ماده ۶۹۵ قانون آیین دادرسی کیفری: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
== مقالات مرتبط == | == مقالات مرتبط == | ||
* [[مقایسه سوگند جزایی با سایر ادله اثبات جرائم]] | * [[مقایسه سوگند جزایی با سایر ادله اثبات جرائم]] | ||
* [[کیفیت اعطا و اجرای نیابت در مراجع قضایی ایران]] | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{پانویس}}{{مواد قانون آیین دادرسی کیفری}} | {{پانویس}}{{مواد قانون آیین دادرسی کیفری}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۷
ماده ۶۹۵ قانون آیین دادرسی کیفری (الحاقی۱۳۹۳/۰۸/۷): اظهارات نماینده قانونی شخص حقوقی علیه شخص حقوقی اقرار محسوب نمیشود و اتیان سوگند نیز متوجه او نیست.
مواد مرتبط
نکات تفسیری دکترین ماده 695 قانون آیین دادرسی کیفری
با توجه به اینکه شخصیت حقوقی نماینده، متمایز و مستقل از شخص حقوقی است، اظهارات نماینده قانونی شخص حقوقی، اقرار محسوب نمیشود.[۱]
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 695 قانون آیین دادرسی کیفری
 | محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- اظهارات نماینده قانونی شخص حقوقی در دادگاه به عنوان اقرار تلقی نمیشود.
- نماینده قانونی شخص حقوقی وظیفه یا مسئولیت اتیان سوگند ندارد.
- اظهارات و سوگند شخص نماینده حقوقی نمیتواند به منزله پذیرش اتهام یا مسئولیت برای شخص حقوقی باشد.
- قانونگذار میان اظهارات و سوگند نماینده قانونی و شخص حقوقی تفاوت قائل شده است.
رویه های قضایی
مقالات مرتبط
منابع
- ↑ علی خالقی. نکتهها در قانون آیین دادرسی کیفری (ویرایش جدید). چاپ 12. شهردانش، 1397. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6278172