ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
(ابرابزار) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)''': هر کس [[عالماً عامداً]] به قصد متهم نمودن دیگری [[آلات و | '''ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)''': هر کس [[عالماً عامداً]] به قصد متهم نمودن دیگری [[آلات و اَدَوات جرم]] یا اشیایی را که یافت شدن آن در [[تصرف]] یک نفر موجب اتهام او میگردد بدون اطلاع آن شخص در منزل یا محل کسب یا جیب یا اشیایی که متعلق به اوست بگذارد یا [[اخفا|مخفی کند]] یا به نحوی متعلق به او قلمداد نماید و در اثر این عمل شخص مزبور [[تعقیب]] گردد، پس از صدور [[قرار منع تعقیب]] یا اعلام [[برائت]] قطعی آن شخص، مرتکب به حبس از سه ماه تا یک سال و شش ماه یا تا (۷۴) ضَربه شلاق محکوم میشود. | ||
*{{زیتونی|[[ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)|مشاهده ماده قبلی]]}} | * {{زیتونی|[[ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)|مشاهده ماده قبلی]]}} | ||
*{{زیتونی|[[ماده ۷۰۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)|مشاهده ماده بعدی]]}} | * {{زیتونی|[[ماده ۷۰۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)|مشاهده ماده بعدی]]}} | ||
== پیشینه == | == پیشینه == | ||
در [[ماده | در [[ماده ۲۶۹ مکرر قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴]] نیز این جرم پیشبینی شده بود، با این تفاوت که در ماده مذکور، میزان مجازات متناسب با نوع جرم انتسابی ([[جنحه]] یا [[جنایت]]) بود. در قانون تعزیرات مصوب ۱۳۶۲ [[ماده ۱۴۲ قانون تعزیرات مصوب ۱۳۶۲|ماده ۱۴۲]] و تبصره آن، با پیشبینی شرایط [[جرم افترای عملی|افترای عملی]]، جایگزین قانون قبلی شد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مجازات اسلامی (جلد سوم) (بخش تعزیرات)|ترجمه=|جلد=|سال=1382|ناشر=ققنوس|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=612672|صفحه=|نام۱=عباس|نام خانوادگی۱=زراعت|چاپ=1}}</ref> | ||
== نکات تفسیری دکترین ماده | |||
در این ماده، قانونگذار شرایط تحقق جرم افترای عملی را | == نکات تفسیری دکترین ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) == | ||
در این ماده، قانونگذار شرایط تحقق جرم افترای عملی را پیشبینی میکند، این جرم زمانی محقق میشود که شخصی به جای انتساب کتبی یا شفاهی جرم به دیگری، ادوات و اشیای اتهام آور را نزد او میگذارد یا به نحوی متعلق به او قلمداد میکند تا وی را در معرض اتهام قرار دهد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=357908|صفحه=|نام۱=حسین|نام خانوادگی۱=میرمحمدصادقی|چاپ=7}}</ref> [[عنصر مادی]] این جرم شامل هر یک از رفتارهای «گذاردن»، «مخفی کردن» و «متعلق به غیر قلمداد نمودن» است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=357912|صفحه=|نام۱=حسین|نام خانوادگی۱=میرمحمدصادقی|چاپ=7}}</ref> این جرم از نوع جرائم [[جرم مقید]] به [[نتیجه جرم|نتیجه]] است، بدین معنا که اعمال فوق، زمانی جرم و قابل تعقیب هستند که منجر به این شوند که شخص تحت تعقیب قرار بگیرد؛ در غیر این صورت عمل از شمول ماده خارج است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=محشای قانون مجازات اسلامی|ترجمه=|جلد=|سال=1384|ناشر=مجمع علمی و فرهنگی مجد|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=677096|صفحه=|نام۱=ایرج|نام خانوادگی۱=گلدوزیان|چاپ=5}}</ref> همچنین این تعقیب باید منتهی به صدور قرار منع تعقیب یا حکم برائت شود تا بتوان [[جرم افترا|مفتری]] را مشمول این ماده قرار داد.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=358340|صفحه=|نام۱=حسین|نام خانوادگی۱=میرمحمدصادقی|چاپ=7}}</ref> به لحاظ [[عنصر معنوی|عنصر روانی]] نیز لازم است مرتکب با اراده و اختیار خود و [[علم]] به اینکه اشیای مذکور ماهیت اتهام آور دارند آن را در تصرف شخص مقابل قرار دهد. ([[سوء نیت عام]])<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=شرح قانون مجازات اسلامی (جلد سوم) (بخش تعزیرات)|ترجمه=|جلد=|سال=1382|ناشر=ققنوس|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=612628|صفحه=|نام۱=عباس|نام خانوادگی۱=زراعت|چاپ=1}}</ref>همچنین این عمل باید با قصد «متهم نمودن شخص مذکور» باشد؛ بنابراین اگر [[قاچاق|قاچاقچی]] یا [[قتل|قاتل]] حین فرار، آلت جرم را در خانه دیگری بیاندازد به دلیل فقدان [[سو نیت خاص|سوء نیت خاص]]، قابل مجازات نیست.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=358348|صفحه=|نام۱=حسین|نام خانوادگی۱=میرمحمدصادقی|چاپ=7}}</ref> | |||
== مواد مرتبط == | == مواد مرتبط == | ||
* [[ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)]] | * [[ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)]] | ||
* [[ماده ۷۰۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)]] | * [[ماده ۷۰۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)]] | ||
* [[ماده ۷۲۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)]] | * [[ماده ۷۲۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)]] | ||
* [[ماده | * [[ماده ۲۶۹ مکرر قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴]] | ||
* [[ماده | * [[ماده ۱۴۲ قانون تعزیرات مصوب ۱۳۶۲]] | ||
[[ماده | [[ماده ۲۶ قانون مبارزه با مواد مخدر|ماده ۲۶]] و [[ماده ۲۷ قانون مبارزه با مواد مخدر|۲۷ قانون مبارزه با مواد مخدر]] | ||
[[ماده | [[ماده ۱۷ قانون مجازات مرتکبین قاچاق مصوب ۱۳۱۳]] | ||
[[ماده | [[ماده ۱۱ قانون راجع به جلوگیری از اجناس ممنوع الورود مصوب ۱۳۱۱]] | ||
[[ماده | [[ماده ۵۷ قانون مجازات جرائم نیروهای مسلح مصوب ۱۳۷۱]] | ||
== مقالات مرتبط == | == مقالات مرتبط == | ||
* [[اشتباه در شخص در جرایم علیه تمامیت معنوی اشخاص با رویکردی به نظریه شرّ انتقال یافته]] | * [[اشتباه در شخص در جرایم علیه تمامیت معنوی اشخاص با رویکردی به نظریه شرّ انتقال یافته]] | ||
* [[معناشناسی حق معنوی در گفتمان حقوقی اسلام و ایران]] | * [[معناشناسی حق معنوی در گفتمان حقوقی اسلام و ایران]] | ||
== نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده | == نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) == | ||
{{هوش مصنوعی (ماده)}} | {{هوش مصنوعی (ماده)}} | ||
# انجام عمل باید آگاهانه و عمدی باشد. | # انجام عمل باید آگاهانه و عمدی باشد. | ||
| خط ۳۰: | خط ۳۲: | ||
# قرار منع تعقیب یا اعلام برائت قطعی، پیششرط مسئولیتپذیری مرتکب است. | # قرار منع تعقیب یا اعلام برائت قطعی، پیششرط مسئولیتپذیری مرتکب است. | ||
# مجازات شامل حبس یا شلاق است. | # مجازات شامل حبس یا شلاق است. | ||
# مجازات حبس از سه ماه تا یک سال و شش ماه تعیین | # مجازات حبس از سه ماه تا یک سال و شش ماه تعیین شدهاست. | ||
# امکان محکومیت به تا | # امکان محکومیت به تا ۷۴ ضربه شلاق وجود دارد. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس|۲}} | ||
{{مواد قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)}} | {{مواد قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)}} | ||
[[رده:افتراء و توهین و هتک حرمت]] | [[رده:افتراء و توهین و هتک حرمت]] | ||
| خط ۳۹: | خط ۴۲: | ||
[[رده:مواد قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)]] | [[رده:مواد قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)]] | ||
[[رده:افترا و توهین و هتک حرمت]] | [[رده:افترا و توهین و هتک حرمت]] | ||
{{ | |||
{{ترتیبپیشفرض:ماده ۳۴۹۵}} | |||
نسخهٔ ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۰۷
ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): هر کس عالماً عامداً به قصد متهم نمودن دیگری آلات و اَدَوات جرم یا اشیایی را که یافت شدن آن در تصرف یک نفر موجب اتهام او میگردد بدون اطلاع آن شخص در منزل یا محل کسب یا جیب یا اشیایی که متعلق به اوست بگذارد یا مخفی کند یا به نحوی متعلق به او قلمداد نماید و در اثر این عمل شخص مزبور تعقیب گردد، پس از صدور قرار منع تعقیب یا اعلام برائت قطعی آن شخص، مرتکب به حبس از سه ماه تا یک سال و شش ماه یا تا (۷۴) ضَربه شلاق محکوم میشود.
پیشینه
در ماده ۲۶۹ مکرر قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ نیز این جرم پیشبینی شده بود، با این تفاوت که در ماده مذکور، میزان مجازات متناسب با نوع جرم انتسابی (جنحه یا جنایت) بود. در قانون تعزیرات مصوب ۱۳۶۲ ماده ۱۴۲ و تبصره آن، با پیشبینی شرایط افترای عملی، جایگزین قانون قبلی شد.[۱]
نکات تفسیری دکترین ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
در این ماده، قانونگذار شرایط تحقق جرم افترای عملی را پیشبینی میکند، این جرم زمانی محقق میشود که شخصی به جای انتساب کتبی یا شفاهی جرم به دیگری، ادوات و اشیای اتهام آور را نزد او میگذارد یا به نحوی متعلق به او قلمداد میکند تا وی را در معرض اتهام قرار دهد.[۲] عنصر مادی این جرم شامل هر یک از رفتارهای «گذاردن»، «مخفی کردن» و «متعلق به غیر قلمداد نمودن» است.[۳] این جرم از نوع جرائم جرم مقید به نتیجه است، بدین معنا که اعمال فوق، زمانی جرم و قابل تعقیب هستند که منجر به این شوند که شخص تحت تعقیب قرار بگیرد؛ در غیر این صورت عمل از شمول ماده خارج است.[۴] همچنین این تعقیب باید منتهی به صدور قرار منع تعقیب یا حکم برائت شود تا بتوان مفتری را مشمول این ماده قرار داد.[۵] به لحاظ عنصر روانی نیز لازم است مرتکب با اراده و اختیار خود و علم به اینکه اشیای مذکور ماهیت اتهام آور دارند آن را در تصرف شخص مقابل قرار دهد. (سوء نیت عام)[۶]همچنین این عمل باید با قصد «متهم نمودن شخص مذکور» باشد؛ بنابراین اگر قاچاقچی یا قاتل حین فرار، آلت جرم را در خانه دیگری بیاندازد به دلیل فقدان سوء نیت خاص، قابل مجازات نیست.[۷]
مواد مرتبط
- ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
- ماده ۷۰۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
- ماده ۷۲۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
- ماده ۲۶۹ مکرر قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴
- ماده ۱۴۲ قانون تعزیرات مصوب ۱۳۶۲
ماده ۲۶ و ۲۷ قانون مبارزه با مواد مخدر ماده ۱۷ قانون مجازات مرتکبین قاچاق مصوب ۱۳۱۳ ماده ۱۱ قانون راجع به جلوگیری از اجناس ممنوع الورود مصوب ۱۳۱۱ ماده ۵۷ قانون مجازات جرائم نیروهای مسلح مصوب ۱۳۷۱
مقالات مرتبط
- اشتباه در شخص در جرایم علیه تمامیت معنوی اشخاص با رویکردی به نظریه شرّ انتقال یافته
- معناشناسی حق معنوی در گفتمان حقوقی اسلام و ایران
نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)
 | محتوای مندرج در این قسمت توسط هوش مصنوعی تولید شده است. |
- انجام عمل باید آگاهانه و عمدی باشد.
- قصد متهم نمودن دیگری شرط است.
- اَعمال شامل گذاشتن، مخفی کردن یا متعلق نشان دادن اشیا است.
- اشیا باید به نحوی باشند که یافتنشان باعث اتهام شود.
- قرار منع تعقیب یا اعلام برائت قطعی، پیششرط مسئولیتپذیری مرتکب است.
- مجازات شامل حبس یا شلاق است.
- مجازات حبس از سه ماه تا یک سال و شش ماه تعیین شدهاست.
- امکان محکومیت به تا ۷۴ ضربه شلاق وجود دارد.
منابع
- ↑ عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد سوم) (بخش تعزیرات). چاپ 1. ققنوس، 1382. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 612672
- ↑ حسین میرمحمدصادقی. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص). چاپ 7. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 357908
- ↑ حسین میرمحمدصادقی. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص). چاپ 7. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 357912
- ↑ ایرج گلدوزیان. محشای قانون مجازات اسلامی. چاپ 5. مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1384. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 677096
- ↑ حسین میرمحمدصادقی. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص). چاپ 7. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 358340
- ↑ عباس زراعت. شرح قانون مجازات اسلامی (جلد سوم) (بخش تعزیرات). چاپ 1. ققنوس، 1382. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 612628
- ↑ حسین میرمحمدصادقی. حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص). چاپ 7. میزان، 1389. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 358348