ماده ۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:


== مواد مرتبط ==
== مواد مرتبط ==
* [[ماده ۸۲ قانون آیین دادرسی مدنی]]
* [[ماده ۸۴ قانون آیین دادرسی مدنی]]
* [[ماده ۱۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری]]
* [[ماده ۱۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری]]
* [[ماده ۷۹ قانون آیین دادرسی مدنی]]
* [[ماده ۷۹ قانون آیین دادرسی مدنی]]
خط ۱۰: خط ۱۲:
[[ماده ۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی]] در قانون سال ۱۲۹۰ مشابهی ندارد و در قانون سال ۱۳۱۸ ضمن ماده ۱۰۹ آن قانون بیان شده‌است،<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=روند نمای تقنینی قانون آیین دادرسی مدنی|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=فکرسازان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2796644|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=رفیعی|چاپ=1}}</ref> با این تفاوت که در ماده ۱۰۹ تصریح شده بود که چنانچه مقررات مربوط به ابلاغ رعایت نشود دادگاه ابلاغ را [[باطل]] خواهد کرد ولی در مبحث مربوط به ابلاغ در قانون جدید این تصریح وجود ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه‌های عمومی و انقلاب (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1381|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1618848|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=مهاجری|چاپ=2}}</ref>
[[ماده ۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی]] در قانون سال ۱۲۹۰ مشابهی ندارد و در قانون سال ۱۳۱۸ ضمن ماده ۱۰۹ آن قانون بیان شده‌است،<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=روند نمای تقنینی قانون آیین دادرسی مدنی|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=فکرسازان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=2796644|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=رفیعی|چاپ=1}}</ref> با این تفاوت که در ماده ۱۰۹ تصریح شده بود که چنانچه مقررات مربوط به ابلاغ رعایت نشود دادگاه ابلاغ را [[باطل]] خواهد کرد ولی در مبحث مربوط به ابلاغ در قانون جدید این تصریح وجود ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه‌های عمومی و انقلاب (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1381|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1618848|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=مهاجری|چاپ=2}}</ref>


== نکات توضیحی و تفسیری دکترین ==
== نکات تفسیری دکترین ==
اولاً، باید توجه داشت مفاد این ماده حتی در فرضی که تشریفات ابلاغ به صورت کامل و قانونی صورت گرفته باشد نیز [[لازم الاجرا]] می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=محشای قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوق ایران|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=ققنوس|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=553956|صفحه=|نام۱=عباس|نام خانوادگی۱=زراعت|چاپ=3}}</ref> ثانیاً، احراز اطلاع مخاطب اخطاریه در ابلاغ قانونی امری دشوار است که دادگاه‌ها با توجه به مفاد ماده فوق، در صورت عدم حضور مخاطب، باید این امر را بررسی نمایند و چنانچه [[قاضی]] محتاط باشد، همین ماده کافی است تا به‌طور مکرر [[جلسه دادرسی|جلسات دادرسی]] را [[تجدید جلسه|تجدید]] نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه‌های عمومی و انقلاب (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1381|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1618536|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=مهاجری|چاپ=2}}</ref> ثالثاً، چنین مطرح شده است که احراز دادگاه از اطلاع مخاطب ورقه [[اخطاریه]] در فرض [[ابلاغ قانونی]]، به منزله صدور [[حکم]] حضوری علیه خوانده غایب نخواهد بود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی کنونی|ترجمه=|جلد=|سال=1390|ناشر=فکرسازان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=569172|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=مهاجری|چاپ=1}}</ref>
اولاً، باید توجه داشت مفاد این ماده حتی در فرضی که تشریفات ابلاغ به صورت کامل و قانونی صورت گرفته باشد نیز [[لازم الاجرا]] می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=محشای قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوق ایران|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=ققنوس|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=553956|صفحه=|نام۱=عباس|نام خانوادگی۱=زراعت|چاپ=3}}</ref> ثانیاً، احراز اطلاع مخاطب اخطاریه در ابلاغ قانونی امری دشوار است که دادگاه‌ها با توجه به مفاد ماده فوق، در صورت عدم حضور مخاطب، باید این امر را بررسی نمایند و چنانچه [[قاضی]] محتاط باشد، همین ماده کافی است تا به‌طور مکرر [[جلسه دادرسی|جلسات دادرسی]] را [[تجدید جلسه|تجدید]] نماید.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه‌های عمومی و انقلاب (جلد اول)|ترجمه=|جلد=|سال=1381|ناشر=گنج دانش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1618536|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=مهاجری|چاپ=2}}</ref> ثالثاً، چنین مطرح شده است که احراز دادگاه از اطلاع مخاطب ورقه [[اخطاریه]] در فرض [[ابلاغ قانونی]]، به منزله صدور [[حکم]] حضوری علیه خوانده غایب نخواهد بود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی کنونی|ترجمه=|جلد=|سال=1390|ناشر=فکرسازان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=569172|صفحه=|نام۱=علی|نام خانوادگی۱=مهاجری|چاپ=1}}</ref>


خط ۱۶: خط ۱۸:
به موجب [[ماده ۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی]]، برخلاف مقررات سابق مجرد گزارش [[مأمور ابلاغ]] در [[ابلاغ قانونی]] حجیت ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=نگاهی به آیین دادرسی مدنی|ترجمه=|جلد=|سال=1393|ناشر=رادنواندیش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5255228|صفحه=|نام۱=یوسف|نام خانوادگی۱=نوبخت|چاپ=1}}</ref> نکته‌ی دیگر آن که [[ادعا|ادعای]] عدم اطلاع مخاطب، زمانی که به موضوع ابلاغ عمل می‌نماید، مسموع نبوده و قابل رسیدگی نمی‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح تفصیلی وظایف و تکالیف قانونی مدیران دفاتر|ترجمه=|جلد=|سال=1390|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3104996|صفحه=|نام۱=مصطفی|نام خانوادگی۱=اصغرزاده بناب|چاپ=2}}</ref>
به موجب [[ماده ۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی]]، برخلاف مقررات سابق مجرد گزارش [[مأمور ابلاغ]] در [[ابلاغ قانونی]] حجیت ندارد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=نگاهی به آیین دادرسی مدنی|ترجمه=|جلد=|سال=1393|ناشر=رادنواندیش|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=5255228|صفحه=|نام۱=یوسف|نام خانوادگی۱=نوبخت|چاپ=1}}</ref> نکته‌ی دیگر آن که [[ادعا|ادعای]] عدم اطلاع مخاطب، زمانی که به موضوع ابلاغ عمل می‌نماید، مسموع نبوده و قابل رسیدگی نمی‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح تفصیلی وظایف و تکالیف قانونی مدیران دفاتر|ترجمه=|جلد=|سال=1390|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=3104996|صفحه=|نام۱=مصطفی|نام خانوادگی۱=اصغرزاده بناب|چاپ=2}}</ref>


== رویه‌های قضایی ==
 
== نکات توصیفی هوش مصنوعی ==
{{هوش مصنوعی (ماده)}}
# ابلاغ اوراق به غیر شخص مخاطب معتبر است.
# اطلاع مخاطب از اوراق برای اعتبار ابلاغ ضروری است.
# دادگاه باید احراز کند که مخاطب از اوراق مطلع شده است.
# مقررات مربوط به ابلاغ در این ماده قابل اعمال است.
# یافتن اعتبار ابلاغ نیازمند بررسی توسط دادگاه است.
 
== رویه های قضایی ==
* [[رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری (دادنامه شماره: ۶۹/۵۳ ،کلاسه پرونده: ۱۰۰/۶۸)]]
* [[رای شعبه حقوقی دیوان عالی کشور درباره درخواست طلاق زوجه به دلیل ناباروری زوج]]
* [[رای هیات تخصصی دیوان عدالت اداری (دادنامه شماره: ۹۹۰۹۹۷۰۹۰۶۰۱۰۸۴۴ ،کلاسه پرونده: ۹۸۰۳۸۲۸ )]]
* [[رای دادگاه درباره احتساب مهلت تجدیدنظر خواهی (دادنامه شماره ۹۱۰۹۹۷۰۲۲۲۲۰۰۸۴۹)]]
* [[نظریه شماره 1816/96/7 مورخ 1396/08/08 اداره کل حقوقی قوه قضاییه]]
* [[رای دادگاه درباره ابلاغ صحیح به اشخاص حقوقی دولتی (دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۶۹۵۰۱۵۴۷)]]
* [[رای دادگاه درباره ابلاغ صحیح به اشخاص حقوقی دولتی (دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۶۹۵۰۱۵۴۷)]]
* [[رای دادگاه درباره ابلاغ قانونی اخطاریه پرداخت دستمزد کارشناس به مخاطب (دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۲۲۳۰۰۲۰۲۷)]]
* [[رای دادگاه درباره ابلاغ قانونی اخطاریه پرداخت دستمزد کارشناس به مخاطب (دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۲۲۳۰۰۲۰۲۷)]]
خط ۳۴: خط ۵۰:
{{پانویس|۲}}
{{پانویس|۲}}
{{مواد قانون آیین دادرسی مدنی}}
{{مواد قانون آیین دادرسی مدنی}}
[[رده:مواد قانون آیین دادرسی مدنی]]
[[رده:مواد قانون آیین دادرسی مدنی]]
[[رده:دادرسی نخستین]]
[[رده:دادرسی نخستین]]
[[رده:جریان دادخواست تا جلسه رسیدگی]]
[[رده:جریان دادخواست تا جلسه رسیدگی]]
[[رده:ابلاغ]]
[[رده:ابلاغ]]

نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۷

ماده ۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی: در کلیه مواردی که به موجب مقررات این مبحث اوراق به غیر شخص مخاطب ابلاغ شود در صورتی دارای اعتبار است که برای دادگاه محرز شود که اوراق به اطلاع مخاطب رسیده‌است.

مواد مرتبط

پیشینه

ماده ۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی در قانون سال ۱۲۹۰ مشابهی ندارد و در قانون سال ۱۳۱۸ ضمن ماده ۱۰۹ آن قانون بیان شده‌است،[۱] با این تفاوت که در ماده ۱۰۹ تصریح شده بود که چنانچه مقررات مربوط به ابلاغ رعایت نشود دادگاه ابلاغ را باطل خواهد کرد ولی در مبحث مربوط به ابلاغ در قانون جدید این تصریح وجود ندارد.[۲]

نکات تفسیری دکترین

اولاً، باید توجه داشت مفاد این ماده حتی در فرضی که تشریفات ابلاغ به صورت کامل و قانونی صورت گرفته باشد نیز لازم الاجرا می‌باشد.[۳] ثانیاً، احراز اطلاع مخاطب اخطاریه در ابلاغ قانونی امری دشوار است که دادگاه‌ها با توجه به مفاد ماده فوق، در صورت عدم حضور مخاطب، باید این امر را بررسی نمایند و چنانچه قاضی محتاط باشد، همین ماده کافی است تا به‌طور مکرر جلسات دادرسی را تجدید نماید.[۴] ثالثاً، چنین مطرح شده است که احراز دادگاه از اطلاع مخاطب ورقه اخطاریه در فرض ابلاغ قانونی، به منزله صدور حکم حضوری علیه خوانده غایب نخواهد بود.[۵]

نکات توضیحی

به موجب ماده ۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی، برخلاف مقررات سابق مجرد گزارش مأمور ابلاغ در ابلاغ قانونی حجیت ندارد.[۶] نکته‌ی دیگر آن که ادعای عدم اطلاع مخاطب، زمانی که به موضوع ابلاغ عمل می‌نماید، مسموع نبوده و قابل رسیدگی نمی‌باشد.[۷]


نکات توصیفی هوش مصنوعی

  1. ابلاغ اوراق به غیر شخص مخاطب معتبر است.
  2. اطلاع مخاطب از اوراق برای اعتبار ابلاغ ضروری است.
  3. دادگاه باید احراز کند که مخاطب از اوراق مطلع شده است.
  4. مقررات مربوط به ابلاغ در این ماده قابل اعمال است.
  5. یافتن اعتبار ابلاغ نیازمند بررسی توسط دادگاه است.

رویه های قضایی

انتقادات

این ماده، راه فرار مدیون از الزامات او را بازگذاشته است. بدین صورت که اگر اجرائیه ابلاغ قانونی شود و متعهد به تکلیف خود در مهلت مقرر عمل نکند، بعداً می‌تواند به عذر عدم اطلاع خود از ابلاغ اجرائیه استناد نماید.[۸]

مقالات مرتبط

منابع

  1. علی رفیعی. روند نمای تقنینی قانون آیین دادرسی مدنی. چاپ 1. فکرسازان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2796644
  2. علی مهاجری. شرح قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه‌های عمومی و انقلاب (جلد اول). چاپ 2. گنج دانش، 1381.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1618848
  3. عباس زراعت. محشای قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوق ایران. چاپ 3. ققنوس، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 553956
  4. علی مهاجری. شرح قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه‌های عمومی و انقلاب (جلد اول). چاپ 2. گنج دانش، 1381.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1618536
  5. علی مهاجری. قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی کنونی. چاپ 1. فکرسازان، 1390.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 569172
  6. یوسف نوبخت. نگاهی به آیین دادرسی مدنی. چاپ 1. رادنواندیش، 1393.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 5255228
  7. مصطفی اصغرزاده بناب. شرح تفصیلی وظایف و تکالیف قانونی مدیران دفاتر. چاپ 2. میزان، 1390.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3104996
  8. احمدعلی حمیتی واقف. حقوق ثبت (ثبت املاک، ثبت اسناد و اجرای اسناد رسمی). چاپ 2. دانش نگار، 1384.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2390940