ماده ۴۱۵ قانون آیین دادرسی کیفری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''ماده ۴۱۵ قانون آیین دادرسی کیفری''': در [[جرم|جرائمی]] که رسیدگی به آنها در [[صلاحیت]] [[دادگاه کیفری یک]] است یا جرائمی که مستلزم پرداخت [[دیه]] یا [[ارش]] بیش از خمس [[دیه کامل]] است و در [[تعزیر|جرائم تعزیری]] [[درجه‌بندی مجازات‌های تعزیری|درجه]] شش و بالاتر، [[دادسرای ویژه نوجوانان|دادسرا]] یا [[دادگاه اطفال و نوجوانان]] به [[ولی]] یا [[سرپرست قانونی]] متهم [[ابلاغ]] می‌نماید که برای او وکیل تعیین کند. در صورت عدم تعیین وکیل یا عدم حضور وکیل بدون اعلام [[عذر موجه]]، در [[مراجع قضایی|مرجع قضائی]] برای متهم وکیل تعیین می‌شود. در جرائم تعزیری درجه هفت و هشت، ولی یا سرپرست قانونی [[طفل]] یا [[نوجوان]] می‌تواند خود از وی دفاع یا وکیل تعیین نماید. نوجوان نیز می‌تواند از خود دفاع کند.
'''ماده ۴۱۵ قانون آیین دادرسی کیفری''': در [[جرم|جرائمی]] که رسیدگی به آنها در [[صلاحیت]] [[دادگاه کیفری یک]] است یا جرائمی که مستلزم پرداخت [[دیه]] یا [[ارش]] بیش از خمس [[دیه کامل]] است و در [[تعزیر|جرائم تعزیری]] [[درجه‌بندی مجازات‌های تعزیری|درجه]] شش و بالاتر، [[دادسرای ویژه نوجوانان|دادسرا]] یا [[دادگاه اطفال و نوجوانان]] به [[ولی]] یا [[سرپرست قانونی]] [[متهم]] [[ابلاغ]] می‌نماید که برای او وکیل تعیین کند. در صورت عدم تعیین وکیل یا عدم حضور وکیل بدون اعلام [[عذر موجه]]، در [[مراجع قضایی|مرجع قضائی]] برای متهم وکیل تعیین می‌شود. در جرائم تعزیری درجه هفت و هشت، ولی یا سرپرست قانونی [[طفل]] یا [[نوجوان]] می‌تواند خود از وی دفاع یا وکیل تعیین نماید. نوجوان نیز می‌تواند از خود دفاع کند.
* {{زیتونی|[[ماده ۴۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری|مشاهده ماده قبلی]]}}
* {{زیتونی|[[ماده ۴۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری|مشاهده ماده قبلی]]}}
* {{زیتونی|[[ماده ۴۱۶ قانون آیین دادرسی کیفری|مشاهده ماده بعدی]]}}
* {{زیتونی|[[ماده ۴۱۶ قانون آیین دادرسی کیفری|مشاهده ماده بعدی]]}}

نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۰

ماده ۴۱۵ قانون آیین دادرسی کیفری: در جرائمی که رسیدگی به آنها در صلاحیت دادگاه کیفری یک است یا جرائمی که مستلزم پرداخت دیه یا ارش بیش از خمس دیه کامل است و در جرائم تعزیری درجه شش و بالاتر، دادسرا یا دادگاه اطفال و نوجوانان به ولی یا سرپرست قانونی متهم ابلاغ می‌نماید که برای او وکیل تعیین کند. در صورت عدم تعیین وکیل یا عدم حضور وکیل بدون اعلام عذر موجه، در مرجع قضائی برای متهم وکیل تعیین می‌شود. در جرائم تعزیری درجه هفت و هشت، ولی یا سرپرست قانونی طفل یا نوجوان می‌تواند خود از وی دفاع یا وکیل تعیین نماید. نوجوان نیز می‌تواند از خود دفاع کند.

پیشینه

پیشتر مواد ۲۱۹ و ۲۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری (مصوب ۱۳۷۸) در خصوص تشریفات دادرسی جرایم اطفال وضع شده بود.[۱]

فلسفه و مبانی نظری ماده

علت این امر نیازمندتر بودن اطفال متهم به مورد دفاع قرار گرفتن، با توجه به صدمات روحی و روانی وارده بر آن‌ها در جریان دادرسی می‌باشد.[۲] این امر تشریفات رسیدگی به جرایم اطفال را نیز تسهیل می‌کند.[۳]

نکات توضیحی تفسیری دکترین

ماده فوق در مقام توسعه قلمرو جرایمی است که در صورت ارتکاب توسط اطفال، حضور وکیل را در راستای دفاع از آن‌ها در دادرسی الزامی می‌سازد؛ لذا در این جرایم در فرض عدم تعیین وکیل توسط خود متهم، تعیین وکیل تسخیری از سوی خود دادگاه الزامی است.[۴]

منابع

  1. مهدی سلطانی. حقوق جزای عمومی (جلد دوم) مجرم و مسئولیت کیفری. چاپ 1. دادگستر، 1391.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3368424
  2. عباس زراعت. اصول آیین دادرسی کیفری ایران. چاپ 2. مجد، 1392.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4068172
  3. هوشنگ شامبیاتی. بزهکاری اطفال و نوجوانان ویرایش جدید. چاپ 3. مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1391.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 3915332
  4. علی خالقی. نکته‌ها در قانون آیین دادرسی کیفری. چاپ 1. موسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش، 1393.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 4709652