکی حقوق

اصل ۱۵۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در نخستین روزهای پیروزی این انقلاب تشکیل شد، برای ادامه نقش خود در نگهبانی از انقلاب و دستاوردهای آن پابرجا می‌ماند، حدود وظائف و قلمرو مسئولیت این سپاه در رابطه با وظایف و قلمرو مسئولیت نیروهای مسلح دیگر با تأکید بر همکاری و هماهنگی برادرانه میان آنها بوسیله قانون تعیین می‌شود.

توضیح واژگان

پاسدار: پاسدار به فردی اطلاق می شود که برای جهاد همه جانبه در راه خدا و نگهبانی از انقلاب اسلامی و دستاوردهای آن به عنوان وظیفه شرعی با داشتن شرایط مقرر به عضویت سپاه پاسداران در آمده باشد. [۱]

پیشینه

در جریان انقلاب اسلامی با وجود وابستگی سنتی بلند پایگان نظامی به شخص شاه اما اکثریت اعضای ارزش وابسته به طبقه خاص نبودند. از اینرو به محض اطمینان خاطر از دگرگونی و علی رقم کشتارهای بی رحمانه انقلاب، تعلق خاطر آنان به مردم ظاهر شد و به انقلاب پیوستند. اما انقلاب اسلامی یک دگرگونی ساده سیتاسی نبود که بتوان با همان اداره و تشکیلات گذشته آن را اداره کرد. به همین دلیل نیروهای خودجوش سپاه پاسداران برخاسته از متن جامعه از همان آغاز انقلاب پدیدار شده و در مجموع نیروهای مسلح قرار گرفت. [۲]

نکات توضیحی تفسیری دکترین

گرچه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به ظاهر جزء نیروهای مسلح محسوب می شود اما هدف تشکیلاتی آن با اهداف سازمانی اتتش کاملا متفاوت است. بدین توضیح که هدف اصلی سپاه پاسداران نگهبانی از انقلاب و دستاورد های هان است. و از جمله مهمترین اهداف سازمانی آن می توان به "تقویت کامل بنیه دفاعی از طریق همکاری با سایر نیروهای مسلح" و "سازماندهی نیروهای مردمی" اشاره کرد. [۳]

مواد مرتبط

اساسنامه سپاه پاسداران مصوب 1361

بند ج ماده 7 قانون ارتش

بند 15 ماده 4 قانون نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران

منابع

  1. محسن قره باغی. ترمینولوژی قوانین و مقررات. چاپ 2. مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1532272
  2. سیدمحمد هاشمی. حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران حاکمیت و نهادهای سیاسی (جلد دوم). چاپ 23. میزان، 1391.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3858836
  3. آیت اله عباسعلی عمیدزنجانی. کلیات حقوق اساسی. چاپ 3. مجد، 1387.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3212836