ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۸ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی''': هر گاه نسبت به اصل [[معامله]] یا [[قرارداد]] راجع به [[داوری]] بین طرفین اختلافی باشد [[دادگاه]] ابتدا به آن رسیدگی و اظهار نظر می‌نماید.
{{مواد مرتبط با داوری}}'''ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی''': هر گاه نسبت به اصل [[معامله]] یا [[قرارداد]] راجع به [[داوری]] بین طرفین اختلافی باشد [[دادگاه]] ابتدا به آن رسیدگی و اظهار نظر می‌نماید.
* {{زیتونی|[[ماده ۴۶۰ قانون آیین دادرسی مدنی|مشاهده ماده قبلی]]}}
* {{زیتونی|[[ماده ۴۶۰ قانون آیین دادرسی مدنی|مشاهده ماده قبلی]]}}
* {{زیتونی|[[ماده ۴۶۲ قانون آیین دادرسی مدنی|مشاهده ماده بعدی]]}}
* {{زیتونی|[[ماده ۴۶۲ قانون آیین دادرسی مدنی|مشاهده ماده بعدی]]}}
 
== مواد مرتبط ==
* [[ماده ۴۶۰ قانون آیین دادرسی مدنی]]
* [[ماده ۴۶۲ قانون آیین دادرسی مدنی]]
* [[ماده ۶۳۶ قانون آیین دارسی مدنی مصوب ۱۳۱۸]]
* [[ماده ۱۲۳۰ قانون مدنی]]
* [[ماده ۲۴۶ قانون مدنی]]
== توضیح واژگان ==
== توضیح واژگان ==
* [[موضوع داوری]]: چیزی که [[داور]] یا داوران باید در مورد آن اظهار نظر کرده و تعیین تکلیف نمایند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مبسوط در آیین دادرسی مدنی (جلد چهارم)|ترجمه=|جلد=|سال=1392|ناشر=فکرسازان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3994052|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=مهاجری|چاپ=4}}</ref>
* [[موضوع داوری]]: چیزی که [[داور]] یا داوران باید در مورد آن اظهار نظر کرده و تعیین تکلیف نمایند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مبسوط در آیین دادرسی مدنی (جلد چهارم)|ترجمه=|جلد=|سال=1392|ناشر=فکرسازان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3994052|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=مهاجری|چاپ=4}}</ref>
== پیشینه ==
== پیشینه ==
مشابه مفاد این ماده ذیل [[ماده ۶۳۶ قانون آیین دارسی مدنی مصوب ۱۳۱۸]] پیش‌بینی شده بود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=روند نمای تقنینی قانون آیین دادرسی مدنی|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=فکرسازان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2800012|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=رفیعی|چاپ=1}}</ref>
مشابه مفاد این ماده ذیل [[ماده ۶۳۶ قانون آیین دارسی مدنی مصوب ۱۳۱۸]] پیش‌بینی شده بود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=روند نمای تقنینی قانون آیین دادرسی مدنی|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=فکرسازان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2800012|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=رفیعی|چاپ=1}}</ref>
== مطالعات تطبیقی ==
در نظام‌های حقوقی مختلف و رویه داوری بین‌المللی، استقلال شرط داوری مورد تأیید قرار گرفته‌است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مقدمه ای بر حقوق و رویه داوری|ترجمه=|جلد=|سال=1394|ناشر=شهر دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5207024|صفحه=|نام۱=محمد|نام خانوادگی۱=کاکاوند|چاپ=1}}</ref> مؤلفین فرانسوی مبنای اصلی [[استقلال موافقتنامه داوری]] از قرارداد اصلی را، یک قاعده مادی بین‌المللی تلقی می‌کنند که از طرف بسیاری ملت‌ها پذیرفته شده و جوابگوی نیازهای تجارت بین‌المللی است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجله علمی پژوهشی نامه مفید شماره 43 مرداد و شهریور 1383|ترجمه=|جلد=|سال=1383|ناشر=دانشگاه مفید|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1366220|صفحه=|نام۱=دانشگاه مفید قم|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref>


== مطالعات تطبیقی ==
برخلاف [[ماده ۲۴۶ قانون مدنی]] و ماده صدرالذکر که بیانگر زوال شرط ضمن عقد درصورت انحلال قرارداد اصلی می باشد، در ماده ۱۲۳۰ قانون مدنی جدید فرانسه به صراحت برخی شروط را علیرغم زوال عقد اصلی، دارای اعتبار می دانند. در حقوق فرانسه شروط از جهت وابستگی به عقد اصلی، به شروط مستقل و وابسته تقسیم گردیده است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مدنی فرانسه|ترجمه=|جلد=|سال=1401|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=6712524|صفحه=|نام۱=سیامک|نام خانوادگی۱=پاکباز|چاپ=1}}</ref>
مؤلفین فرانسوی مبنای اصلی استقلال موافقت نامه داوری از قرارداد اصلی را، یک قاعده مادی بین‌المللی تلقی می‌کنند که از طرف بسیاری ملت‌ها پذیرفته شده و جوابگوی نیازهای تجارت بین‌المللی است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجله علمی پژوهشی نامه مفید شماره 43 مرداد و شهریور 1383|ترجمه=|جلد=|سال=1383|ناشر=دانشگاه مفید|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1366220|صفحه=|نام۱=دانشگاه مفید قم|نام خانوادگی۱=|چاپ=}}</ref>
== نکات تفسیری دکترین ماده 461 قانون آیین دادرسی مدنی ==
در مواقعی که احد طرفین ادعای وجود قرارداد داوری می‌نماید، دادگاه باید احراز نماید که آیا قرارداد داوری وجود دارد؟ بر فرض [[توافق]] به داوری، آیا قرارداد مزبور همچنان اعتبار دارد و به قوت خود باقی است یا خیر؟ [[ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی]] مؤید این امر است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجموعه مقالات جشن نامه دهمین سالگرد تأسیس مرکز داوری اتاق بازرگانی|ترجمه=|جلد=|سال=1393|ناشر=موسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5097772|صفحه=|نام۱=محسن|نام خانوادگی۱=محبی|نام۲=محمد|نام خانوادگی۲=کاکاوند|چاپ=1}}</ref>


== نکات توضیحی و تفسیری دکترین ==
شایان ذکر است در صورتی که استقلال [[شرط داوری]] را بپذیریم، رسیدگی به [[ادعا|ادعای]] [[بطلان]] و صحت [[قرارداد]] نیز به عهده [[داور]] می‌باشد و [[دادگاه]] در این حالت [[قرار عدم استماع دعوا]] و اعلام [[صلاحیت]] داور را صادر می‌نماید. در غیر این صورت، رسیدگی به بطلان یا صحت قرارداد اصلی و شرط داوری در صلاحیت دادگاه می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق داوری و دعاوی مربوط به آن در رویه قضایی|ترجمه=|جلد=|سال=1391|ناشر=شرکت سهامی انتشار|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4047536|صفحه=|نام۱=عبداله|نام خانوادگی۱=خدابخشی|چاپ=1}}</ref> در حقوق ایران و مطابق '''ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی''' چنانچه طرفین در اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری اختلاف داشته باشند، [[ذی نفع|ذی‌نفع]] باید با تقدیم [[دادخواست]] به [[دادگاه]] صدور [[حکم]] به اعلام بی‌اعتباری معامله یا قرارداد داوری را تقاضا و [[دستور موقت]] مبنی بر منع داور از رسیدگی تا تعیین تکلیف نهایی را درخواست کند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=محشای قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوق ایران|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=ققنوس|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=564484|صفحه=|نام۱=عباس|نام خانوادگی۱=زراعت|چاپ=3}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مبسوط در آیین دادرسی مدنی (جلد چهارم)|ترجمه=|جلد=|سال=1392|ناشر=فکرسازان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3995520|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=مهاجری|چاپ=4}}</ref>
در نظام‌های حقوقی مختلف و رویه داوری بین‌المللی، استقلال شرط داوری مورد تأیید قرار گرفته‌است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مقدمه ای بر حقوق و رویه داوری|ترجمه=|جلد=|سال=1394|ناشر=شهر دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5207024|صفحه=|نام۱=محمد|نام خانوادگی۱=کاکاوند|چاپ=1}}</ref> در صورتی که برای شرط ضمن عقد داوری، استثلال شرط بپذیریم، رسیدگی به ادعای بطلان و صحت قرارداد نیز به عهده داور می‌باشد و دادگاه در این حالت قرار عدم استماع دعوا و اعلام صلاحیت داور را صادر می‌نماید. اما در غیر این صورت رسیدگی به بطلان یا صحت قرارداد اصلی و شرط داوری در صلاحیت دادگاه می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق داوری و دعاوی مربوط به آن در رویه قضایی|ترجمه=|جلد=|سال=1391|ناشر=شرکت سهامی انتشار|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4047536|صفحه=|نام۱=عبداله|نام خانوادگی۱=خدابخشی|چاپ=1}}</ref> در حقوق ایران و مطابق این ماده چنانچه طرفین در اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری اختلاف داشته باشند، ذینفع باید با تقدیم دادخواست به دادگاه صدور حکم به اعلام بی‌اعتباری معامله یا قرارداد داوری را تقاضا و دستور موقت مبنی بر منع داور از رسیدگی تا تعیین تکلیف نهایی را درخواست کند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=محشای قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوق ایران|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=ققنوس|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=564484|صفحه=|نام۱=عباس|نام خانوادگی۱=زراعت|چاپ=3}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مبسوط در آیین دادرسی مدنی (جلد چهارم)|ترجمه=|جلد=|سال=1392|ناشر=فکرسازان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3995520|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=مهاجری|چاپ=4}}</ref>
== نکات توضیحی ماده 461 قانون آیین دادرسی مدنی ==
مطابق مواد ۴۵۹ و ۴۶۰ قانون آیین دادرسی مدنی، در صورتی که طرفین در تعیین داور به توافق نرسند، دادگاه‌های ایران می‌توانند نسبت به انتصاب داور اقدام نمایند. اما بر اساس این ماده، چنین انتصابی ممکن است مستلزم بررسی اعتبار [[موافقت‌نامه داوری]] به‌عنوان یک موضوع مقدماتی باشد. با این حال، اگر [[دادگاه]] در چنین حالتی داوری را منصوب کند، طرفین همچنان می‌توانند به [[ماده ۴۸۹ قانون آیین دادرسی مدنی|بند ۷ ماده ۴۸۹  قانون آیین دادرسی مدنی]] استناد کنند ـ که بی‌اعتباری موافقت‌نامه داوری را از موجبات [[ابطال رأی داوری]] می‌داند ـ و در فرآیند احتمالی ابطال رأی داوری قرارگیرند.  این امر نشان می­دهد تصمیم دادگاه­ها درباره اعتبار موافقت‌نامه داوری پیش از انتصاب داور، صرفاً یک تصمیم اولیه مبتنی بر بررسی ظاهری بوده است؛  زیرا در غیر این صورت، قاعده اعتبار امر مختومه مانع از بررسی مجدد دعوا در مرحله ابطال رأی می‌شد. علاوه براین، می­توان به کارگیری کلمه «اظهارنظر» به جای حکم یا رأی در '''ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی''' را با قرینه مواد قبلی که ناظر به وظیفه دادگاه در نصب داور است و نیز با توجه به ماده ۴۸۹ که علی ­رغم اظهارنظر قبلی امکان بررسی درخواست ابطال رای داور به دلیل عدم اعتبار قرارداد داوری را می­ دهد، آشکارا حاکی از فقدان ویژگی­ های تصمیم قضایی از جمله [[قاعده فراغ دادرس|فراغ دادرس]] برای اظهارنظر قبلی دانست.<ref name=":0">لعیا جنیدی, سپیده راضی و سجاد قاسمی,  (1404) "[http://analysis.illrc.ac.ir/article_731524.html تفسیر ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی با نگاهی انتقادی به یک رأی قضایی]," دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی, شماره هشتم</ref>


== رویه‌های قضایی ==
'''ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی''' ناظر بر موردی است که «نسبت به اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری بین طرفین اختلافی باشد» که در اینصورت دادگاه ابتدا به آن رسیدگی و اظهار نظر می‌نماید. بنابراین، صلاحیت دادگاه محدود به مواردی است که اختلاف ناظر بر فقدان ابتدایی قرارداد یا بطلان آن باشد؛ چرا که در فرض بطلان، اساساً اراده‌ای برای تشکیل عقد تحقق نیافته تا شرط داوری بتواند به‌درستی شکل گیرد. اما در فرضی که موضوع اختلاف [[فسخ]] قرارداد است، عقد به‌صورت صحیح واقع شده و داور صرفاً درباره بقای آن یا تحقق فسخ تصمیم‌گیری می‌کند. چه بسا با بررسی موضوع، شرایط فسخ را احراز نکند و حکم به بقا معامله دهد.در چنین حالتی، موضوع خارج از شمول ماده ۴۶۱ است؛ زیرا بحث ناظر بر «اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری» نیست، بلکه مربوط به بقا یا زوال قراردادی است که به‌درستی منعقد شده است.<ref name=":0" /> 
== نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 461 قانون آیین دادرسی مدنی ==
{{هوش مصنوعی (ماده)}}
# دادگاه مسئول رسیدگی به اختلافات پیرامون اصل معامله یا قرارداد است.
# اختلاف درباره اصل معامله یا قرارداد می‌تواند به داوری ارجاع شود.
# دادگاه قبل از ارجاع به داوری یا در جریان داوری به اختلافات درباره اصل قرارداد رسیدگی و اظهار نظر می‌کند.
# رجوع به دادگاه در زمانی است که اختلاف پیرامون اصل معامله یا قرارداد وجود داشته باشد.
# اظهارنظر دادگاه درباره اختلافات در اصل معامله، مقدمه‌ای برای رسیدگی‌های بعدی است.
# وجود یک قرارداد داوری شرط لازم برای رسیدگی دادگاه به اختلافات مربوط به اصل معامله است.
== رویه های قضایی ==
* [[رای دادگاه درباره اثر انحلال قرارداد اصلی بر شرط داوری (دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۲۱۵۰۱۷۱۷)]]
* [[رای دادگاه درباره اثر انحلال قرارداد اصلی بر شرط داوری (دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۲۱۵۰۱۷۱۷)]]
== انتقادات ==
== انتقادات ==
«نظر نویسندگانی که منکر اصل قاعده استقلال شرط داوری هستند با ظاهر قانون و قواعد مربوط به رابطه شرط و عقد و در مجمووع با قواعد حقوقی ما همخوانی بیشتری دارد، هم چنین یکی از پایه‌های استدلال طرفداران وجود اصلی استقلال شرط داوری که عبارت از موردی بودن و عام نبودن ماده ۶۳۶ قانون سابق آیین دادرسی مدنی باشد در قانون فعلی قروریخته است. چرا که بر خلاف ماده ۶۳۶ قانون سابق که صراحتاً به ماده قبل که مربوط به عدم انتخاب داور یا داوران از سوی طرفین و تعیین آن‌ها توسط دادگاه است، ارجاع داده، در قانون جدید چنین ارجاعی صورت نگرفته‌است»<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شیوه‌های جایگزین حل و فصل اختلاف (ADR)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4927272|صفحه=|نام۱=یوسف|نام خانوادگی۱=درویشی هویدا|چاپ=1}}</ref>
نظر نویسندگانی که منکر اصل قاعده استقلال شرط داوری هستند با ظاهر قانون و قواعد مربوط به رابطه [[شرط]] و [[عقد]] و در مجموع با قواعد حقوقی ما همخوانی بیشتری دارد. همچنین، یکی از پایه‌های استدلال طرفداران وجود اصلی استقلال شرط داوری که عبارت از موردی بودن و عام نبودن [[ماده ۶۳۶ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1318|ماده ۶۳۶ قانون سابق آیین دادرسی مدنی]] باشد در قانون فعلی فرو ریخته است. چرا که بر خلاف ماده ۶۳۶ قانون سابق که صراحتاً به ماده قبل که مربوط به عدم انتخاب داور یا داوران از سوی طرفین و تعیین آن‌ها توسط دادگاه است، ارجاع داده، در قانون جدید چنین ارجاعی صورت نگرفته‌است<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شیوه‌های جایگزین حل و فصل اختلاف (ADR)|ترجمه=|جلد=|سال=1388|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4927272|صفحه=|نام۱=یوسف|نام خانوادگی۱=درویشی هویدا|چاپ=1}}</ref>


== مصادیق و نمونه‌ها ==
'''ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی''' واجد نوعی ابهام است، زیرا مشخص نمی‌سازد که کدام نوع از اختلافات در خصوص موافقت‌نامه داوری (یا قرارداد اصلی) مستوجب بررسی دادگاه در مرحله رسیدگی مقدماتی هستند. اما عبارت «اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری» بیانگر این است که مداخله و نظارت دادگاه در این ماده صرفاً ناظر بر مسائل مربوط به اعتبار یا بطلان اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری است. به این معنا که دامنه شمول ماده ۴۶۱ صرفاً به مسائل مربوط به اعتبار موافقت‌نامه داوری محدود می‌شود و نمی‌تواند سایر اعتراضات مربوط به شمول موافقت‌نامه داوری یا ایرادات صلاحیتی دیگر را دربرگیرد. این ابهام نوعی انعطاف برای دادگاه داخلی ایجاد می‌کند. از این‌رو، با توجه به اصل شناخته‌شده بین‌المللی آزادی اراده طرفین و ماهیت خصوصی داوری، تنها ایرادات صلاحیتی جدی باید در معرض مداخله مقدماتی دادگاه قرار گیرند. علت این امر آن است که بررسی دادگاه بر اساس ماده ۴۶۱ از نوع رسیدگی ظاهری و اجمالی است. بر این مبنا، باید چنین نتیجه گرفت که رویکرد معقول در تفسیر رابطه ماده ۴۶۱ و ماده ۴۸۹ آن است که در صورت طرح درخواست یک‌جانبه یکی از طرفین برای انتصاب داور یا داوران نزد دادگاه، طرف دیگر می‌تواند ایراد بی‌اعتباری موافقت‌نامه داوری را یا در مرحله ابطال مطرح کند یا در قالب ایراد موقتی در همان مرحله انتصاب داور اقامه نماید. اما به جز ایراد بی‌اعتباری موافقت‌نامه داوری، سایر ایرادات صلاحیتی مندرج در ماده ۴۸۹ صرفاً در مرحله ابطال رأی داوری قابل طرح خواهند بود.<ref>لعیا جنیدی, سپیده راضی و سجاد قاسمی,  (1404) "[http://analysis.illrc.ac.ir/article_731524.html تفسیر ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی با نگاهی انتقادی به یک رأی قضایی]," دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی, شماره هشتم</ref>
* در مواقعی که احد طرفین ادعای وجود قرارداد داوری می‌نماید دادگاه باید احراز نماید که ایا قرارداد داوری وجود دارد؟ بر فرض توافق به داوری، آیا قرارداد مزبور همچنان اعتبار دارد و به قوت خود باقی است یا خیر؟ ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مددنی موید این امر است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=مجموعه مقالات جشن نامه دهمین سالگرد تأسیس مرکز داوری اتاق بازرگانی|ترجمه=|جلد=|سال=1393|ناشر=موسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5097772|صفحه=|نام۱=محسن|نام خانوادگی۱=محبی|نام۲=محمد|نام خانوادگی۲=کاکاوند|چاپ=1}}</ref>


== مقالات مرتبط ==
== مقالات مرتبط ==
* [[استقلال شرط داوری در قانون آیین دادرسی مدنی و قانون داوری تجاری بین المللی با مطالعه قانون نمونه داوری آنسیترال]]
* [[تاثیر ابطال رای داور بر موافقت نامه داوری]]
* [[تحلیل توان و جایگاه قانونی داور در دفاع از درستی رأی داوری]]
* [[تحلیل توان و جایگاه قانونی داور در دفاع از درستی رأی داوری]]
* [[استقلال قرارداد و شرط داوری از موافقت‌نامه اصلی]]
* [[استقلال قرارداد و شرط داوری از موافقت‌نامه اصلی]]
* [[دخالت مساعدتی دادگاه در داوری؛ مبانی و مصادیق]]
* [[دخالت مساعدتی دادگاه در داوری؛ مبانی و مصادیق]]
* [[استقلال شرط داوری در قراردادهای تجاری بین المللی|استقلال شرط داوری در قراردادهای تجاری بین‌المللی]]
* [[استقلال شرط داوری در قراردادهای تجاری بین المللی|استقلال شرط داوری در قراردادهای تجاری بین‌المللی]]
 
* [[مسئولیت‌های مدنی داور]]
* [[رجوع نابه‌هنگام به داوری در شروط حل اختلاف چندمرحله‌ای]]
* [[درنگی در کارکرد نهاد داوری در قراردادهای پیمانکاری با تحلیل رویه قضائی]]
* [[تأثیر «بطلان» و «انحلال» عقد بر شرط ضمن آن؛ تدارک قاعده برای «استقلال شرط از عقد» از منظر حقوق اسلامی و رویه قضایی]]
* [[نقد و تحلیل رأی دادگاه در ابطال رأی داوری]]
* [http://analysis.illrc.ac.ir/article_731524_cfa0bcd743b2da97cc77efb811946b97.pdf تفسیر ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی با نگاهی انتقادی به یک رأی قضایی]
== منابع ==
== منابع ==
{{پانویس|۲}}
{{پانویس|۲}}
{{مواد قانون آیین دادرسی مدنی}}
{{مواد قانون آیین دادرسی مدنی}}
[[رده:مواد قانون آیین دادرسی مدنی]]
[[رده:مواد قانون آیین دادرسی مدنی]]
[[رده:داوری]]
[[رده:داوری]]
[[رده:اختلاف در اصل معامله یا قرارداد داوری]]
[[رده:تکالیف قاضی]]
[[رده:استقلال شرط داوری]]
{{DEFAULTSORT:ماده 2305}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۶ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۲۹

ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی: هر گاه نسبت به اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری بین طرفین اختلافی باشد دادگاه ابتدا به آن رسیدگی و اظهار نظر می‌نماید.

مواد مرتبط

توضیح واژگان

پیشینه

مشابه مفاد این ماده ذیل ماده ۶۳۶ قانون آیین دارسی مدنی مصوب ۱۳۱۸ پیش‌بینی شده بود.[۲]

مطالعات تطبیقی

در نظام‌های حقوقی مختلف و رویه داوری بین‌المللی، استقلال شرط داوری مورد تأیید قرار گرفته‌است.[۳] مؤلفین فرانسوی مبنای اصلی استقلال موافقتنامه داوری از قرارداد اصلی را، یک قاعده مادی بین‌المللی تلقی می‌کنند که از طرف بسیاری ملت‌ها پذیرفته شده و جوابگوی نیازهای تجارت بین‌المللی است.[۴]

برخلاف ماده ۲۴۶ قانون مدنی و ماده صدرالذکر که بیانگر زوال شرط ضمن عقد درصورت انحلال قرارداد اصلی می باشد، در ماده ۱۲۳۰ قانون مدنی جدید فرانسه به صراحت برخی شروط را علیرغم زوال عقد اصلی، دارای اعتبار می دانند. در حقوق فرانسه شروط از جهت وابستگی به عقد اصلی، به شروط مستقل و وابسته تقسیم گردیده است.[۵]

نکات تفسیری دکترین ماده 461 قانون آیین دادرسی مدنی

در مواقعی که احد طرفین ادعای وجود قرارداد داوری می‌نماید، دادگاه باید احراز نماید که آیا قرارداد داوری وجود دارد؟ بر فرض توافق به داوری، آیا قرارداد مزبور همچنان اعتبار دارد و به قوت خود باقی است یا خیر؟ ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی مؤید این امر است.[۶]

شایان ذکر است در صورتی که استقلال شرط داوری را بپذیریم، رسیدگی به ادعای بطلان و صحت قرارداد نیز به عهده داور می‌باشد و دادگاه در این حالت قرار عدم استماع دعوا و اعلام صلاحیت داور را صادر می‌نماید. در غیر این صورت، رسیدگی به بطلان یا صحت قرارداد اصلی و شرط داوری در صلاحیت دادگاه می‌باشد.[۷] در حقوق ایران و مطابق ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی چنانچه طرفین در اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری اختلاف داشته باشند، ذی‌نفع باید با تقدیم دادخواست به دادگاه صدور حکم به اعلام بی‌اعتباری معامله یا قرارداد داوری را تقاضا و دستور موقت مبنی بر منع داور از رسیدگی تا تعیین تکلیف نهایی را درخواست کند.[۸][۹]

نکات توضیحی ماده 461 قانون آیین دادرسی مدنی

مطابق مواد ۴۵۹ و ۴۶۰ قانون آیین دادرسی مدنی، در صورتی که طرفین در تعیین داور به توافق نرسند، دادگاه‌های ایران می‌توانند نسبت به انتصاب داور اقدام نمایند. اما بر اساس این ماده، چنین انتصابی ممکن است مستلزم بررسی اعتبار موافقت‌نامه داوری به‌عنوان یک موضوع مقدماتی باشد. با این حال، اگر دادگاه در چنین حالتی داوری را منصوب کند، طرفین همچنان می‌توانند به بند ۷ ماده ۴۸۹ قانون آیین دادرسی مدنی استناد کنند ـ که بی‌اعتباری موافقت‌نامه داوری را از موجبات ابطال رأی داوری می‌داند ـ و در فرآیند احتمالی ابطال رأی داوری قرارگیرند.  این امر نشان می­دهد تصمیم دادگاه­ها درباره اعتبار موافقت‌نامه داوری پیش از انتصاب داور، صرفاً یک تصمیم اولیه مبتنی بر بررسی ظاهری بوده است؛ زیرا در غیر این صورت، قاعده اعتبار امر مختومه مانع از بررسی مجدد دعوا در مرحله ابطال رأی می‌شد. علاوه براین، می­توان به کارگیری کلمه «اظهارنظر» به جای حکم یا رأی در ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی را با قرینه مواد قبلی که ناظر به وظیفه دادگاه در نصب داور است و نیز با توجه به ماده ۴۸۹ که علی ­رغم اظهارنظر قبلی امکان بررسی درخواست ابطال رای داور به دلیل عدم اعتبار قرارداد داوری را می­ دهد، آشکارا حاکی از فقدان ویژگی­ های تصمیم قضایی از جمله فراغ دادرس برای اظهارنظر قبلی دانست.[۱۰]

ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی ناظر بر موردی است که «نسبت به اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری بین طرفین اختلافی باشد» که در اینصورت دادگاه ابتدا به آن رسیدگی و اظهار نظر می‌نماید. بنابراین، صلاحیت دادگاه محدود به مواردی است که اختلاف ناظر بر فقدان ابتدایی قرارداد یا بطلان آن باشد؛ چرا که در فرض بطلان، اساساً اراده‌ای برای تشکیل عقد تحقق نیافته تا شرط داوری بتواند به‌درستی شکل گیرد. اما در فرضی که موضوع اختلاف فسخ قرارداد است، عقد به‌صورت صحیح واقع شده و داور صرفاً درباره بقای آن یا تحقق فسخ تصمیم‌گیری می‌کند. چه بسا با بررسی موضوع، شرایط فسخ را احراز نکند و حکم به بقا معامله دهد.در چنین حالتی، موضوع خارج از شمول ماده ۴۶۱ است؛ زیرا بحث ناظر بر «اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری» نیست، بلکه مربوط به بقا یا زوال قراردادی است که به‌درستی منعقد شده است.[۱۰] 

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 461 قانون آیین دادرسی مدنی

  1. دادگاه مسئول رسیدگی به اختلافات پیرامون اصل معامله یا قرارداد است.
  2. اختلاف درباره اصل معامله یا قرارداد می‌تواند به داوری ارجاع شود.
  3. دادگاه قبل از ارجاع به داوری یا در جریان داوری به اختلافات درباره اصل قرارداد رسیدگی و اظهار نظر می‌کند.
  4. رجوع به دادگاه در زمانی است که اختلاف پیرامون اصل معامله یا قرارداد وجود داشته باشد.
  5. اظهارنظر دادگاه درباره اختلافات در اصل معامله، مقدمه‌ای برای رسیدگی‌های بعدی است.
  6. وجود یک قرارداد داوری شرط لازم برای رسیدگی دادگاه به اختلافات مربوط به اصل معامله است.

رویه های قضایی

انتقادات

نظر نویسندگانی که منکر اصل قاعده استقلال شرط داوری هستند با ظاهر قانون و قواعد مربوط به رابطه شرط و عقد و در مجموع با قواعد حقوقی ما همخوانی بیشتری دارد. همچنین، یکی از پایه‌های استدلال طرفداران وجود اصلی استقلال شرط داوری که عبارت از موردی بودن و عام نبودن ماده ۶۳۶ قانون سابق آیین دادرسی مدنی باشد در قانون فعلی فرو ریخته است. چرا که بر خلاف ماده ۶۳۶ قانون سابق که صراحتاً به ماده قبل که مربوط به عدم انتخاب داور یا داوران از سوی طرفین و تعیین آن‌ها توسط دادگاه است، ارجاع داده، در قانون جدید چنین ارجاعی صورت نگرفته‌است[۱۱]

ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی واجد نوعی ابهام است، زیرا مشخص نمی‌سازد که کدام نوع از اختلافات در خصوص موافقت‌نامه داوری (یا قرارداد اصلی) مستوجب بررسی دادگاه در مرحله رسیدگی مقدماتی هستند. اما عبارت «اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری» بیانگر این است که مداخله و نظارت دادگاه در این ماده صرفاً ناظر بر مسائل مربوط به اعتبار یا بطلان اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری است. به این معنا که دامنه شمول ماده ۴۶۱ صرفاً به مسائل مربوط به اعتبار موافقت‌نامه داوری محدود می‌شود و نمی‌تواند سایر اعتراضات مربوط به شمول موافقت‌نامه داوری یا ایرادات صلاحیتی دیگر را دربرگیرد. این ابهام نوعی انعطاف برای دادگاه داخلی ایجاد می‌کند. از این‌رو، با توجه به اصل شناخته‌شده بین‌المللی آزادی اراده طرفین و ماهیت خصوصی داوری، تنها ایرادات صلاحیتی جدی باید در معرض مداخله مقدماتی دادگاه قرار گیرند. علت این امر آن است که بررسی دادگاه بر اساس ماده ۴۶۱ از نوع رسیدگی ظاهری و اجمالی است. بر این مبنا، باید چنین نتیجه گرفت که رویکرد معقول در تفسیر رابطه ماده ۴۶۱ و ماده ۴۸۹ آن است که در صورت طرح درخواست یک‌جانبه یکی از طرفین برای انتصاب داور یا داوران نزد دادگاه، طرف دیگر می‌تواند ایراد بی‌اعتباری موافقت‌نامه داوری را یا در مرحله ابطال مطرح کند یا در قالب ایراد موقتی در همان مرحله انتصاب داور اقامه نماید. اما به جز ایراد بی‌اعتباری موافقت‌نامه داوری، سایر ایرادات صلاحیتی مندرج در ماده ۴۸۹ صرفاً در مرحله ابطال رأی داوری قابل طرح خواهند بود.[۱۲]

مقالات مرتبط

منابع

  1. علی مهاجری. مبسوط در آیین دادرسی مدنی (جلد چهارم). چاپ 4. فکرسازان، 1392.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3994052
  2. علی رفیعی. روند نمای تقنینی قانون آیین دادرسی مدنی. چاپ 1. فکرسازان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2800012
  3. محمد کاکاوند. مقدمه ای بر حقوق و رویه داوری. چاپ 1. شهر دانش، 1394.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 5207024
  4. مجله علمی پژوهشی نامه مفید شماره 43 مرداد و شهریور 1383. دانشگاه مفید، 1383.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1366220
  5. سیامک پاکباز. شرح قانون مدنی فرانسه. چاپ 1. میزان، 1401.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6712524
  6. محسن محبی و محمد کاکاوند. مجموعه مقالات جشن نامه دهمین سالگرد تأسیس مرکز داوری اتاق بازرگانی. چاپ 1. موسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش، 1393.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 5097772
  7. عبداله خدابخشی. حقوق داوری و دعاوی مربوط به آن در رویه قضایی. چاپ 1. شرکت سهامی انتشار، 1391.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4047536
  8. عباس زراعت. محشای قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوق ایران. چاپ 3. ققنوس، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 564484
  9. علی مهاجری. مبسوط در آیین دادرسی مدنی (جلد چهارم). چاپ 4. فکرسازان، 1392.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3995520
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ لعیا جنیدی, سپیده راضی و سجاد قاسمی, (1404) "تفسیر ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی با نگاهی انتقادی به یک رأی قضایی," دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی, شماره هشتم
  11. یوسف درویشی هویدا. شیوه‌های جایگزین حل و فصل اختلاف (ADR). چاپ 1. میزان، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4927272
  12. لعیا جنیدی, سپیده راضی و سجاد قاسمی, (1404) "تفسیر ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی مدنی با نگاهی انتقادی به یک رأی قضایی," دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی, شماره هشتم